ویژه کنید
عکس و تصویر ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﺮا دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ زار ﺑﺰﻧﻢ...اون دﺧﺘﺮ اوﻟﯿﻦ ﺟﻨﺎزﻩ ای ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ...

ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﺮا دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ زار ﺑﺰﻧﻢ...اون دﺧﺘﺮ اوﻟﯿﻦ ﺟﻨﺎزﻩ ای ﻧﺒﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ دﯾﺪم ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮐﺎرم ﺑﺎ ﻫﻤﯿﻦ

ﺟﺮم و ﺟﻨﺎﯾﺖ و ﺟﻨﺎزﻩ ﻫﺎ ﺑﻮدو ﻣﻦ ﺑﯽ ﻫﯿﭻ ﺗﺮﺳﯽ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدم. اﻣﺎ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﺮا دﻟﻢ واﺳﻪ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ اﯾﻨﻘﺪر

ﺳﻮﺧﺖ...ﻗﯿﺎﻓﻪ ﻣﻌﺼﻮﻣﯽ داﺷﺖ.ﺣﺘﯽ ﯾﻪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﻫﻢ ﺻﻮرﺗﺶ از ﺟﻠﻮی ﭼﺸﻢ ﻫﺎم ﮐﻨﺎر ﻧﻤﯽ رﻓﺖ.ﻋﯿﻦ ﯾﻪ ﭘﺮدﻩ

ﻫﻤﺶ ﺟﻠﻮی روم ﺑﻮد... ﺗﺎ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺗﻮ ﺧﻠﻮت ﺧﻮدم ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدم...ارادﻩ م واﺳﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ اﻧﺘﻘﺎم ﻗﻮی ﺗﺮ ﺷﺪ...اﯾﻦ

از اوﻟﯿﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ...ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺰارﯾﻢ دوﻣﯽ وﺳﻮﻣﯽ ﻫﻢ از راﻩ ﺑﺮﺳﻪ...ﺧﺪاﯾﺎ ﺧﻮدت ﮐﻤﮑﻤﻮن ﮐﻦ...ﺧﺪاﯾﺎ ﻣﻦ و ﺳﻮرن و

ﻣﺘﯿﻦ ﺗﻨﻬﺎ اﻣﯿﺪﻣﻮن ﺑﻪ ﺗﻮﻫﻪ .ﺧﺪاﯾﺎ ﺧﻮدت ﻫﻮاﻣﻮن رو داﺷﺘﻪ ﺑﺎش... اوﻧﻘﺪری ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺧﻮدم ﻣﯽ

دوﻧﺴﺘﻢ اﻻن ﭼﺸﻢ ﻫﺎم اﻧﺪازﻩ ﯾﻪ ﻧﻌﻠﺒﮑﯽ ﺑﺎد ﮐﺮدﻩ...ﺑﺎ ﺑﺎز ﺷﺪن در ﭘﺘﻮ رو ﮐﺸﯿﺪم رو ﺳﺮم...دﻟﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ

ﺳﻮرن ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﺿﻌﯿﻔﻢ ﮐﻪ ﺑﺎدﯾﺪن ﯾﻪ ﺟﺴﺪ دارم ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ... ﺳﻮرن:ﻋﺴﻞ!ﻋﺴــــﻞ...ﻋﺴﻞ ﭘﺎﺷﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ

ﺑﺎاﯾﻦ دﺧﺘﺮﻩ ﺣﺮف زدی؟ ﺻﺪام اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ازﺗﻪ ﭼﺎﻩ در ﻣﯽ اوﻣﺪ و ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺧﺶ دار ﺷﺪﻩ ﺑﻮد:آرﻩ... ﺳﻮرن:ﭘﺎﺷﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ

ﺻﺪات ﭼﺮا اﯾﻨﻄﻮری ﺷﺪﻩ؟ ﻋﺴﻞ:ﺧﻮاﺑﻢ ﻣﯿﺎد وﻟﻢ ﮐﻦ ﺑﺰار ﺑﺨﻮاﺑﻢ... از زﯾﺮ ﭘﺘﻮ دﺳﺘﻢ رو ﮔﺮﻓﺖ وﮐﺸﯿﺪ ﮐﻪ

ﻣﺠﺒﻮرﺷﺪم ﺑﺸﯿﻨﻢ.ﭘﺘﻮ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻃﻮرﮐﺎﻣﻞ از روم رﻓﺖ ﮐﻨﺎر... زﯾﺮﻟﺐ ﻏﺮوﻟﻨﺪ ﮐﻨﺎن ﮔﻔﺘﻢ:ﭼﺘﻪ دﺳﺘﻢ رو

ﺷﮑﻮﻧﺪی...ﻧﻤﯽ ﮔﯽ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻨﺪﻩ اﺻﻼ ﻟﺨﺖ ﺑﺎﺷﻢ اﯾﻨﻄﻮری ﺑﻠﻨﺪم ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﺳﻮرن ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﺤﻮی زد وﮔﻔﺖ:ﺧﺐ ﺗﻮ

اﮔﻪ ﻟﺨﺖ ﺑﺎﺷﯽ ﮐﻪ اﺻﻼ ﻧﻤﯽ زاری ﺑﯿﺎم ﺗﻮ... ﺑﻌﺪ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﺑﻪ ﺑﺪن و ﺻﻮرﺗﻢ...ﯾﮑﻢ ﻣﻌﺬب ﺷﺪم و ﭘﺘﻮ رو دور ﺑﺪﻧﻢ

ﭘﯿﭽﯿﺪم ﺧﺐ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﻢ ﺳﺮ وﺿﻌﻢ ﺑﺪ ﻧﺒﻮد وﻟﯽ ﺧﺐ اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻨﻮ ﺑﺎ ﺗﺎپ ﻣﯽ دﯾﺪ..اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻌﺪ از اون ﯾﺒﺎر ﮐﻪ

..از ﺣﻤﻮم... ﺳﻮرن:ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدی؟ ﺑﺎﺻﺪاش دوﺑﺎرﻩ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ رﺷﺘﻪ ی اﻓﮑﺎرم رو ﭘﺎرﻩ ﮐﺮد ﺑﺎ ﺗﺘﻪ ﭘﺘﻪ ﮔﻔﺘﻢ:ﻧَـ..ﻧﻪ

...ﺧﯿﺮﻩ ﭼﺸﻢ ﻫﺎش رو دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﻮ ﺻﻮرﺗﻢ و ﭘﻠﮏ ﻧﻤﯽ زد و ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺑﻬﻢ ﺑﮕﻪ ﺧﺮﺧﻮدﺗﯽ ﺗﺎﺑﻠﻮ

ﺳﻮرن:ﻣﻦ ﮔﻮﺷﺎم ﻣﺨﻤﻠﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﻫﺎ؟ﺧﺪارو ﺷﮑﺮ ﺷﺎخ ودم ﻫﻢ ﻧﺪارم...ﭼﺮا ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدی؟ واﺳﻪ اون دﺧﺘﺮﻩ؟ ﺳﺮم

رو اﻧﺪاﺧﺘﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ و اروم ﮔﻮﺷﻪ ﻟﺒﻢ رو ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺘﻢ.ﻣﮕﻪ ﻣﯽ ﺷﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﯾﺎرو دروغ ﮔﻔﺖ؟ﺧﻮدش ﻫﻤﻪ ﭼﯽ رو ﻣﯽ

ﻓﻬﻤﻪ دﯾﮕﻪ... دﺳﺘﺶ رو ﮔﺬاﺷﺘﻢ زﯾﺮ ﭼﻮﻧﻪ ام و ﺳﺮم رو ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮد. ﻣﻬﺮﺑﻮن ﻧﮕﺎﻫﻢ ﮐﺮد وﮔﻔﺖ:ﺑﺨﺎﻃﺮ اون

ﻧﺎراﺣﺘﯽ؟ﻣﻨﻢ ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪم...دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﻮ اﯾﻦ ﭘﺮوﻧﺪﻩ ﭘﺎی ﻫﯿﭻ ﺟﺴﺪی وﺳﻂ ﻧﺒﺎﺷﻪ...اﻣﺎ ﺧﻮدت ﮐﻪ دﯾﺪی

ﺗﻘﺼﯿﺮ ﻣﻨﻢ ﻧﺒﻮد!اون ﯾﮑﯽ رو ﮐﻪ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﯿﻢ ﮐﺎری ﺑﺮاش ﺑﮑﻨﯿﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺮاﻗﺐ اﯾﻦ دﺧﺘﺮﻩ ﻣﻬﺸﯿﺪ ﺑﺎﺷﯿﻢ...دﺧﺘﺮﻩ ﮐﻠﻪ

ﺷﻘﯿﻪ اﮔﻪ ﻫﯽ ﺑﺎز ﺗﻬﺪﯾﺪ ﮐﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ رﻩ ﺑﻪ ﭘﻠﯿﺲ ﻣﯽ ﮔﻪ ﻧﺼﯿﺮی ﯾﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮش ﻣﯿﺎرﻩ ﻫﺎ...ﺗﻮ ﺑﺎﻫﺎش ﺣﺮف

ﺑﺰن ﺑﺰار ﺑﻬﺖ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻨﻪ ﻧﺰار اون ﺑﺸﻪ دوﻣﯿﻦ ﺟﺴﺪ ﻣﺎﺟﺮا...ﺑﺎﺷﻪ ﻋﺴﻞ؟ ﺳﺮم واروم ﺑﻪ ﻧﺸﻮﻧﻪ ی ﻣﺜﺒﺖ ﺗﮑﻮن

دادم.و دوﺑﺎرﻩ ﺑﻐﺾ ﻟﻌﻨﺘﯽ اوﻣﺪ ﺳﺮاﻏﻢ و ﺑﺎز ﻫﻢ ﺑﯽ اﺟﺎزﻩ ﺷﮑﺴﺖ و ﯾﻪ دوﻧﻪ اﺷﮏ ﺳﻤﺞ از ﭼﺸﻤﻢ رو ﮔﻮﻧﻪ ام

ﭘﺮﺗﺎب ﺷﺪم. ﺳﻮرن ﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺶ اﺷﮑﻢ رو ﭘﺎ ﮐﺮد.ﺻﻮرﺗﻢ رو ﺑﺎدﺳﺘﺎش ﻗﺎب ﮔﺮﻓﺖ...ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﻮن ﺗﺮﯾﻦ ﻟﺤﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ

ازش ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮدم ﮔﻔﺖ:ﺧﺎﻧﻮﻣﯽ ﺗﻮ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﺎش!ﺑﺰار ﻣﻦ و ﻣﺘﯿﻦ ﺑﻪ ﺗﻮ دل ﺧﻮش ﮐﻨﯿﻢ...ﺑﻬﺖ ﻗﻮل ﻣﯽ دم دﯾﮕﻪ

ﻧﺰارم ﮐﺴﯽ ﺑﻤﯿﺮﻩ...ﺗﻮ ﻗﻮی ﺗﺮ از اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺎﯾﯽ ﻋﺴﻞ!ﻣﯽ دوﻧﻢ دل ﻧﺎزﮐﯽ اﻣﺎ اﯾﻨﻢ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺑﺪﺗﺮ از

اﯾﻦ ﻫﺎ ﻫﻢ ﻃﺮف ﺑﻮدی و ﺧﻢ ﺑﻪ اﺑﺮو ﻧﯿﺎوردی...ﻣﻦ و ﻣﺘﯿﻦ ﺑﻪ اﻧﺪازﻩ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺎر رو دوﺷﻤﻮن ﻫﺴﺖ...ﺗﻮ دﯾﮕﻪ

ﺑﯿﺸﺘﺮش ﻧﮑﻦ...ﻣﻦ ﻣﻬﺸﯿﺪ رو ﺳﭙﺮدم دﺳﺖ ﺗﻮ ﻫﺎ ﺧﺎﻧﻮم...ﻧﺎاﻣﯿﺪم ﻧﮑﻨﯽ!ﺗﻮ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﻣﺎﻧﯽ وﺣﺸﯿﻪ.درﺳﺖ

ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﮔﺮگ ﮔﺮﺳﻨﻪ اس ﮐﻪ دﺧﺘﺮ ﻫﺎ واﺳﻪ اش ﻧﻘﺶ ﯾﻪ ﺑﺮﻩ رو دارن!ازت ﻣﯽ ﺧﻮام ﻫﻢ ﻣﺮاﻗﺐ ﺧﻮدت ﺑﺎﺷﯽ ﻫﻢ

ﻣﺮاﻗﺐ ﻣﻬﺸﯿﺪ.ﻧﻤﯽ ﺧﻮام اون ﻟﻌﻨﺘﯽ ﮐﻮﭼﯿﮑﺘﺮﯾﻦ آﺳﯿﺒﯽ ﺑﻬﺘﻮن ﺑﺰﻧﻪ...ﺑﻬﻢ ﻗﻮل ﻣﯽ دی؟ رﻧﮓ ﻏﻢ رو ﺧﯿﻠﯽ

ﺧﻮب ﺗﻮ ﭼﺸﻢ ﻫﺎی ﺳﻮرن ﻣﯽ دﯾﺪم...ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﺮا وﻟﯽ ﺧﯿﻠﯽ دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ ﺧﻮدم رو ﺗﻮ آﻏﻮﺷﺶ ﺑﺎﻧﺪازم و

دﺳﺘﺎش رو ﺣﺼﺎر ﺗﻨﻢ ﮐﻨﻪ...ﺑﻪ ﯾﻪ دل ﮔﺮﻣﯽ اﺣﺘﯿﺎج داﺷﺘﻢ اﻣﺎ اوﻧﻢ ﻗﺪر ﻣﻦ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﻮد... ﺳﺮم و ﺗﮑﻮن دادم وﺑﺎ

ﺻﺪای اروم اﻣﺎ ﺑﺎ ﺻﻼﺑﺖ ﮔﻔﺘﻢ:ﻗﻮل ﻣﯽ دم...ﻗﻮل ﻣﯽ دم رﺋﯿﺲ... اﯾﻦ اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﻮد ﮐﻪ رﺋﯿﺲ ﺻﺪاش ﻣﯽ زدم

واوﻟﯿﻦ ﺑﺎر ﺗﻮی اﯾﻦ ﭘﺮوﻧﺪﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ درﺳﺖ ﻋﯿﻦ ﯾﻪ ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﻨﻢ... ﺑﺎ ﭘﺸﺖ دﺳﺘﻢ اﺷﮏ ﻫﺎم رو

ﭘﺎک ﮐﺮدم.ﺳﻮرن ﻫﻢ ﺑﺎ ﯾﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻠﺦ دراز ﮐﺸﯿﺪ.ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﺰارﯾﻢ اوﻧﺎ ﺑﺒﺮن...اﯾﻦ ﺑﺎزی ﯾﻪ ﻗﻤﺎر ﺳﺎدﻩ ﻧﯿﺴﺖ...ﺟﻮن و

زﻧﺪﮔﯽ ﻫﺰار ﺗﺎ ﺟﻮون دارﻩ اﯾﻦ وﺳﻂ ﺑﻪ ﺑﻬﺎی ﻧﺎ ﭼﯿﺰی ﻗﻤﺎر ﻣﯽ ﺷﻪ...ﻋﺴﻞ ﯾﺎدت ﻧﺮﻩ واﺳﻪ ﭼﯽ

اﯾﻨﺠﺎﯾﯽ...ﻧﯿﻮﻣﺪی ﻓﻘﻂ ﺣﺎل ﺳﻮرن رو ﺑﮕﯿﺮی...اوﻣﺪی ﺑﯿﻨﯽ اﯾﻦ ﺧﻼﻓﮑﺎر ﻫﺎی ﮐﺜﯿﻒ رو ﺑﻪ ﺧﺎک ﺑﻤﺎﻟﯽ...ﯾﺎدت ﻧﺮﻩ

ﭼﺸﻢ اﻣﯿﺪ ﺳﺮدار ﺑﻪ ﺗﻮﻫﻪ...ﯾﺎدت ﻧﺮﻩ اون ﻫﺎ ﺗﻮ رو اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدن و ﺑﻬﺖ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﺮدن...ﻧﺎ اﻣﯿﺪﺷﻮن ﻧﮑﻦ...ﻧﻪ اون

ﻫﺎ رو،ﻧﻪ ﺳﻮرن رو وﻧﻪ ﺧﻮدت رو... ﻟﺒﺨﻨﺪیاز ﺳﺮ ﻏﺮور ﺑﻪ ﺧﻮدم زدم ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ دﯾﺪم ﺳﻮرن اروم ﺑﻪ ﺧﻮاب

رﻓﺘﻪ...ﻣﻨﻢ اروم ﺳﺮﺟﺎم دراز ﮐﺸﯿﺪم...اﻣﺎ ﺑﺎز ﻫﻢ از ﯾﻪ ﻃﺮف ﻓﮑﺮ ﻻﻟﻪ و ﻣﻌﺼﻮﻣﯿﺘﺶ و از ﻃﺮف دﯾﮕﻪ ﻓﮑﺮ اﻧﺘﻘﺎم

ﻣﺎﻣﻮرﯾﺖ از ذﻫﻨﻢ ﺑﯿﺮون ﻧﻤﯽ رﻓﺖ...ﺑﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﻓﮑﺮ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﻢ... ﻧﯿﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﺎ ﮔﺮﯾﻪ از ﺧﻮاب ﭘﺮﯾﺪم...ﻫﻤﺶ

ﺟﯿﻎ ﻣﯽ زدم و اﺷﮏ ﻣﯽ رﯾﺨﺘﻢ...ﺗﻨﻢ ﺧﯿﺲ ﻋﺮق ﺑﻮد...دﺳﺘﺎم ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪ.ﺗﺐ و ﻟﺮزم ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد...ﺳﻮرن ﺑﺎ ﺻﺪای

...ﮔﺮﯾﻪ ام ﺑﻪ ﺿﺮب ﭘﺎﺷﺪ و ﭼﺮاغ ﺧﻮاب روی ﻋﺴﻠﯽ رو روﺷﻦ ﮐﺮد

ﺑﺎﻟﺸﻢ رو ﺑﻐﻞ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم وﺣﺎﻻ دﯾﮕﻪ ﺑﯽ ﺻﺪا اﺷﮏ ﻣﯽ رﯾﺨﺘﻢ و ﻣﯽ ﻟﺮزﯾﺪم... ﺳﻮرن:ﻋﺴﻞ!ﻋﺴﻞ ﺟﺎن ﺧﻮﺑﯽ؟

ﭼﺖ ﺷﺪﻩ؟ﺧﻮاب ﺑﺪ دﯾﺪی؟ ﻋﺴﻞ:ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪ ﺑﻮد ﺳﻮرن...ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪ... دوﺑﺎرﻩ ﺻﺪای ﻫﻖ ﻫﻘﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ.ﺻﺪام دﯾﮕﻪ

ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺧﺶ دار ﺷﺪﻩ ﺑﻮد.ﺟﻮری ﮐﻪ از ﺷﻨﯿﺪن ﺻﺪای ﺧﻮدم ﺗﺮﺳﯿﺪم. ﺳﻮرن آروم ﻣﻦ رو ﺗﻮ ﺑﻐﻠﺶ ﮔﺮﻓﺖ و

ﻣﻮﻫﺎم رو ﻧﻮازش ﮐﺮد... ﺳﻮرن:آروم ﺑﺎش ﻋﺴﻞ...ﻣﻦ اﯾﻨﺠﺎم ﻫﯿﺸﮑﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ اذﯾﺘﺖ ﮐﻨﻪ..ﺧﯿﺎﻟﺖ راﺣﺖ

ﺧﺎﻧﻮﻣﯽ... ﺳﺮم رو ﺗﻮ ﺑﻐﻞ ﺳﻮرن ﻓﺮو ﮐﺮدم.ﺑﻬﺶ ﻧﯿﺎز داﺷﺘﻢ،ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎد! ﺳﻮرن:ﻧﻤﯽ ﺧﻮای ﺑﮕﯽ ﭼﻪ ﺧﻮاﺑﯽ

دﯾﺪی؟ ﺧﻮدم رو ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻬﺶ ﭼﺴﺒﻮﻧﺪم و ﺑﺮﯾﺪﻩ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﮔﻔﺘﻢ: ﺧﻮاب..دی..دم ﻫﻮا ﺗﺎری..ﮐﻪ ﺗﺎرﯾﮑﻪ ﻣﻦ ﺗﻦ..ﻫﺎ

ﺗﻮ..ی ﺑﺎﻏﻢ..از ﻫﺮ درﺧﺘﯽ ﺧﻮن ﻣﯽ..رﯾﺰﻩ..ﺗﻮ وﻣﺘﯿﻦ رو ﺻﺪا ﻣﯽ زﻧﻢ ﻫﯿﭻ..ﮐﺪو..ﻣﺘﻮن ﻧﯿﺲ..ﺗﯿﺪ ﺻﺪای ﻗﻪ ..ﻗﻬﻪ

ﻫﺎی ﻣﺎﻧﯽ..و ﺟﯿﻎ ﻣﻦ..ﺗﻮ ﻓﻀﺎ..ﻣﯽ..ﭘﯿﭽﻪ..ﻣﺎﻧﯽ..ﻣﯽ ﮔﻪ:دن..ﺑﺎل ﮐﯽ ﻣﯽ ﮔﺮدی؟اﯾﻦ..ﻫﺎ؟ﺑﻌﺪ ﺗﻮ وﻣﺘﯿﻦ رو

ﻧﺸﻮن ﻣﯽ دﻩ ..ﮐﻪ از درﺧﺖ.... ﺑﻪاﯾﻦ ﺟﺎی ﺧﻮاﺑﻢ ﮐﻪ رﺳﯿﺪم دﯾﮕﻪ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ اداﻣﻪ ﺑﺪم ﮔﺮﯾﻪ ام ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺪ و اﺷﮏ

ﻫﻢ ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮی ﻣﯽ اوﻣﺪن و ﻣﯽ رﻓﺘﻦ...ﺳﻮرن ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻣﻮﻫﺎم رو ﻧﻮازش ﻣﯽ ﮐﺮد...ﻧﮕﺮاﻧﯽ رو ﺗﻮ

ﺻﺪاش ﻣﯽ ﺷﺪ ﺣﺲ ﮐﺮد اﻣﺎ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎز ﻣﻨﻮ اروم ﮐﻨﻪ ﺳﻮرن:ﻧﺘﺮس!از ﻗﺪﯾﻢ ﮔﻔﺘﻦ ﺧﻮاب زن ﭼﭙﻪ ﺧﺐ

ﺑﻘﯿﻪ اش رو ﻧﮕﻔﺘﯽ ﻣﻦ و ﻣﺘﯿﻦ از درﺧﺖ ﭼﯽ؟داﺷﺘﯿﻢ ﻣﯽ رﻓﺘﯿﻢ ﺑﺎﻻ؟ ﺑﻌﺪ ﺧﻨﺪﻩ ی ﻋﺼﺒﯽ ﮐﺮد... ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎش

ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم.اول ﺗﻮﺷﻮن ﻣﻮﺟﯽ از ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﻮد اﻣﺎ وﻗﺘﯽ دﯾﺪ ﻣﻦ دﯾﮕﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ و اروم ﺑﻬﺶ زل زدم

ﻣﻬﺮﺑﻮن ﺷﺪ و دﺳﺘﻪ ای از ﻣﻮﻫﺎم رو ﮐﻪ روی ﺻﻮرﺗﻢ رﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮد ﻋﻘﺐ زد ودوﺑﺎرﻩ ﺑﺎﻟﺒﺨﻨﺪ ﭘﺮﺳﯿﺪ:ﻧﮕﻔﺘﯽ ﺑﻘﯿﻪ اش

روﻫﺎ؟اﯾﻨﻄﻮری ﻗﺒﻮل ﻧﯿﺴﺖ...ﻣﯽ ﺧﻮای ﺑﺰاری ﺗﻮ ﺧﻤﺎرﯾﺶ ﺑﻤﻮﻧﻢ؟ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻠﺨﯽ زدم و ﺑﺎ ﺑﻐﺾ و ﺻﺪای ﮔﺮﻓﺘﻪ

ﮔﻔﺘﻢ:ﺗﻮ وﻣﺘﯿﻦ از درﺧﺖ آوﯾﺰون ﺑﻮدﯾﺪ...ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺎﻧﯽ دارﺗﻮن زدﻩ ﺑﻮد...ﻫﺮﭼﯽ ﺟﯿﻎ زدم ﺻﺪاﺗﻮن ﮐﺮدم ﺟﻮاب ﻧﺪادﯾﺪ

ﻓﻘﻂ ﻣﺎﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﻢ ﻣﯽ اوﻣﺪ و ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﻦ رو ﺑﮕﯿﺮﻩ... دوﺑﺎرﻩ ﻫﻤﻮن ﻣﻮج ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎی

ﺳﻮرن ﺑﺮﮔﺸﺖ...ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺑﺎ ﺧﻨﺪﻩ ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻫﺎش رو ﭘﻨﻬﻮن ﮐﻨﻪ اﻣﺎ ﻣﻮﻓﻖ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﺳﻮرن:آخ ﺟﻮن دﯾﺪی

ﮔﻔﺘﻢ ﺧﻮاب زن ﭼﭙﻪ؟وﻗﺘﯽ ﺧﻮاب دﯾﺪی ﻣﺎ ﻣﺮدﯾﻢ ﯾﻌﻨﯽ ﺣﺎﻻ ﺣﺎﻻﻫﺎ زﻧﺪﻩ اﯾﻢ ودر ﺧﺪﻣﺘﺘﻮن ﻫﺴﺘﯿﻢ و ﻣﺎ ﻣﺎﻧﯽ رو

ﻣﯽ ﮐﺸﯿﻢ...ﺑﻌﺪﺷﻢ ﺳﺮ ﺷﺐ اﯾﻨﻘﺪر ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدی و ﺑﻪ اون دﺧﺘﺮﻩ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدی ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺧﻮاب ﻫﺎی ﺗﺮﺳﻨﺎک

...دﯾﺪی...ﺗﺎزﺷﻢ ﻣﺎﻧﯽ ﻏﻠﻂ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﺑﯿﺎد ﺳﻤﺖ ﺗﻮ و ﺑﺨﻮاد ﺗﻮرو ﺑﮕﯿﺮﻩ ﻣﺎدرش رو ﺑﻪ ﻋﺰاش ﻣﯽ ﺷﻮﻧﻢ

ﻋﺴﻞ:ﺳﻮرن ﺗﻨﻬﺎم ﻧﺰار ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ ﺳﻮرن:ﻧﺘﺮس ﺧﺎﻧﻮﻣﯽ ﻣﻦ اﯾﻨﺠﺎم ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﺑﻬﺖ آﺳﯿﺐ ﺑﺮﺳﻮﻧﻪ

ﺧﯿﺎﻟﺖ راﺣﺖ ﮔﻠﻢ... ﺑﻌﺪش دراز ﮐﺸﯿﺪ. ﻣﻨﻢ دراز ﮐﺸﯿﺪم.ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪم دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ ﺑﻐﻠﻢ ﮐﻨﻪ و اﻻن ﮐﻪ ﺑﻬﺶ

اﺣﺘﯿﺎج دارم ﮐﻨﺎرم ﺑﺎﺷﻪ...ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮدش اﯾﻦ رو از ﺗﻮی ﭼﺸﻢ ﻫﺎم ﺧﻮﻧﺪ ﮐﻪ دﺳﺘﺶ رو دراز ﮐﺮد وﻣﻦ رو ﮐﺸﯿﺪ

ﺗﻮ ﺑﻐﻠﺶ... ﺳﻮرن:ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺟﻨﺎﺑﻌﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﯿﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﯿﻦ ﺟﺎ ﺑﺨﻮاﺑﯽ...ﺟﺎت ﻫﻤﯿﻨﺠﺎﺳﺖ...ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ اﯾﻦ

ﯾﻪ ﺗﻨﺒﯿﻪ... ﺳﺮم رو ﮔﺬاﺷﺘﻢ روی دﺳﺘﺶ اوﻧﻢ دﺳﺘﺶ رو دور ﮐﻤﺮم ﺣﻠﻘﻪ ﮐﺮد و ﻣﻦ و ﺑﻪ ﺧﻮدش ﭼﺴﺒﻮﻧﺪ... ﺑﻮی

ﻋﻄﺮ ﺗﻠﺨﺶ اروﻣﻢ ﻣﯽ ﮐﺮد.ﮔﺮﻣﯽ ﻧﻔﺲ ﻫﺎش ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرﺗﻢ ﻣﯽ ﺧﻮرد ﻧﺸﻮن ﻣﯽ داد ﻫﻨﻮز ﭘﯿﺸﻤﻪ وﺗﻨﻬﺎم

ﻧﺬاﺷﺘﻪ...ﻗﻔﺴﻪ ﺳﯿﻨﺶ آروم ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ رﻓﺖ.دﺳﺘﺶ روی ﻣﻮﻫﺎم ﺑﺎﻻ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ رﻓﺖ و آروم ﻧﻮازﺷﻢ

ﻣﯽ ﮐﺮد.اﯾﻦ ﺑﺎر آروم ﺗﺮ از ﺳﺮ ﺷﺐ ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﻢ... ﺻﺒﺢ ﺑﺎ اﺣﺴﺎس اﯾﻦ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ رو ﺻﻮرﺗﻢ زوم ﮐﺮدﻩ ﻻی ﭼﺸﻢ

ﻫﺎم رو ﺑﺎز ﮐﺮدم.ﺳﻮرن رو دﯾﺪم ﮐﻪ ﺑﺎ ﻗﯿﺎﻓﻪ ی ﺧﻨﺪون ﺟﻠﻮی روﻣﻪ... ﺳﻮرن:ﺑﻪ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻋﺠﺐ ﺧﺎﻧﻮم ﭼﺸﻢ ﻫﺎی

ﻣﺒﺎرﮐﺸﻮن رو ﺑﺎز ﮐﺮدن...ﭘﺎﺷﻮ دﺧﺘﺮ ﮐﻠﯽ ﮐﺎر دارﯾﻢ..دﺳﺘﻢ ﺧﻮاﺑﯿﺪ ﭘﺎﺷﻮ ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻢ...ﺟﺎت ﺧﻮب ﺑﻮدﻩ ﻧﻤﯽ

ﺧﻮای ﺑﻠﻨﺪ ﺷﯽ؟آرﻩ ﺷﯿﻄﻮن؟ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ زﯾﺮ ﺳﺮم اﻧﺪاﺧﺘﻢ ﺗﺎزﻩ ﯾﺎدم اوﻣﺪ ﮐﻪ از دﯾﺸﺐ رو دﺳﺖ اﯾﻦ ﺑﻨﺪﻩ ﺧﺪا

ﺧﻮاﺑﯿﺪم ﯾﻪ ﻏﻠﺘﯽ زدم و دﻣﺮ روی ﺑﺎﻟﺶ ﺧﻮدم ﺧﻮاﺑﯿﺪم... ﺳﻮرن:ای ﺑﺎﺑﺎ ﺗﻮ ﮐﻪ ﺑﺎز ﮔﺮﻓﺘﯽ ﺧﻮاﺑﯿﺪی؟ﺑﺎﺑﺎ ﮐﺎر و

زﻧﺪﮔﯽ دارﯾﻢ ﻫﺎ... ﻣﺘﯿﻦ در زد واز ﭘﺸﺖ در ﮔﻔﺖ:اﺟﺎزﻩ ﻫﺴﺖ ﺑﯿﺎم ﺗﻮ؟ ﺳﻮرن:ﻧﻪ ﻧﻪ ﻧﯿﺎ ﻣﺘﯿﻦ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ وﻣﺸﮑﻮﮐﺎﻧﻪ

ﭘﺮﺳﯿﺪ:وا؟ﭼﺮا؟ ﺳﻮرن ﺑﺎ ﺧﻨﺪﻩ ﮔﻔﺖ:آﺧﻪ ﻟﺒﺎس ﺗﻨﻢ ﻧﯿﺴﺖ... ﻣﺘﯿﻦ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ در رو ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺑﺎﺷﮏ وﺗﺮدﯾﺪ ﮔﻔﺖ:ﭼﯽ؟

ﺑﻌﺪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺳﻮرن ﮐﺮد ﮐﻪ داﺷﺖ رﯾﺰ رﯾﺰ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ و ﺑﺎﻟﺶ رو ﺑﻪ ﺳﻤﺘﺶ ﭘﺮت ﻣﯽ ﮐﺮد ﺳﻮرن:ﻫﻮی ﺑﻪ ﺗﻮ ﯾﺎد

ﻧﺪادن وارد اﺗﺎق ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﺷﯽ اول اﺟﺎزﻩ ﺑﮕﯿﺮی؟ ﻣﺘﯿﻦ ﻧﮕﺎﻫﺶ رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻇﺎﻫﺮ ﺧﻮاب ﺑﻮدم و دﻣﺮ

ﺧﻮاﺑﯿﺪﻩ ﺑﻮدم و ﭘﺘﻮﻫﻢ ﺗﺎ ﮐﻤﺮم اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد دوﺧﺖ و ﺑﺎ اﺧﻢ ﮔﻔﺖ:ﻣﻦ ﮐﻪ اﺟﺎزﻩ ﮔﺮﻓﺘﻢ.ﺑﺒﯿﻨﻢ اﯾﻨﺠﺎ ﺧﺒﺮی ﺑﻮدﻩ؟

ﺳﻮرن رد ﻧﮕﺎﻫﺶ رو ﮔﺮﻓﺖ و ﭘﺘﻮ رو ﺗﺎ ﮔﺮدﻧﻢ ﺑﺎﻻ آورد وﻣﻨﻢ ﯾﻪ ﺗﮑﻮﻧﯽ ﺧﻮردم و دوﺑﺎرﻩ ﺧﻮاﺑﯿﺪم

ﺳﻮرن:ﻧﺨﯿﺮم...ﻣﻨﺤﺮف!ﺑﮕﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ واﺳﻪ ﭼﯽ ﻋﯿﻦ ﻣﻐﻮل ﻫﺎ ﭘﺮﯾﺪی ﺗﻮ اﺗﺎق ﻣﺎ؟ﺧﺒﺮی ﺷﺪﻩ؟ ﻣﺘﯿﻦ ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﺗﺎزﻩ ﭼﯿﺰی

ﯾﺎدش اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﺎﺷﻪ ﮔﻔﺖ:ازﺑﺲ ﻣﺸﮑﻮک ﻣﯽ زﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﺣﻮاس واﺳﻪ آدم ﻧﻤﯽ زارﯾﺪ ﯾﺎدم رﻓﺘﻪ ﺑﻮد اﺻﻼ واﺳﻪ ﭼﯽ

اوﻣﺪم...ﺑﺎﺑﺎ اﯾﻦ دﺧﺘﺮﻩ ﻣﻬﺸﯿﺪ ﺑﺎز رﻓﺖ رو ﻧﺮو ﻣﺎ ﺑﯿﺴﺖ وﭼﻬﺎر ﺳﺎﻋﺘﻪ ﻫﯽ ﻣﯽ ﮔﻪ ﻣﯽ رم ﺑﻪ ﭘﻠﯿﺲ ﻣﯽ

ﮔﻢ...ﻟﻮﺗﻮن ﻣﯽ دم ال ﻣﯽ ﮐﻨﻢ...ﺑﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ..ﻧﺼﯿﺮی ﻫﻢ دﯾﻮوﻧﻪ ﺷﺪﻩ زدﻩ ﺑﻪ ﺳﺮش ﺑﻪ ﻣﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﮔﻪ

ﺑﮑﺸﺘﺶ...ﻣﮕﻪ دﯾﺸﺐ ﻋﺴﻞ ﺑﺎﻫﺎش ﺣﺮف ﻧﺰد؟ﺳﻮرن ﭘﺎﺷﻮ ﺗﺎ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ رو ﻧﮑﺸﺘﻦ ﯾﻪ ﮐﺎری ﮐﻨﯿﻢ...دﺧﺘﺮﻩ ﻫﻢ ﻩ ﻻل

ﻣﻮﻧﯽ ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮﻩ ﻻ ﻣﺼﺐ)ﻫﻤﻮن ﻻ ﻣﺬﻫﺐ( ﺑﺎ ﺣﺮف ﻫﺎی ﻣﺘﯿﻦ ﻋﯿﻦ ﻓﺸﻨﮓ از ﺟﺎم ﭘﺮﯾﺪم ﻣﺘﯿﻦ ﻫﻢ ﮐﻪ ﺳﺮ و

...وﺿﻊ ﻣﻦ و دﯾﺪﺳﺮش و اﻧﺪاﺧﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ و ﮔﻔﺖ:ﻣﻦ ﭘﺎﯾﯿﻨﻢ زود ﺑﺎﺷﯿﺪ ﺑﯿﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﮐﺎر دﺳﺘﻤﻮن ﻧﺪادن

ﺳﺮﯾﻊ ﯾﻪ آب ﺑﻪ دﺳﺖ و ﺻﻮرﺗﻢ زدم وﻗﺘﯽ ﺗﻮ آﯾﯿﻨﻪ ///////////////////////////////////////////////////////

دﺳﺘﺸﻮﯾﯽ ﺧﻮدم رو دﯾﺪم ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻢ ازﺑﺲ ﭼﺸﻢ ﻫﺎم ﭘﻒ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد و زﯾﺮ ﭼﺸﻢ ﻫﺎم رﯾﻤﻞ رﯾﺨﺘﻪ ﺑﻮد ﺳﯿﺎﻩ ﺷﺪﻩ

ﺑﻮد. ﯾﮑﻢ ﮐﻪ ﻗﯿﺎﻓﻪ آدﻣﯿﺰاد ﮔﺮﻓﺘﻢ اوﻣﺪم ﺑﯿﺮون وﯾﻪ ﻟﺒﺎس ﻣﻨﺎﺳﺐ ﭘﻮﺷﯿﺪم و ﺳﺮﯾﻊ ﺑﺎﺳﻮرن رﻓﺘﯿﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ.دﺧﺘﺮﻩ

دوﺑﺎرﻩ ﺻﺪاش رو ﺳﺮش ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﻨﻬﺪس ﻧﺼﯿﺮی ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ روی ﻣﺒﻞ ﻫﺎی ﻃﺒﻘﻪ دوم ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد وﻣﺎﻧﯽ ﻫﻢ

ﺗﻮ اﺗﺎق دﺧﺘﺮﻩ ﺑﻮد و ﺻﺪای زد وﺧﻮرد ﻣﯽ اوﻣﺪ... ﺳﻮرن:ﺳﻼم ﻣﻬﻨﺪس ﺑﺎزﭼﯽ ﺷﺪﻩ ﻧﺎدرﺧﺎن:ﺳﻼم ﻣﯽ

ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﭼﯽ ﺑﺸﻪ؟ﺑﺎز زر زرﻫﺎی اﯾﻦ ور ﭘﺮﯾﺪﻩ ﺷﺮوع ﺷﺪﻩ...ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮑﺸﯿﻤﺶ اﯾﻨﺠﻮری ﺑﺮاﻣﻮن دردﺳﺮﻩ ﻋﺴﻞ:ﻧﻪ

ﻣﻬﻨﺪس ﻣﻦ ﺧﻮدم ﺑﺎﻫﺎش ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﻢ آروﻣﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻧﺎدرﺧﺎن:اﯾﻦ اﮔﻪ ﺑﺎ ﺣﺮف آروم ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻮن

دﯾﺸﺐ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﺎﮐﺖ ﻣﯽ ﺷﺪ ﺑﺎاون ﻫﻤﻪ ﺣﺮف ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺶ زدﯾﻢ اﯾﻦ دﺧﺘﺮﻩ آدم ﺑﺸﻮ ﻧﯿﺴﺖ...واﺳﻪ ﻣﻮن

ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﻪ ﭼﺎرﻩ ای ﺟﺰ ﻣﺮﮔﺶ ﻧﯿﺴﺖ... ﻣﺘﯿﻦ:ﻣﻬﻨﺪس ﺷﻤﺎ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﯽ ﺑﮕﯿﺪ ﻓﻌﻼ ﮐﺎری ﻧﮑﻨﻪ ﻣﻦ ﺧﻮدم ﯾﻪ ﺟﻮری

ﺳﺎﮐﺘﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻨﻮز ﺑﺎور ﻧﺪارﻩ ﮐﻪ ﺗﺼﻤﯿﻤﺘﻮن واﺳﻪ ﮐﺸﺘﻨﺶ ﺟﺪﯾﻪ!ﺷﻤﺎ ﻓﻌﻼ دﺳﺖ ﻧﮕﻪ دارﯾﺪ...ﻋﺴﻞ

ﺑﺎﻣﻦ ﺑﯿﺎ دﻧﺒﺎل ﻣﺘﯿﻦ راﻩ اﻓﺘﺎدم ﺗﻮﯾﻪ اﺗﺎق دﯾﮕﻪ...ﺑﻌﺪ از اﯾﻦ ﮐﻪ در ﻣﻮرد ﺣﺮف ﻫﺎی دﯾﺸﺒﻢ ﺑﺎﻣﻬﺸﯿﺪ ازم ﭘﺮﺳﯿﺪ

وﻣﻨﻢ ﻫﻤﻪ ﭼﯽ رو ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ اوﻣﺪﯾﻢ ﭘﯿﺶ ﺑﻘﯿﻪ... ﻣﺘﯿﻦ:ﺑﺴﭙﺮﯾﻨﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ... ﺑﻌﺪ ﻫﻢ رﻓﺖ ﺗﻮ اﺗﺎق دﺧﺘﺮﻩ و ﺑﻪ

ﻣﺎﻧﯽ ﮔﻔﺖ ﺑﺮﻩ ﺑﯿﺮون و درو ﺑﺴﺖ. اوﻟﺶ ﺻﺪاﯾﯽ ﻧﻤﯽ اوﻣﺪ اﻣﺎ ﺑﻌﺪ ﺻﺪای ﺟﯿﻎ ﻫﺎی دﺧﺘﺮﻩ ﺷﺮوع ﺷﺪ... ﻣﻦ و

ﺳﻮرن ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﯾﻢ.ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺘﯿﻦ داﺷﺖ ﭼﯽ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد؟ﯾﻌﻨﯽ دﺧﺘﺮﻩ رو زدﻩ؟اوﻧﻬﺎ اﮔﻪ ﻣﺘﯿﻦ رو

ﻧﺸﻨﺎﺳﻦ ﺣﻖ دارن وﻟﯽ ﻣﻦ و ﺳﻮرن ﮐﻪ ﻣﯽ دوﻧﯿﻢ اون ﭘﻠﯿﺴﻪ و ﺑﯽ ﮔﺪار ﺑﻪ آب ﻧﻤﯽ زﻧﻪ ﯾﻌﻨﯽ دارﻩ ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯽ

ﮐﻨﻪ؟ ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ رﺑﻊ ﻣﺘﯿﻦ ﺧﻨﺪون در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﮐﻤﺮﺑﻨﺪش رو ﻣﯽ ﺑﺴﺖ.اوﻣﺪ ﺑﯿﺮون و در اﺗﺎق دﺧﺘﺮﻩ رو از ﭘﺸﺖ ﮐﻠﯿﺪ

ﮐﺮد.ﺻﺪای ﮔﺮﯾﻪ ﻫﺎی دﺧﺘﺮﻩ ازﺗﻮی اﺗﺎق ﻣﯽ اوﻣﺪ...ﭼﺸﻢ ﻫﺎی ﻣﻦ و ﺳﻮرن اﻧﺪازﻩ ﯾﻪ ﻧﻌﻠﺒﮑﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد... ﺑﻘﯿﻪ

ﻫﻢ ﮐﻤﯽ ﺑﺎﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻣﺘﯿﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮدن اﻣﺎ زﯾﺎد ﺑﺮاﺷﻮن ﻋﺠﯿﺐ ﻧﺒﻮد...ﻣﺘﯿﻦ دوﺳﻪ ﺗﺎ دﮐﻤﻪ ی ﺑﺎﻻﯾﯽ ﭘﯿﺮاﻫﻨﺶ

روﻫﻢ ﺑﺴﺖ و ﺷﺎد و ﺷﻨﮕﻮل ﻣﻮﺑﺎﯾﻠﺶ رو ﺗﻮ ﻫﻮا ﺗﮑﻮن داد و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﺠﯽ ﮐﻨﺎر ﻣﺎ اﯾﺴﺘﺎد... ﻧﺎدرﺧﺎن ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪی

ﮔﻔﺖ:ﺧﺐ!ﭼﯽ ﺷﺪ؟ ﻣﺘﯿﻦ:دﺧﺘﺮﻩ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻨﮑﻪ از ﻣﺮگ ﺑﺘﺮﺳﻪ از ﭘﺪرش ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻪ ﮐﻪ ﯾﻮﻗﺖ ﺧﺪای ﻧﮑﺮدﻩ دﺧﺘﺮش

رو ﺗﻮ ﺟﺎﻫﺎی ﺑﺪﺑﺪ ﻧﺒﯿﻨﻪ و ﺳﮑﺘﻪ ﮐﻨﻪ...ﻫﻪ...ﭘﺪرﻩ ﮐﻠﯽ ﺑﻼ ﺳﺮ دﺧﺘﺮﻩ آوردﻩ دﺧﺘﺮﻩ ﻓﺮار ﮐﺮدﻩ ﻫﻨﻮز ﻓﮑﺮ

ﭘﺪرﺳﺖ...دﯾﻮاﻧﻪ... ﺑﺎورﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﻦ ﺑﮑﺸﯿﻨﺶ...اﻣﺎ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ رو ﺑﺎور ﮐﺮد ﮐﻪ ﯾﻪ ﻓﯿﻠﻢ ﺧﻮﺷﮕﻞ ازش رو

ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﻢ واﺳﻪ ﺑﺎﺑﺎﺟﻮﻧﺶ...ﺗﺎ اﻃﻼع ﺛﺎﻧﻮی دﻫﻦ ﻣﻬﺸﯿﺪ ﺧﺎﻧﻮم ﻋﯿﻦ دراﺗﺎﻗﺶ ﻗﻔﻞ ﻗﻔﻠﻪ... ﺑﺎورم ﻧﻤﯽ ﺷﺪ

ﯾﻌﻨﯽ اﺻﻼ ﺑﺎور ﮐﺮدﻧﯽ ﻧﺒﻮد ﻣﺘﯿﻦ ﺑﺨﻮاد ﻫﻤﭽﯿﻦ ﮐﺎری رو ﺑﮑﻨﻪ... ﺑﺎﺷﻨﯿﺪن اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﺑﺎ ﮔﺮﯾﻪ دوﯾﺪ ﺳﻤﺖ

ﭘﻠﻪ ﻫﺎی ﭘﺎﯾﯿﻦ و ﻣﺘﯿﻦ ﻫﻢ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﮐﻨﺎن دﻧﺒﺎل ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﻣﯽ دوﯾﺪ... ﻣﻬﻨﺪس ﻧﺼﯿﺮی ﻟﺒﺨﻨﺪ ژﮐﻮﻧﺪی ﺑﻪ روی

ﻟﺐ ﻫﺎش ﺑﻮد وﮔﻔﺖ:آﻓﺮﯾﻦ...ﻧﻪ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ اﯾﻦ ﻣﺘﯿﻦ ﻫﻢ ﯾﻪ ﺟﺮ ﺑﺰﻩ ای دارﻩ ﻣﺎ ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﯿﻢ...ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ ﺳﻮرن

ﺟﺎن ﺻﺒﺤﻮﻧﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺣﺎﺿﺮﻩ... ﻣﺎﮐﻪ ﺑﺎدﯾﺪن اون ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎ ﻫﻨﻮز ﺗﻮ ﺷﻮک و ﺑﻮدﯾﻢ و ﻣﯿﻠﯽ ﺑﻪ ﺻﺒﺤﻮﻧﻪ ﺧﻮردن

ﻧﺪاﺷﺘﯿﻢ.وﻟﯽ ﺧﺐ ﭼﻪ ﻣﯽ ﺷﻪ ﮐﺮد دﯾﺸﺒﻢ ﮐﻪ ﺑﺎاون اﺗﻔﺎق ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﯿﻢ ﺷﺎم ﺑﺨﻮرﯾﻢ اﻻﻧﻢ اﮔﻪ ﺻﺒﺤﻮﻧﻪ ﻧﺨﻮرﯾﻢ

ﺿﻌﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ.ﻧﺎﭼﺎرا رﻓﺘﯿﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ... ﺳﻮرن:ﻣﻌﻠﻮم ﻧﯿﺴﺖ اﯾﻦ ﭘﺴﺮﻩ ﭼﻪ ﺣﻘﻪ ای ﺗﻮ ﮐﺎرﺷﻪ... ﻋﺴﻞ:ﺳﻮرن ﺗﻮ ﺑﺎور

ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﺘﯿﻦ اون ﮐﺎرو ﺑﮑﻨﻪ؟ ﺳﻮرن:ﻋﻤﺮا!ﻣﻦﻣﺘﯿﻦ رو ﺑﺰرﮔﺶ ﮐﺮدم اون اﻫﻞ اﯾﻨﺠﻮر ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﻧﯿﺴﺖ.ﻣﯽ

...دوﻧﻢ ﯾﻪ ﮐﺎری ﮐﺮدﻩ ﮐﻪ ﺳﺮ ﻧﺼﯿﺮی روﺷﯿﺮﻩ ﺑﻤﺎﻟﻪ ﺑﺪﺑﺨﺖ اﺻﻼ ﺣﻮاﺳﺶ ﺑﻪ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﺟﻮﻧﺶ ﻧﺒﻮد ﻣﺜﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ

ﺑﺎﺧﻨﺪﻩ و اﯾﻦ ﮐﻪ ﺳﻮرن ﺑﻬﻢ اﻃﻤﯿﻨﺎن دادﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﻄﻤﺌﻨﻪ ﻣﺘﯿﻦ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻧﮑﺮدﻩ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ ﺳﺮ ﻣﯿﺰ... ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ

دﻗﯿﻘﻪ ﻣﺘﯿﻦ ﺧﺴﺘﻪ وﮐﻮﻓﺘﻪ ﺧﻮدش رو ول ﮐﺮد روی ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻣﺘﯿﻦ:ﻋﺴﻞ ﯾﻪ ﭼﺎﯾﯽ واﺳﻢ ﺑﺮﯾﺰ ﺳﻮرن ﺑﺎﻃﻌﻨﻪ

وﺧﻨﺪﻩ ﮔﻔﺖ:ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺧﺴﺘﻪ ای ﻣــــــﺮد!ﺧﺴﺘﻪ ﻧﺒﺎﺷﯽ ﻣﺘﯿﻦ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﭼﭗ ﭼﭙﯽ ﺑﻪ ﺳﻮرن ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺧﻨﺪﻩ ی

ﺑﺎﻣﺰﻩ ای ﮔﻔﺖ:ﺳﻼﻣﺖ ﺑﺎﺷﯽ ﻣــــــﺮد! ﭼﺎﯾﯽ ﻣﺘﯿﻦ رو رﯾﺨﺘﻢ و ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﺟﻠﻮش. ﺳﻮرن ﭼﺸﻤﮑﯽ زد وﭘﺮﺳﯿﺪ:ﺧﻮش

ﮔﺬﺷﺖ؟ ﻣﺘﯿﻦ اﺳﺘﮑﺎﻧﺶ رو ﺑﺮداﺷﺖ و ﯾﻪ ﻗﻠﭗ ﭼﺎﯾﯽ ازش ﺧﻮرد.ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﭘﺮروﯾﯽ ﮔﻔﺖ:ﺑــــــﻠﻪ!ﺟﺎی دوﺳﺘﺎن ﺧﺎﻟﯽ

ﺳﻮرن ﯾﻪ ﻣﺸﺖ ﺧﻮاﺑﻮﻧﺪ ﺗﻮ ﮐﻤﺮ ﻣﺘﯿﻦ ﮐﻪ ﭼﺎﯾﯽ ﭘﺮﯾﺪ ﺗﻮ ﮔﻠﻮش ﻣﺘﯿﻦ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ دﺳﺘﺶ داﺷﺖ ﭼﺎﯾﯽ ﻫﺎ رو

ﭘﺎک ﻣﯽ ﮐﺮد از رو ﻟﺒﺎﺳﺶ ﮔﻔﺖ:ﭼﺘﻪ ﺑﺎﺑﺎ؟ ﺳﻮرن:زﻫﺮ ﻣﺎرﭼﯽ ﮐﺎر ﮐﺮدی دﺧﺘﺮﻩ رو؟ ﻣﺘﯿﻦ ﻟﺒﺶ رو ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺖ وﺑﻪ

ﻣﻦ اﺷﺎرﻩ ﮐﺮد وﮔﻔﺖ:زﺷﺘﻪ ﺣﺎﻻ!ﺑﻌﺪا ﺑﺮات ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.ﺑﻌﺪ زد زﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ

اﯾﻦ دﻓﻌﻪ ﻣﻦ ﯾﻪ ﺗﯿﮑﻪ ﻧﻮن ﻃﺮﻓﺶ ﭘﺮت ﮐﺮدم وﮔﻔﺘﻢ:ﮐﻪ ﺧﻮش ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻬﺖ؟ﺣﺎﻻ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮﺧﺎﻧﻮم ﺑﺎﻫﺎت آﺷﺘﯽ

...ﮐﺮد؟ ﻣﺘﯿﻦ:ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮم ﺗﯿﺮﯾﭗ ﻗﻬﺮ ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﻋﺴﻞ:ﺣﻖ ﻫﻢ دارﻩ واﻻ ﻣﺘﯿﻦ:ﻧﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮﻩ ﻻرج ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻪ

ﺳﻮرن:ﺧﻔﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﭼﯿﮑﺎرش ﮐﺮدی دﯾﻮوﻧﻪ؟ ﻣﺘﯿﻦ ﺳﺮﯾﻊ ﺗﮑﻮن داد وﺟﺪی ﮔﻔﺖ:ﺑﺮﯾﻢ ﺑﺎﻻ ﺑﻬﺖ ﻣﯽ ﮔﻢ... ﺑﻌﺪ ازﺗﻤﻮم

ﺷﺪن ﺻﺒﺤﻮﻧﻪ رﻓﺘﯿﻢ ﺑﺎﻻ ﺗﻮاﺗﺎق ﻣﺎ ﺧﻮدﻣﻮن رو ﭘﺮﺗﺎب ﮐﺮدﯾﻢ روی ﺗﺨﺖ.ﻣﻦ وﺳﻮرن ﻋﯿﻦ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ دﺳﺘﻤﻮن رو زﯾﺮ

ﭼﻮﻧﻪ اﻣﻮن زدﻩ ﺑﻮدﯾﻢ وﺳﺎﮐﺖ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ دﻫﻦ ﻣﺘﯿﻦ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ. ﻣﺘﯿﻦ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮد:ﭼﺘﻮﻧﻪ؟ﻣﮕﻪ

ﻗﺮارﻩ ﻗﺼﻪ ﻫﺰار وﯾﮏ ﺷﺐ ﺑﺮاﺗﻮن ﺑﮕﻢ ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﻣﺸﺘﺎﻗﯿﺪ؟ ﺳﻮرن:زودﺑﺎش ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻦ ﭼﻪ ﺟﻮری دﻫﻦ دﺧﺘﺮﻩ رو

ﺑﺴﺘﯽ؟ ﻋﺴﻞ:ﻣﺮدﯾﻢ از ﻓﻮﺿﻮﻟﯽ ﻣﺘﯿﻦ:ﺧﺐ ﻣﮕﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻧﺸﻨﯿﺪﯾﻦ ﭼﯽ ﺑﻪ ﻣﻬﻨﺪس ﮔﻔﺘﻢ؟دﯾﮕﻪ ﭼﯽ رو ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﻦ

ﺑﺪوﻧﯿﺪ؟اﮔﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﻦ ﺟﺰﯾﯿﺎت و ﺑﺪوﻧﯿﺪ ﮐﻪ ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ زﺷﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ﺑﮕﻢ... ﺳﻮرن ﺑﺎﻟﺶ و ﮐﻮﺑﻮﻧﺪ ﺗﻮ ﺳﺮش

ﻣﺘﯿﻦ:ﭼﺘﻪ ﺗﻮ اﻣﺮوز؟ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﺮﯾﻢ ﺗﻮ اﺗﺎق ﺧﻮدﻣﻮن ﺑﺮات ﺟﺰﯾﯿﺎﺗﻢ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اﯾﻦ ﺟﺎ ﺟﻠﻮ ﻋﺴﻞ ﻋﯿﺒﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﻌﺪ

ﯾﻪ ﭼﺸﻢ واﺑﺮوﯾﯽ اوﻣﺪ و ﻟﺒﺶ رو ﮔﺎز ﮔﺮﻓﺖ. ﺳﻮرن:ﺗﻮﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺪاری ﺑﺎور ﮐﻨﯿﻢ؟ﻣﺘﯿﻦ دﺳﺘﻤﻮن ﻧﯿﺎﻧﺪاز ﻣﯽ رم

ﺑﻪ ﺳﺮدار ﮔﺰارش ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﭘﺪرﺗﻮ در ﺑﯿﺎرﻩ ﻫﺎ ﻣﺘﯿﻦ:ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ ﺑﺎﺑﺎ...دﯾﺪم اﯾﻦ ﻧﺼﯿﺮی زدﻩ ﺑﻪ ﺳﺮش ﻣﯽ ﮔﻪ اﯾﻦ

دﺧﺘﺮﻩ رو ﺑﮑﺸﯿﻢ ﻣﻨﻢ ﮔﻔﺘﻢ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺴﻞ ﺣﺮف زدم...ﻓﻬﻤﯿﺪم ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻒ دﺧﺘﺮﻩ ﭘﺪرﺷﻪ...ﻫﻤﯿﻦ

ﻋﺴﻞ:ﭼﯽ ﭼﯽ و ﻫﻤﯿﻦ؟ﺑﮕﻮ ﺑﺎ دﺧﺘﺮﻩ ﭼﯽ ﮐﺎر ﮐﺮدی اﯾﻦ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺎﺟﺮا ﻧﺒﻮد ﻣﺘﯿﻦ:رﻓﺘﻢ ﺗﻮ اﺗﺎق ﻧﺸﺴﺘﻢ ﺑﺎ دﺧﺘﺮﻩ

ﺣﺮف زدم.ﮔﻔﺘﻢ اﯾﻦ ﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﯿﺮن ﻣﯽ ﮐﺸﻨﺖ...ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ واﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ.دﺧﺘﺮﻩ ﮐﻠﻪ اش ﺑﻮی ﻗﺮﻣﻪ

ﺳﺒﺰی ﻣﯽ دﻩ دﯾﻮوﻧﻪ ﺳﺖ...ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ ﭘﻠﯿﺲ اﯾﻦ ﭼﯿﺰارو ﻣﯽ دوﻧﻪ وﻟﯽ اﻻن ﻣﻮﻗﻌﺶ ﻧﯿﺴﺖ.ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﮐﺎری

ﻧﮑﻨﻪ ﺳﻮرن:ﺧﺮﻩ ﺗﻮ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﺮدی؟اﯾﻨﺠﻮری ﮐﻪ ﻟﻮﻣﻮن دادی ﺑﻪ دﺧﺘﺮﻩ ﻣﺘﯿﻦ:ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ اون ﻃﻮری ﻫﺎم ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﯽ ﮔﯽ

ﻧﯿﺴﺖ...ﭼﻪ ﻟﻮﯾﯽ؟ﮔﻔﺘﻢ ﻣﺎ اﺣﺴﺎس ﺧﻄﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﭘﻠﯿﺲ ﻫﺎ ﻫﻤﯿﻦ دور و ﺑﺮاﻣﻮﻧﻦ اﻧﮕﺎر.ﯾﻪ ﭼﺮت و ﭘﺮت ﻫﺎﯾﯽ

ﺳﺮﻫﻢ ﮐﺮدم ﺗﺤﻮﯾﻠﺶ دادم دﯾﮕﻪ...وﻟﯽ ﺗﻮﻧﺘﺮس ﺑﯽ ﮔﺪار ﺑﻪ آب ﻧﺰدم. ﻋﺴﻞ:ﺧﺐ اون داﺳﺘﺎن ﭼﯽ ﺑﻮد ﮔﻔﺘﯽ؟

ﻣﺎﺟﺮای ﮐﻤﺮﺑﻨﺪ و... ﻣﺘﯿﻦ زد زﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ و ﺑﺮﯾﺪﻩ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﮔﻔﺖ:وای اون رو ﮐﻪ ﻧﮕﻮ!ﻗﯿﺎﻓﻪ ﺗﻮ وﺳﻮرن ﻣﻮﻗﻊ ﮔﻔﺘﻦ اون

داﺳﺘﺎن ﺧﻨﺪﻩ دار ﺷﺪﻩ ﺑﻮد...وای ﻧﺒﻮدﯾﺪ ﺧﻮدﺗﻮن رو ﺗﻮ آﯾﯿﻨﻪ ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ ﮐﻪ... ﺳﻮرن:ﻫﻪ ﻫﻪ ﻫﻪ...ﺑﯽ ﻣﺰﻩ!ﺑﮕﻮ ﺗﺎ از

وﺳﻂ دوﻧﺼﻔﺖ ﻧﮑﺮدم دﻗﻤﻮن دادی ﭘﺴﺮ ﻣﺘﯿﻦ:ﻫﯿﭽﯽ ﺑﻪ دﺧﺘﺮﻩ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﯽ ﺧﻮام ﮐﻤﮑﺖ ﮐﻨﻢ اﯾﻦ ﻫﺎ واﻗﻌﺎ ﻣﯽ

ﺧﻮان ﺑﮑﺸﻦ ﺗﻮ رو ﯾﮑﻢ زﯾﺎدی ﺗﺮﺳﻮﻧﺪﻣﺶ ﺑﺎورش ﺷﺪ...ﮔﻔﺖ ﭼﯽ ﮐﺎر ﮐﻨﻢ.ﮔﻔﺘﻢ واﻧﻤﻮد ﮐﻦ ﻣﻦ دارم ﺑﻬﺖ ﺗﺠﺎوز

ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.ﺟﯿﻎ ﺑﺰن ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻦ.ﻣﻨﻢ ﺑﻬﺸﻮن ﻣﯽ ﮔﻢ ازت ﻓﯿﻠﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ وﮔﻔﺘﻢ ﺑﻪ ﺑﺎﺑﺎت ﻧﺸﻮن ﻣﯽ دم ﻣﯽ ﮔﻢ

ﺗﻬﺪﯾﺪت ﮐﺮدم ﺗﻮﻫﻢ ﺗﺮﺳﯿﺪی ﺧﯿﺎﻟﺸﻮن راﺣﺖ ﺑﺸﻪ ﮐﻪ دﻫﻨﺖ ﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ...ﺑﻬﺶ ﯾﮑﻢ اﻃﻤﯿﻨﺎن دادم ﮐﻪ آﺳﯿﺒﯽ

ﺑﻬﺶ ﻧﻤﯽ رﺳﻮﻧﻦ ...ﻫﻤﯿﻦ! ﺳﻮرن:زﻫﺮﻣﺎر!دوﺳﺎﻋﺘﻪ ﻣﺎرو ﮔﯿﺮ آوردی ﻣﺘﯿﻦ:دﻗﯿﻘﺎ! ﻋﺴﻞ:ﺣﺎﻻ ﻧﯿﻠﻮ ﺟﻮن رو ﮐﺠﺎی

دﻟﺖ ﻣﯽ ﺧﻮای ﺑﺰاری؟ ﺳﻮرن:اﺻﻼ ﺑﻪ اون ﻓﮑﺮ ﻧﮑﺮدی وﻗﺘﯽ داﺷﺘﯽ اﯾﻦ داﺳﺘﺎن رو ﻣﯽ ﺳﺎﺧﺘﯽ،ﻧﻪ؟ ﻣﺘﯿﻦ:واﻻ

راﻩ دﯾﮕﻪ ای ﺑﺮای ﻧﺠﺎت اﯾﻦ ﻣﻬﺸﯿﺪﻩ از دﺳﺖ ﻧﺼﯿﺮی اﯾﻨﺎ ﭘﯿﺪا ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم.ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺑﺰارم دﺧﺘﺮﻩ رو ﺑﮑﺸﻦ ﮐﻪ

ﯾﻮﻗﺖ ﻧﯿﻠﻮ ﺧﺎﻧﻮم ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺸﻪ... ﻋﺴﻞ:ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺧﻮای ﺑﺎﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﺑﻬﻢ ﺑﺰﻧﯽ؟ ﻣﺘﯿﻦ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﻋﺎﻗﻞ اﻧﺪر ﺳﻔﯿﻬﯽ ﺑﻬﻢ

اﻧﺪاﺧﺖ وﮔﻔﺖ:ﻣﮕﻪ ﺗﺎ اﻻن ﺑﺎﻫﺎش دوﺳﺖ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﺨﻮام ﺑﻬﻢ ﺑﺰﻧﻢ؟ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻫﺎش ﻣﻌﺎﺷﺮت ﻣﯽ ﮐﺮدم..ﺑﻪ

ﺟﺎن ﺧﻮدم اﮔﻪ ﯾﻪ ﺣﺮف ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺑﻬﺶ زدﻩ ﺑﺎﺷﻢ...ﺧﻮدش اﻟﮑﯽ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﺑﺰرگ ﮐﺮدﻩ.ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﻗﻬﺮ ﮐﺮدﻩ ﺑﻪ

ﻣﻦ ﭼﻪ ﺧﺐ؟ ﺳﻮرن:اﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮑﻢ ازدﻟﺶ درﺑﯿﺎری! اون دﺧﺘﺮﻩ ﻧﺼﯿﺮﯾﻪ ﺗﻮ ﭼﻨﮕﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺶ ﺑﺪ ﻧﯿﺴﺖ... ﻣﺘﯿﻦ

ﻗﯿﺎﻓﻪ اش رو در ﻫﻢ ﮐﺮد وﯾﻪ ﭼﯿﻦ اﻧﺪاﺧﺖ ﺑﻪ ﺑﯿﻨﯿﺶ وﮔﻔﺖ:ﮐﯽ ﻣﯽ رﻩ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ راﻩ رو...وای ﻣﻦ ﮐﻪ اﺻﻼ

ﺣﻮﺻﻠﻪ ﻣﻨﺖ ﮐﺸﯽ ﻧﺪارم.اﺻﻼ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﯿﺴﺖ ﮐﺠﺎ رﻓﺘﻪ... ﺳﻮرن:ﭘﺎﺷﻮ ﺑﺮو ﯾﮑﻢ ﻧﺎز ﺑﮑﺶ ﺗﻨﺒﻠﯽ ﻧﮑﻦ ﻣﺘﯿﻦ:آﻗﺎ

راﺳﺘﯽ ﯾﻪ ﭼﯿﺰی...اﯾﻦ ﺟﺎ ﺻﺒﺢ ﭼﻪ ﺧﺒﺮ ﺑﻮد؟ﺟﻠﻮی ﺳﺮدار ﺑﺎ دﺳﺖ ﭘﺲ ﻣﯽ زﻧﯿﺪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺎ ﭘﺎ ﭘﯿﺶ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ؟

ﺳﻮرن:ﮐﻮﻓﺖ!ﺗﻮ آدم ﻧﻤﯽ ﺷﯽ ﻣﺘﯿﻦ؟ ﻣﺘﯿﻦ:ﻧﻪ ﺟﺪی ﻣﯽ ﮔﻢ ﺳﻮرن:ﻋﺴﻞ ﺧﻮاب ﺑﺪ دﯾﺪﻩ ﺑﻮد دﯾﺸﺐ ﯾﮑﻢ ﺑﯽ ﻗﺮار

ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﻫﻤﯿﻦ ﻣﺘﯿﻦ ﯾﻪ ﭼﺸﻤﮑﯽ زد وﮔﻔﺖ:ﺗﺎ ﺑﺎﺷﻪ از اﯾﻦ ﺧﻮاب ﻫﺎی ﺑﺪ ﻋﺴﻞ:ﭼﺮت ﻧﮕﻮ ﺑﺮو دﻧﺒﺎل ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﺻﺪای

در اﺗﺎﻗﺶ اوﻣﺪ ﻣﺘﯿﻦ ﺳﺮﯾﻊ ﭘﺎﺷﺪ و رﻓﺖ ﺳﻤﺖ در و رﻓﺖ ﺑﯿﺮون.ﺑﺎز ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﭼﺸﻤﮏ زد وﮔﻔﺖ:ﺗﺎ ﻣﻦ ﻣﯿﺎم ﺑﭽﻪ

ﻫﺎی ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﻫﺎ...ﻋﺴﻞ ﺑﺎز ﺧﻮاب ﺑﺪ ﻧﺒﯿﻨﯽ ﺳﻮرن:دِ ﺑﺮو ﺑﭽﻪ ﭘﺮرو... ﻣﺘﯿﻦ ﺑﺎﺧﻨﺪﻩ ﭘﺮﯾﺪ ﺑﯿﺮون ﺳﻮرن ﺑﺎﺧﻨﺪﻩ

...ﺳﺮش رو ﺗﮑﻮن داد وﮔﻔﺖ:آﺗﯿﺶ ﭘﺎرﻩ اﯾﻪ اﯾﻦ ﭘﺴﺮ ﻋﺴﻞ:اوﻫﻮم!ﻧﮕﺎش ﮐﻦ ﭼﻪ داﺳﺘﺎﻧﯽ ﺳﺮﻫﻢ ﮐﺮدﻩ

ﺳﻮرن:ﻫﯿـــﺲ!ﻫﯿﺲ! ﻋﺴﻞ:ﭼﯽ ﺷﺪﻩ؟ ﺳﻮرن:ﻫﯿﭽﯽ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﺎش!ﺻﺪاﺷﻮن دارﻩ ﻣﯿﺎد ﻣﺜﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ ﭘﺮﻧﺴﺲ

ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﺗﺤﻮﯾﻠﺶ ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ اﻻﻧﻢ ﺑﺎ ﺟﺎرو ﻣﯽ زﻧﻪ ﭘﺮﺗﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﺑﯿﺮون...اﯾﻨﺠﺎ ﺻﺪا ﺧﻮب ﻧﻤﯿﺎد ﺑﯿﺎ دﺳﺖ ﻣﻨﻮ ﮐﺸﯿﺪ و

ﺑﺮد ﺳﻤﺖ در و ﮔﻮﺷﺶ رو ﭼﺴﺒﻮﻧﺪ ﺑﻪ در اﺗﺎق ﺧﻮدﻣﻮن ﻣﻨﻢ ﮔﻮﺷﻢ رو ﭼﺴﺒﻮﻧﺪم ﺑﻪ در و آروم ﮔﻔﺘﻢ:ﺧﺐ ﺑﺮﯾﻢ

ﭘﺸﺖ در ﺧﻮدﺷﻮن دﯾﮕﻪ ﺳﻮرن:ﻫﯿﺲ!ﻣﯽ ﺧﻮای ﯾﻪ دﻓﻌﻪ در رو ﺑﺎز ﮐﻨﻦ ﭘﺮت ﺷﯿﻢ ﺗﻮ آﺑﺮو وﺣﯿﺜﯿﺘﻤﻮن ﺑﺮﻩ... ﺻﺪای

ﻣﺘﯿﻦ و ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﻣﯽ اوﻣﺪ ﻣﺘﯿﻦ:ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﺟﺎن ﮔﻮش ﮐﻦ ﺑﺎﺑﺎ آﺧﻪ ﻣﻦ ﮐﻪ ﮐﺎری ﻧﮑﺮدم.اون ﮐﺎر رو ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻧﺮﻩ ﻟﻮﻣﻮن

ﺑﺪﻩ ﺑﺪ ﮐﺮدم ﻫﻮای ﺑﺎﺑﺎت رو داﺷﺘﻢ؟ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ:ﺧﻔﻪ ﺷﻮ.اون ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮد ﭼﺠﻮری ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻟﻮﻣﻮن ﺑﺪﻩ؟ﺑﮕﻮ آﻗﺎ

ﻫﻮس ﺑﺎزن ﺗﺎ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ ﻣﯽ اﻓﺘﻪ آب از دﻫﻨﺶ راﻩ ﻣﯽ اﻓﺘﻪ ﻋﻨﺎن از ﮐﻒ ﻣﯽ دﻩ... ﺳﻮرن رﯾﺰ رﯾﺰ ﻣﯽ

ﺧﻨﺪﯾﺪ:ﺑﯿﭽﺎرﻩ ﻣﺘﯿﻦ!آﺧﯽ! ﻃﻔﻠﮑﯽ... ﺑﺎز دوﺑﺎرﻩ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻣﻨﻢ ﺧﻨﺪﻩ ام ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻣﺘﯿﻦ:اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ ﭼﯿﻪ ﻋﺰﯾﺰم؟

اﮔﻪ ﻣﻦ اﯾﻨﻄﻮر آدﻣﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ از ﺗﻮ ﺑﻪ اﯾﻦ زﯾﺒﺎﯾﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮔﺬﺷﺘﻢ.ﻫﺎن؟ﻣﻦ اﯾﻦ ﮐﺎرو ﮐﺮدم ﭼﻮن ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ

دﺳﺖ ﭘﺪرت دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ ﺧﻮن ﯾﻪ دﺧﺘﺮ دﯾﮕﻪ آﻟﻮدﻩ ﺑﺸﻪ!ﻣﮕﻪ ﻧﺪﯾﺪی ﺑﺎﺑﺎﺗﻮ ﮐﻪ ﭼﻘﺪر ﻋﺼﺒﯽ ﺑﻮد ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ذاﺷﺘﻢ

دﺧﺘﺮﻩ رو ﺑﮑﺸﻪ؟ﻣﻦ اﯾﻦ ﮐﺎرو واﺳﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﺪرت ﮐﺮدم اوﻧﻮﻗﺖ ﺗﻮ ﺑﺎﻫﺎم اﯾﻨﻄﻮری رﻓﺘﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ:ﺑﯽ

ﺧﻮدی ﮔﺮدن ﭘﺪر ﻣﻦ ﻧﯿﺎﻧﺪاز!رﻓﺘﯽ ﻋﺸﻖ وﺣﺎﻟﺖ رو ﮐﺮدی ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﮔﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﺪرت ﺑﻮد؟اون ﻣﻬﺸﯿﺪ ﻟﻌﻨﺘﯽ

ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻨﻘﺪر ﺟﻮﻧﺶ ﻣﯽ ارزﯾﺪ؟ ﻣﺘﯿﻦ:ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﺗﻮ ﻫﻢ داری ﮐﻢ ﮐﻢ اون روی ﺧﻮدت رو ﻧﺸﻮن ﻣﯽ دی ﻫﺎ!ﻣﺜﻪ اﯾﻨﮑﻪ

!ﺗﻮﻫﻢ ﺑﺪت ﻧﻤﯿﺎد ﭘﺪرت ﻫﺮ روز ﯾﮑﯽ رو ﺑﺰﻧﻪ ﺑﮑﺸﻪ،ﻧﻪ؟ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ:ﺑــــــــﺮو ﺑﯿﺮون ﻧﻤﯽ ﺧﻮام دﯾﮕﻪ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ ﻣﺘﯿﻦ:ﺑﻬﺘﺮ

اوﻣﺪ ﺑﯿﺮون و در رو ﮐﻮﺑﻮﻧﺪ!ﻋﺼﺒﯽ رﻓﺖ ﺗﻮ اﺗﺎق ﺧﻮدش و در اوﻧﺠﺎ روﻫﻢ ﮐﻮﺑﯿﺪ... ﺳﻮرن:اوﻩ!ﭼﻪ وﺣﺸﯽ...دﺧﺘﺮﻩ

ﺑﺪ ﺟﻮری ﻗﻬﺮ ﮐﺮدﻩ ﻫﺎ... ﻋﺴﻞ:ارﻩ اﺻﻼ اروم ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ﺣﻖ ﻫﻢ دارﻩ ﺧﺐ اون ﮐﻪ ﻧﻤﯽ دوﻧﻪ ﻣﺘﯿﻦ ﮐﺎری ﻧﮑﺮدﻩ

!ﻓﮑﺮﮐﺮدﻩ ﻣﺘﯿﻦ ﻫﻤﻪ ﮐﺎرش رو ﮐﺮدﻩ ﺣﺎﻻ اوﻣﺪﻩ ﺳﺮاغ اون... ﺳﻮرن:ﺑﯿﭽﺎرﻩ ﻣﺘﯿﻦ آش ﻧﺨﻮردﻩ و دﻫﻦ ﺳﻮﺧﺘﻪ

ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ دﻟﺶ ازاﯾﻦ ﭘﺮﻩ ﮐﻪ ﭼﺮا ﻣﺘﯿﻦ ﺑﻪ اون دﺳﺖ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ زﻧﻪ اﻣﺎ رﻓﺘﻪ ﺑﺎ ﻣﻬﺸﯿﺪ... ﻋﺴﻞ:ﺳﻮرن! ﺳﻮرن:ﭼﯿﻪ ﺧﺐ

راﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻢ دﯾﮕﻪ...ﺟﻨﺴﺎ ﮐﻼ ﺣﺴﻮدﯾﻦ ﺷﻤﺎ زﻧﺎ... ﻋﺴﻞ:ﺧﺐ ﭼﯿﻪ؟ﺑﺪﻩ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﯾﻢ ﻣﺮد ﺧﻮدﻣﻮن رو ﯾﮑﯽ دﯾﮕﻪ

ﺻﺎﺣﺐ ﺑﺸﻪ؟ ﺳﻮرن اﺑﺮوﯾﯽ ﺑﺎﻻ اﻧﺪاﺧﺖ وﮔﻔﺖ:ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ ﺣﺮف ﻫﺎی ﺟﺪﯾﺪ ﺟﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﺷﻨﻮم.ﺣﺎﻻ ﻣﺮد ﺟﻨﺎﺑﻌﺎﻟﯽ ﮐﯽ

ﻫﺴﺖ؟ ﭘﺸﺖ ﭼﺸﻤﯽ ﻧﺎز ک ﮐﺮدم وﺳﺮم رو ﺑﻪ ﺳﻤﺖ دﯾﮕﻪ ﭼﺮﺧﻮﻧﺪم:ﮐﻠﯽ ﮔﻔﺘﻢ! ﺳﻮرن:ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ؟ ﻋﺴﻞ:اوﻫﻮم

ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ.ﻣﯽ ﮔﻢ اﯾﻦ ﻣﺘﯿﻦ ﻫﻢ ﺑﻠﺪ ﻧﺒﻮد ﺧﻮب ﻣﻨﺖ ﮐﺸﯽ ﮐﻨﻪ ﻫﺎ ﺳﻮرن ﺑﺎﺧﻨﺪﻩ ﮔﻔﺖ:ﺑﺎﺑﺎ اﯾﻦ زﯾﺎد آک آﮐﻪ...ﻧﮕﺎﻩ

ﺑﻪ ﻗﯿﺎﻓﻪ اش ﻧﮑﻦ دوﺳﺖ دﺧﺘﺮ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﺪوﻧﻪ ﺗﻮ اﯾﻦ ﻣﻮاﻗﻊ ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯽ ﮐﺎر ﮐﻨﻪ ﻋﺴﻞ:وﻟﯽ ﺑﯿﭽﺎرﻩ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﭼﻪ

ﻓﮑﺮ ﻫﺎﯾﯽ دارﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ اﻻن ﺳﻮرن:ﺗﻮ ﭼﺮا ﺣﺮص ﻣﯽ ﺧﻮری اﻻن؟ ﻋﺴﻞ:ﺧﺐ دارم ﺧﻮدم رو ﻣﯽ زارم ﺟﺎی اون.زن

ﻧﯿﺴﺘﯽ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﭼﻘﺪر ﺳﺨﺘﻪ ﮐﻪ ﺳﻮرن:آﺧﯽ راﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﯽ ﮐﺎش ﻣﺘﯿﻦ ﻧﻘﺸﻪ اش رو ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﻣﻦ اﯾﻦ

ﮐﺎر رو ﻣﯽ ﮐﺮدم ﻃﻔﻠﯽ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ اون ﻣﻮﻗﻊ دﯾﮕﻪ ﺣﺮص ﻧﻤﯽ ﺧﻮرد ﻋﺴﻞ:ﻣﺜﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺷﻤﺎ ﻫﻢ زﯾﺎد ﺑﺪﺗﻮن ﻧﻤﯿﺎد ﻫﺎ

ﺳﻮرن ﺧﻮاﺑﯿﺪ رو ﺗﺨﺖ و دﺳﺘﺎش رو ﮔﺬاﺷﺖ زﯾﺮ ﺳﺮش و در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺧﻨﺪﻩ اش و ﻗﻮرت ﺑﺪﻩ

ﮔﻔﺖ:ﭼﺮا ﺑﺪم ﺑﯿﺎد؟ﺧﺐ ﻣﻨﻢ ﻣﺮدم دﯾﮕﻪ اﺧﻢ ﻏﻠﯿﻈﯽ ﮐﺮدم و ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم ﮐﻪ ﺑﺮم.ﻣﭻ دﺳﺘﻢ رو ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ

ﺧﺒﯿﺜﯽ ﮔﻔﺖ:ﮐﺠﺎ؟ ﻋﺴﻞ:ﻣﯽ رم ﻟﺒﺎﺳﺎم رو ﻣﺮﺗﺐ ﮐﻨﻢ ﺳﻮرن:ﺑﻬﻮﻧﻪ ﺑﯿﺨﻮدی ﻧﯿﺎر...ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪی؟ ﻋﺴﻞ:ﻧﻪ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ

ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﻢ ﮔﻮﺷﻪ ﻟﺒﺶ رو ﺑﻪ دﻧﺪون ﮔﺮﻓﺖ و اﺑﺮوﻫﺎش رو اﻧﺪاﺧﺖ ﺑﺎﻻ... ﺳﻮرن:ﻣﻦ ﯾﮑﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺑﻢ اﺗﻔﺎﻗﯽ

اﻓﺘﺎد ﺑﯿﺪارم ﮐﻦ ﻋﺴﻞ:ﭼﻘﺪر ﻣﯽ ﺧﻮاﺑﯿﺪ ﻣﺎ اوﻣﺪﯾﻢ اﯾﻨﺠﺎ ﻓﻘﻂ ﺑﺨﻮاﺑﯿﻢ؟ ﺳﻮرن:واﻻ اﯾﻦ ﺷﻤﺎ ﺑﻮدﯾﺪﮐﻪ دﯾﺸﺐ

ﺟﺎﺗﻮن ﮔﺮم وﻧﺮم ﺑﻮد راﺣﺖ ﺧﻮاﺑﯿﺪی.ﻣﻦ ﺑﯿﭽﺎرﻩ دﯾﺸﺐ ﺧﻮاﺑﻢ ﻧﺒﺮد از ﺑﺲ ﮐﻪ وول ﺧﻮردی ﻋﺴﻞ:ﻣﻦ ﮐﻪ آروم ﮔﺮﻓﺘﻢ

ﺧﻮاﺑﯿﺪم.ﺷﻤﺎ ﺧﻮاﺑﺖ ﻧﺒﺮدﻩ ﺗﻘﺼﯿﺮ ﻣﻦ ﭼﯿﻪ؟ ﺳﻮرن:ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ اﺻﻼ ﺟﻨﺎﺑﻌﺎﻟﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﻢ آروم ﺑﻮدی ﻣﻦ ﺑﻮدم ﮐﻪ

ﻫﯽ وول ﻣﯽ ﺧﻮردم ﺣﺎﻻ اﺟﺎزﻩ ﻫﺴﺖ ﺑﺨﻮاﺑﻢ؟ ﻋﺴﻞ:ﺑﺨﻮاب ﯾﻪ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺖ دﯾﺪم ﻧﻪ واﻗﻌﺎ ﺣﻮﺻﻠﻪ ام

دارﻩ ﺳﺮ ﻣﯽ رﻩ.ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺮم ﭘﯿﺶ ﻣﺘﯿﻦ ﮐﻪ ﺻﺪاش رو ﺟﻠﻮی در اﺗﺎﻗﺶ ﺷﻨﯿﺪم.داﺷﺖ ﺑﺎ ﻣﺎﻧﯽ ﺣﺮف ﻣﯽ زد

ﻣﺎﻧﯽ:ﮐﻠﯿﺪ اﺗﺎق ﻣﻬﺸﯿﺪ رو ﺑﺪﻩ ﻣﺘﯿﻦ:ﻣﯽ ﺧﻮای ﭼﯽ ﮐﺎر؟ ﻣﺎﻧﯽ:ﺣﯿﻔﻪ ﺗﻮ ﺣﺎﻟﺸﻮ ﺑﺒﺮی ﻣﻦ ﺑﺸﯿﻨﻢ ﮐﻨﺎر...ﭼﯽ ﻣﯽ

ﺷﻪ ﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﯾﻪ ﻧﺎﺧﻨﮑﯽ ﺑﺰﻧﯿﻢ ﻣﺘﯿﻦ:اوﻩ!ﭘﺲ ﻗﻀﯿﻪ ﺣﺴﻮدﯾﻪ؟اﯾﻮل...اﯾﻮل!ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ ﻣﺎﻧﯽ ﺟﻮن

ﻣﻬﻨﺪس ﻣﻬﺸﯿﺪ رو ﺳﭙﺮدﻩ دﺳﺖ ﻣﻦ ﻣﻨﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ اﺟﺎزﻩ ﺑﺪم ﺑﻬﺖ اذﯾﺘﺶ ﮐﻨﯽ ﻣﺎﻧﯽ:ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎ!ﺗﻮ ﻣﯽ ری ﺣﺎل

ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻓﯿﻠﻢ ﻣﯽ ﮔﯿﺮی ﺗﻬﺪﯾﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ اذﯾﺖ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ،ﯾﻪ ﺧﻮش ﮔﺬروﻧﯽ ﺳﺎدﻩ ی ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮاد اذﯾﺘﺶ

ﮐﻨﻪ؟ ﻣﺘﯿﻦ:ﻣﻬﺸﯿﺪ دﺳﺖ ﻣﻨﻪ اﻻن.ﻧﻪ ﺗﻮ ﻧﻪ ﻫﯿﭽﮑﺲ دﯾﮕﻪ ﺣﻖ ﻧﺪارﻩ ﺑﻬﺶ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﺸﻪ ﻣﺎﻧﯽ،ﻓﻬﻤﯿﺪی؟

ﻣﺎﻧﯽ:ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻮ ﻣﻬﺸﯿﺪ رو ﺑﻪ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ دی؟ﯾﻌﻨﯽ ﺣﺎﺿﺮی ﮐﻪ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ رو ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻬﺸﯿﺪ از دﺳﺖ ﺑﺪی؟

واﻗﻌﺎ ﺑﺮات ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﻣﺘﯿﻦ ﻣﺘﯿﻦ:ﻣﺎﻧﯽ ﺑﯽ ﺧﯿﺎل ﻣﻦ ﺷﻮ ﺗﻮ ﮐﺎرﻫﺎی ﻣﻨﻢ دﺧﺎﻟﺖ ﻧﮑﻦ ﻣﻦ ﺧﻮدم ﺧﻮب ﻣﯽ دوﻧﻢ

ﺑﺎﯾﺪ ﭼﯿﮑﺎرﮐﻨﻢ.دور وﺑﺮ ﻣﻬﺸﯿﺪ ﻫﻢ ﻧﭙﻠﮏ...اﮔﻪ ﮐﺎری ﻧﺪاری ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﻪ ﮐﺎرم ﺑﺮﺳﻢ ﻣﺎﻧﯽ:ﺑﺎﺷﻪ دور وﺑﺮ ﻣﻬﺸﯿﺪ

ﺟﻮﻧﺖ ﻧﻤﯽ ﭘﻠﮑﻢ...زﯾﺎد ﻣﺎﻟﯽ ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺖ،ﻣﻦ ﻋﺴﻞ رو ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ دم ﺑﻪ دﺳﺖ آوردن اون ﺑﺎﯾﺪ ﻟﺬت ﺑﺨﺶ ﺗﺮ

ﺑﺎﺷﻪ ﻣﺘﯿﻦ:ﻣﺎﻧﯽ ﺧﻔﻪ ﺷﻮ...ﺧﻔﻪ ﺷﻮ!ﺑﻪ ﺟﺎن ﻣﺘﯿﻦ اﮔﺮ ﺑﻪ اون ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﺸﯽ زﻧﺪﻩ ات ﻧﻤﯽ زارم.اﻟﺒﺘﻪﻣﯽ دوﻧﻢ

ﺳﻮرن ﺟﻠﻮﺗﺮ از ﻣﻦ ﺳﺮﺗﻮ ﻣﯽ ﺑﺮﻩ...ﺳﺎرا رو ول ﮐﺮدی ﺑﯿﺎی اﯾﻨﺠﺎ دﻧﺒﺎل دﺧﺘﺮ ﺑﮕﺮدی؟اﯾﻨﺠﺎ ﮐﺴﯽ واﺳﻪ ﺗﻮ وﺟﻮد

ﻧﺪارﻩ ﻣﺎﻧﯽ:ﻣﺮاﻗﺐ ﺣﺮف زدﻧﺖ ﺑﺎش!ﻣﺜﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﯾﺎدت رﻓﺘﻪ ﻣﻦ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﻢ؟ﻣﻦ ﻣﻬﻨﺪس ارﺷﺪ ﺷﺮﮐﺖ ﻧﺼﯿﺮی

ام...ﻫﻤﻮن ﺷﺮﮐﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﺮای وارد ﺷﺪن ﺗﻮش ﮐﻠﯽ ﻣﻮس ﻣﻮس ﻣﯽ ﮐﺮدی ﻣﺘﯿﻦ:ﺗﻮﻫﻢ ﻣﺜﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻘﺎم ﻣﻦ و

ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮدی؟ﻣﻦ در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﯾﮑﯽ از ﺷﺮﮐﺎی ﻧﺼﯿﺮی ام...ﭘﺲ ﻣﻘﺎﻣﻢ ازﺗﻮ ﺑﺎﻻ ﺗﺮﻩ ...ﭘﺎرو دم ﻣﻦ ﻧﺰار...ﺷﺎﯾﺪ

ﺑﮕﻢ ﺑﺨﻨﺪم ﮐﺴﯽ ﻣﻦ و ﺟﺪی ﻧﮕﯿﺮﻩ اﻣﺎ اﮔﻪ ﭘﺎش ﺑﯿﺎﻓﺘﻪ از ﻫﻤﻪ ﮔﺮگ ﺗﺮم...ﭘﺲ ﺣﻮاﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺎرات ﺑﺎﺷﻪ...ﺧﻮش

!اوﻣﺪی ﻣﺘﯿﻦ دراﺗﺎﻗﺶ رو ﺑﺴﺖ.ﻣﺎﻧﯽ ﻫﻢ از ﭘﺸﺖ در ﯾﻪ ﻣﺸﺖ ﺑﻪ در زد وﮔﻔﺖ:ﺑﭽﺮخ ﺗﺎ ﺑﭽﺮﺧﯿﻢ آﻗﺎ ﻣﺘﯿﻦ!ﺗﻨﺪ ﻧﺮو

ﺟﻮﺟﻪ رو آﺧﺮ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﻣﯽ ﺷﻤﺮن... ﺑﻌﺪش ﻫﻢ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ رو رﻓﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ...ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ اﯾﻦ دﻋﻮا ﺑﻪ ﺿﺮر ﻣﺘﯿﻦ

ﺗﻤﻮم ﺷﻪ...ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﻣﺘﯿﻦ ﻋﺼﺒﯿﻪ ﭘﯿﺸﺶ ﻧﺮم.ﮔﻮﺷﻢ رو از روی در ﺑﺮداﺷﺘﻢ و ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ ﮐﻪ ﺧﻮردم ﺑﻪ

ﯾﻪ ﺟﺴﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺰرگ.ﺳﺮم رو ﮐﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدم دﯾﺪم ﺳﻮرن ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎی ژوﻟﯿﺪﻩ وﭼﺸﻢ ﻫﺎی ﭘﻒ ﮐﺮدﻩ وﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎز

ﺟﻠﻮﻣﻪ...از دﯾﺪن ﺳﺮ و وﺿﻌﺶ ﺧﻨﺪﻩ ام ﮔﺮﻓﺖ ﺳﻮرن:ﭼﯿﻪ ﭼﺮا ﻣﯽ ﺧﻨﺪی؟ﭼﻪ ﺧﺒﺮ ﺑﻮد؟ﮐﯽ ﺑﺎ ﮐﯽ دﻋﻮاش ﺷﺪﻩ

ﺑﻮد؟ ﻋﺴﻞ:ﻗﯿﺎﻓﻪ ات و ﺗﻮ آﯾﯿﻨﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﯽ ﺧﻮدﺗﻢ ﺧﻨﺪﻩ ات ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻩ...ﻣﺘﯿﻦ وﻣﺎﻧﯽ!ﻧﻤﯽ دوﻧﯽ ﭼﻪ دﻋﻮاﯾﯽ

...ﮐﺮدن ﮐﻪ... ﺳﻮرن:اﻻن ﻣﯽ رم ﭘﯿﺸﺶ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﯽ ﺷﺪﻩ ﺑﻌﺪ از ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﺣﺮف ﺑﺎﻫﻤﻮن ﻗﯿﺎﻓﻪ رﻓﺖ ﺗﻮ اﺗﺎق ﻣﺘﯿﻦ

ﺳﺮﻣﯿﺰ ﺷﺎم ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻫﻢ ﻗﻬﺮ ﺑﻮدن... ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺟﻤﻊ رو ﻣﺘﯿﻦ ﮔﺮم ﻣﯽ ﮐﺮدﮐﻪ اﻻن اون از ﻫﻤﻪ ﺳﺎﮐﺖ ﺗﺮ

ﺑﻮد.ﻫﻢ ﺑﺎ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﻗﻬﺮ ﺑﻮد ﻫﻢ ﺑﺎ ﻣﺎﻧﯽ دﻋﻮا ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد. ﻧﺎﺻﺮ ﺧﺎن ﻫﻢ ﮐﻪ اﺻﻼ ﭘﯿﺪاش ﻧﺒﻮد.ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻦ رﻓﺘﻪ

ﺷﻤﺎل واﺳﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮدﻩ!واﺳﻪ ﭼﯽ رﻓﺘﻪ اوﻧﺠﺎ ﺧﺪا ﻣﯽ دوﻧﻪ!ﻧﺎدرﺧﺎن ﻫﻢ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﮐﻪ ذﻫﻨﺶ

ﺧﯿﻠﯽ در ﮔﯿﺮ ﺑﻮد ﺣﺮﻓﯽ ﻧﻤﯽ زد! ﺳﻮرن ﻫﻢ ﮐﻪ ﮐﻼ ﮐﻢ ﺣﺮف ﺑﻮد ﻣﻨﻢ ﺗﺎ ﮐﺴﯽ ازم ﺳﻮال ﻧﻤﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ ﺣﺮف ﻧﻤﯽ

زدم...ﻧﯿﻠﻮﻓﺮم ﮐﻼ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﻮ ﻓﺎز ﻧﺎز!ﺑﯿﭽﺎرﻩ ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺖ ﻣﺘﯿﻦ اﯾﻨﻘﺪر درﮔﯿﺮﻩ ﮐﻪ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ اﺻﻼ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺶ

ﻧﻤﯿﺎد...ﻣﺎﻧﯽ ﻫﻢ داﺷﺖ واﺳﻪ ﮐﯽ ﻧﻘﺸﻪ ﻣﯽ ﮐﺸﯿﺪ اﻟﻠﻪ و اﻋﻠﻢ! ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻧﺎدرﺧﺎن ﺳﮑﻮت ﺟﻤﻊ رو ﺷﮑﻮﻧﺪ

وﮔﻔﺖ:ﻣﺎﻧﯽ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﭘﺲ ﻓﺮداﺳﺖ...ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﺳﺮﯾﻊ ﺣﺎﺿﺮ ﮐﻨﯿﺪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﻫﯿﭻ ﮐﻢ وﮐﺎﺳﺘﯽ ﺑﺎﺷﻪ

ﺳﻮرن:ﻫﻨﻮز ﺧﺮاﺑﮑﺎری ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﻗﺒﻞ ﻧﺨﻮاﺑﯿﺪﻩ ﻣﻬﻨﺪس ﻧﺎدر ﺧﺎن:ﻣﺎ زﯾﺎد وﻗﺖ ﻧﺪارﯾﻢ ﺳﻮرن ﺟﺎن...ﻫﺮ ﭼﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ

اﯾﻦ ﻗﺮص ﻫﺎ ﺗﻮ دﺳﺘﻤﻮن ﺑﻤﻮﻧﻪ ﺑﺮاﻣﻮن درﺳﺮﻣﯽ ﺷﻪ... ﯾﮑﻢ ﺧﻮدم رو ﻣﺘﻌﺠﺐ ﻧﺸﻮن دادم و ﮔﻔﺘﻢ:ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻮی

ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﻗﺮص ﻫﺎ رو ﻣﯽ ﻓﺮوﺷﯿﺪ؟ ﻧﺎدرﺧﺎن ﺗﮏ ﺧﻨﺪﻩ ای ﮐﺮد وﮔﻔﺖ:ﻧﻪ دﺧﺘﺮم!ﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﺟﻨﺲ رو ﺗﻮ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ

ﺑﻪ ﻣﺸﺘﺮی ﻫﺎﻣﻮن ﻧﺸﻮن ﻣﯽ دﯾﻢ...ﺧﺮﯾﺪﺷﻮن ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ واﺳﻪ ﺑﻌﺪ... ﻣﺎﻧﯽ ﭘﻮزﺧﻨﺪی زد وﮔﻔﺖ:ﯾﻪ ﺟﻮر ﺷﻮی

ﻗﺮﺻﻪ..ﺗﻦ ﻗﺮﺻﺎﻣﻮن ﻟﺒﺎس ﻣﯽ ﭘﻮﺷﻮﻧﯿﻢ ﻣﯿﺎن وﺳﻂ ﯾﻪﻗﺮی ﻣﯽ دن ﻣﺸﺘﺮی ﻫﺎ ﺧﻮﺷﺸﻮن اوﻣﺪ ﻣﯽ ﺷﯿﻨﻦ ﭘﺎی

ﻣﯿﺰ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻤﺮﻧﮕﯽ رو ﻟﺐ ﻫﺎﻣﻮن ﻧﺸﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ زود ﺑﺮﻃﺮف ﺷﺪ و ﻫﻤﻪ دوﺑﺎرﻩ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺑﻪ ﻫﻤﻮن

ﻻک ﺧﻮدﺷﻮن! ﻧﺎدرﺧﺎن:ﻣﻦ ﻣﻬﻤﻮن ﻫﺎ رو ﺑﻪ ﺷﺨﺼﻪ ﺧﻮدم دﻋﻮت ﮐﺮدم...ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﻣﻮﻧﻪ اﺳﺒﺎب ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ...ﻣﯽ

ﺧﻮام از ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﭼﻨﺪ ﻧﻮع وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ...ﭼﻨﺪ ﻧﻮع ﻏﺬا و دﺳﺮ و ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ...ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰی ﻧﺒﺎﯾﺪ ﮐﻢ ﺑﺎﺷﻪ...دﻟﻢ

ﻣﯽ ﺧﻮاد ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﮐﺎﻣﻼ دﻫﻦ ﭘﺮ ﮐﻦ ﺑﺎﺷﻪ...ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﺑﺪﺟﻮر ﻣﻦ و ﻋﺼﺒﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ...ﺗﻮﮐﻪ ﻣﻨﻮ

...ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﻣﺎﻧﯽ

ﻣﺎﻧﯽ:ﺑﻠﻪ ﻗﺮﺑﺎن اﻣﺎ ﻣﻦ دﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ اﯾﻦ ﮐﺎرﻫﺎ رو اﻧﺠﺎم ﺑﺪم؟ﻧﺎﺻﺮ ﺧﺎن ﻫﻢ ﮐﻪ ﺷﻤﺎل ﺗﺸﺮﯾﻒ دارن... ﻧﺎدرﺧﺎن:ﻧﺎﺻﺮ

...واﺳﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﻣﯿﺎد ﺗﻬﺮان...رﻓﺖ ﯾﻪ ﺳﺮی ﺑﻪ زن وﺑﭽﻪ اش ﺑﺰﻧﻪ... ﺳﻮرن:زن و ﺑﭽﻪ اش؟ﻣﮕﻪ ﺗﻮ دﺑﯽ

ﻧﺎدرﺧﺎن:ﻧﺎﺻﺮ دوﺗﺎ زن و زﻧﺪﮔﯽ دارﻩ ﺣﺎﻻ رﻓﺘﻪ ﺳﺮاغ اون ﯾﮑﯽ ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﺧﻨﺪﯾﺪ و رو ﺑﻪ ﻣﺎﻧﯽ اداﻣﻪ داد:ﻧﻪ ﭼﺮا

دﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ از ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﮐﻤﮏ ﺑﮕﯿﺮ...ﻓﺮدا ﻫﻢ زﻧﮓ ﻣﯽ زﻧﻢ ﻧﯿﺮو ﺑﻔﺮﺳﺘﻦ واﺳﻪ ﮐﻤﮏ...ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﻫﯿﭻ اﺗﻔﺎق ﺑﺪی

اون ﺷﺐ ﺑﯿﺎﻓﺘﻪ...از ﺷﻠﻮﻏﯽ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ و ﻗﺮص ﻫﺎ رو ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪی ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ... ﻋﺴﻞ:ﻣﮕﻪ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪی

ﺷﺪﻩ ﻧﯿﺴﺘﻦ؟ ﻧﺎدرﺧﺎن:ﭼﺮا اﻣﺎ ﻧﻪ ﺑﺮای ﻣﺸﺘﺮی...ﺑﺮای ﻣﺸﺘﺮی ﻫﺎﻣﻮن ﺑﺎﯾﺪ ﻃﻮر دﯾﮕﻪ ای ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪی ﮐﻨﯿﻢ...ﺗﻌﺪاد

اﻧﺒﻮﻩ ﺗﺮی و ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﮐﻪ ﭼﯽ ﻣﯽ ﮔﻢ ؟ ﻋﺴﻞ:ﺑﻠﻪ اﻟﺒﺘﻪ... ﻧﺎدرﺧﺎن:ﻣﯽ ﺧﻮام ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻣﻨﯿﺘﯽ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎﺷﻪ

ﻣﺎﻧﯽ. ﻣﺎﻧﯽ:ﺷﻤﺎ ﺧﯿﺎﻟﺘﻮن راﺣﺖ ﻫﺮ دو ﻗﺪم ﯾﮑﯽ رو ﻣﯽ زارم...ﮐﺴﯽ ﺟﺮﺋﺖ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪن ﻧﺪارﻩ ﻋﺴﻞ:اﯾﻦ ﮐﻪ

ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ﻣﮕﻪ ﺑﻨﺪﻩ ﺧﺪاﻫﺎ اوﻣﺪن زﻧﺪان ﻣﺎﻧﯽ:ﻣﺎ ﮐﺎرﻣﻮن ﺧﯿﻠﯽ ﺣﺴﺎﺳﻪ ﺳﺮﮐﺎر ﺧﺎﻧﻮم...ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ

رﯾﺴﮏ ﮐﻨﯿﻢ.ﺑﻌﺪﺷﻢ ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺎ اﺳﻠﺤﻪ ﺑﺎﻻ ﺳﺮﺷﻮن واﯾﺴﻦ ﮐﻪ...ﻓﻘﻂ ﺑﺮای اﻣﻨﯿﺘﻪ ﺧﻮدﺷﻮﻧﻪ... ﻧﺎدرﺧﺎن:ﻓﺮدا

ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﮐﻦ ﺳﻮرن:وﻟﯽ ﻣﮕﻪ ﻗﺮار ﻧﺒﻮد ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﯾﻪ ﭼﻨﺪ روز دﯾﮕﻪ ﺑﺎﺷﻪ؟ﭼﺮا ﺑﻪ اﯾﻦ زودی؟

ﻧﺎدرﺧﺎن:ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﻗﺮص ﻫﺎ زﯾﺎد دﺳﺘﻤﻮن ﺑﻤﻮﻧﻪ ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ اون ﻣﺎ ﯾﮑﻢ ﺧﺮدﻩ ﻓﺮوﺷﯽ ﻫﻢ ﮐﺮدﯾﻢ.ﻣﯽ

ﺗﺮﺳﻢ ﯾﻪ اﺗﻔﺎق دﯾﮕﻪ ﺑﯿﺎﻓﺘﻪ ﻋﺴﻞ:ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ؟ ﻧﺎدرﺧﺎن:اﮔﻪ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﻪ ﻫﻢ ﺑﻤﯿﺮﻩ ﻣﺸﺘﺮی ﻫﺎﻣﻮن اﻋﺘﻤﺎدﺷﻮن

رو ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻗﺮص ﻫﺎی ﻣﺎ ازدﺳﺖ ﻣﯽ دن ﺗﺎ اﺗﻔﺎق دﯾﮕﻪ ای ﻧﯿﺎﻓﺘﺎدﻩ ﺑﺎﯾﺪ آﺑﺸﻮن ﮐﻨﯿﻢ ﻋﺴﻞ:ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﮐﺲ

دﯾﮕﻪ ای ﻫﻢ ﺑﻤﯿﺮﻩ؟ ﻧﺎدرﺧﺎن:اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﯾﻪ اﺣﺘﻤﺎﻟﻪ ﺳﻮرن:ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻦ اﻣﮑﺎن وﺟﻮد دارﻩ ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻞ از ﻗﺮص ﻫﺎ

ﺑﺎﺷﻪ؟ ﻣﺎﻧﯽ:آرﻩ اﻣﺎ اﯾﻦ اﺣﺘﻤﺎل ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎد ﻧﯿﺴﺖ.ﭼﻮن اون ﺷﺐ ﺣﺪودا100 ﻧﻔﺮ از اون ﻗﺮص ﻫﺎ ﺧﻮردن وﻟﯽ اون

...اﺗﻔﺎق ﻓﻘﻂ واﺳﻪ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ اﻓﺘﺎد...ﭘﺲ اﺣﺘﻤﺎﻟﺶ ﺣﺪودا 1%ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﯿﺴﺖ...دﻟﯿﻠﯽ ﻧﺪارﻩ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﮕﺮان ﺑﺎﺷﯿﻢ

ﺳﻮرن:ﻣﻨﻢ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ ﻣﻮاﻓﻘﻢ ﻣﻬﻨﺪس ﻧﺼﯿﺮی...ﺑﻬﺘﺮﻩ ﺗﺎﮐﺲ دﯾﮕﻪ ای ﻧﻤﺮدﻩ ﻗﺮص ﻫﺎ رو ﺑﻔﺮوﺷﯿﻢ... ﺑﻌﺪ از ﺗﻤﻮم

ﺷﺪن ﺷﺎم.ﻫﻤﻪ رﻓﺘﻦ ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﺑﻦ...ﻣﺎﻫﻢ ﺑﺎﯾﻪ ذﻫﻦ آﺷﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﯿﻢ... ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﻫﻤﻮن اﺗﻔﺎﻗﯽ ﮐﻪ

دﻟﻤﻮن ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﯿﺎﻓﺘﻪ،اﻓﺘﺎد. ﺑﻌﺪاز ﮔﺮﻓﺘﻦ ﯾﻪ دوش و ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪن، داﺷﺘﻢ ﺑﺎ ﺳﻮرن ﻣﯽ رﻓﺘﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﻪ

ﺻﺒﺤﻮﻧﻪ ﺑﺨﻮرﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﯽ رو دﯾﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﺗﻮی ﺳﺎﻟﻦ ﮐﻮﭼﯿﮏ ﻃﺒﻘﻪ دوم ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و داﺷﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺼﺒﯽ ﺑﺎ ﯾﻪ

ﭘﺴﺮی ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد. ﻣﺎﻧﯽ ﻃﻮری ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺎ ﮐﻪ روی ﭘﻠﻪ ﻫﺎ اﯾﺴﺘﺎدﻩ ﺑﻮدﯾﻢ و ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ از

ﺣﺮف ﻫﺎﺷﻮن ﺳﺮ درﺑﯿﺎرﯾﻢ ﻧﺸﺪ...ﭘﺴﺮ ﻫﻢ ﻃﻮری ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﻧﯿﻤﺮخ ﺻﻮرﺗﺶ رو ﻣﯽ ﺗﻮﻧﺴﺘﯿﻢ

ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ.ﻗﯿﺎﻓﻪ اش آﺷﻨﺎ ﺑﻮد ﯾﮑﻢ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم دﯾﺪم ﻫﻤﻮن ﭘﺴﺮﯾﻪ ﮐﻪ ﺷﺐ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﻣﺎﻧﯽ از ﻫﻤﻪ ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ ﻣﯽ

ﮐﺮد و ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ وﻗﺮص ﺗﻌﺎرف ﻣﯽ ﮐﺮد.ﯾﻪ ﺟﻮری اوﻧﺸﺐ اﻧﮕﺎر اون ﻣﯿﺰﺑﺎن ﺑﻮد...اﺳﻤﺶ رو ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم

اﻣﺎ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮدم ﻫﻤﻮن ﭘﺴﺮﻩ ﺳﺖ

ﭘﺴﺮ:ﻣﺎﻧﯽ دﯾﺸﺐ ﺣﺎل دوﺗﺎ از ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﺎز ﺑﺪ ﺷﺪ...ﻣﯿﺜﻢ ﮐﻪ اﺻﻼ ﺑﻪ ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ﻧﺮﺳﯿﺪ.ﺗﻮﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﺗﻤﻮم ﮐﺮد...اﻣﺎ

ﺷﺒﻨﻢ ﯾﮑﻢ ﺣﺎﻟﺶ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ ﻧﻪ،زﻧﺪﻩ ﺑﻮد. ﺑﺎ ﮐﯿﻬﺎن رﺳﻮﻧﺪﯾﻤﺶ ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن اﻣﺎ ﺣﺎﻟﺶ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪﻩ

اﻻن دﮐﺘﺮﻫﺎ ﻣﯽ ﮔﻦ زﯾﺎد اﻣﯿﺪی ﺑﻬﺶ ﻧﯿﺴﺖ... ﻣﺎﻧﯽ ﻋﺼﺒﯽ ﺳﺮش داد زد:ﺗﻮ وﮐﯿﻬﺎن ﻏﻠﻂ ﮐﺮدﯾﻦ ﺷﺒﻨﻢ رو

ﺑﺮدﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن.ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﻦ ﻟﻮﻣﻮن ﺑﺪﯾﻦ؟ﺑﺎاﯾﻦ ﮐﺎرﺗﻮن ﭘﺎی ﭘﻠﯿﺲ رو ﺑﺎز ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ اﯾﻨﺠﺎ...راﻣﯿﻦ ﭘﻠﯿﺲ ﺑﻮ ﺑﺒﺮﻩ

ﮔﺎوﻣﻮن زاﯾﯿﺪﻩ...آﺧﻪ ﭘﺴﺮ ﯾﻪ ﺟﻮ ﻋﻘﻞ ﺗﻮ ﺳﺮﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ؟ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﯾﻪ ﺑﯽ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻮﻧﺪﻩ ای ﻣﯽ ﺑﺮدﯾﻦ اون دﺧﺘﺮﻩ رو؟

ﺣﺎﻻ ﺗﻦ ﻟﺶ ﻧﯿﺲ ﺧﯿﻠﯽ ارزش دارﻩ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮش ﻓﻨﺎﺷﯿﻢ راﻣﯿﻦ:ﭼﯽ داری ﻣﯽ ﮔﯽ ﻣﺎﻧﯽ؟ﻣﺎ ﻗﺮارﻣﻮن اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ

ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﻗﺮص ﺑﺪﯾﻢ ﻋﺸﻖ وﺣﺎل ﮐﻨﻦ ﻧﻪ ﮐﻪ ﺑﺮن ﺳﯿﻨﻪ ﻗﺒﺮﺳﺘﻮن...ﭘﺮﯾﺸﺐ ﻻﻟﻪ،دﯾﺸﺒﻢ ﻣﯿﺜﻢ وﺷﺒﻨﻢ...ﺷﻤﺎ دارﯾﺪ

ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯿﺪ ﻣﺎﻧﯽ؟ﺑﭽﻪ ﻫﺎ دﯾﮕﻪ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻦ از ﻗﺮص ﻫﺎﺗﻮن ﺑﺨﻮرن...ﻻﻟﻪ رو ﺑﮕﯿﻢ ﻣﻌﺪﻩ اش آک ﺑﻮدﻩ زﯾﺎدی

ﺗﺎزﻩ وارد ﺑﻮدﻩ ﺑﻬﺶ ﻧﺴﺎﺧﺘﻪ.ﻣﯿﺜﻢ و ﺷﺒﻨﻢ ﮐﻪ ﯾﻪ ﻋﻤﺮ اﯾﻦ ﮐﺎرﻩ ﺑﻮدن ﭼﺮا اﯾﻨﺠﻮری ﺷﺪن.ﻫﺎ؟ ﻣﺎﻧﯽ:ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ

ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﺧﻮدﻣﻢ ﮔﯿﺞ ﺷﺪم.ﯾﻌﻨﯽ ﺗﻮ ﻣﯽ ﮔﯽ ﺑﻌﻀﯽ از ﻗﺮص ﻫﺎ ﺧﺮاﺑﻦ؟ راﻣﯿﻦ:ﺑﻌﻀﯿﺎ ﯾﺎ ﻫﻤﻪ ش رو ﻧﻤﯽ

دوﻧﻢ وﻟﯽ اﯾﻦ و ﻣﯽ دوﻧﻢ ﺑﯽ اﻋﺘﻤﺎدی ﺗﻮ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ دﯾﮕﻪ زﯾﺎد ﺷﺪﻩ.دﺳﺖ و دﻟﺸﻮن ﻣﯽ ﻟﺮزﻩ ﺑﺨﻮان ﺧﺮﯾﺪ

ﮐﻨﻦ.ﻫﻤﺶ ﻣﻨﺘﻈﺮ اﯾﻨﻦ ﮐﻪ ﺗﻮﻫﻤﻮﻧﯽ ﯾﮑﯽ ﭘﺨﺶ زﻣﯿﻦ ﺷﻪ و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اون ﻗﺮص ﻫﺎ ﺑﻤﯿﺮﻩ.. ﻣﺎﻧﯽ:راﻣﯿﻦ ﻧﺒﺎﯾﺪ

ﺑﺰاری اﯾﻦ ﺧﺒﺮا ﺟﺎﯾﯽ درز ﮐﻨﻪ.ﻣﻬﻨﺪس ﻓﺮدا ﺷﺐ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ دارﻩ اﮔﻪ ﻣﺸﺘﺮی ﻫﺎ اﯾﻦ ﺧﺒﺮا رو ﺑﺸﻨﻮن دﯾﮕﻪ ﻧﻤﯽ

ﺧﺮن ازﻣﻮن اوﻧﻮﻗﺖ ﻣﺎدﯾﮕﻪ ورﺷﮑﺴﺖ ﻣﯽ ﺷﯿﻢ.ﻣﻬﻨﺪس ﺑﻪ ﻋﺎﻟﻢ و آدم ﺑﺪﻫﮑﺎرﻩ.ﺑﺎ اون ﮔﻨﺪی ﻫﻢ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ

زدﯾﻦ ﭘﻠﯿﺲ دﯾﺮ ﯾﺎ زود ردﻣﻮن وﻣﯽ زﻧﻪ...راﻣﯿﻦ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ رو ﻫﺮ ﺟﻮر ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯽ ﺳﺎﮐﺖ ﮐﻦ..ﺑﺰار ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻓﺮدا ﺷﺐ

ﺟﻮش ﺑﺨﻮرﻩ ﺧﻮدم ﻫﻤﻪ ﭼﯽ رو راﺳﺖ و رﯾﺲ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.ﻓﻘﻂ ﺗﺎ ﻓﺮدا ﺷﺐ ﺧﺒﺮی از ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﻧﯿﺴﺖ.ﮔﻔﺘﻪ

ﺑﺎﺷﻢ.ﺣﻮﺻﻠﻪ ی ﺟﻨﺎزﻩ ﻫﺎی ﺑﻌﺪی رو ﻧﺪارم.ﻓﻬﻤﯿﺪی ﭼﯽ ﮔﻔﺘﻢ؟ راﻣﯿﻦ:ﻣﺎﻧﯽ ﭼﺮا ﻧﻤﯽ ﻓﻬﻤﯽ اون ﻗﺮص ﻫﺎ

ﻓﺎﺳﺪﻩ.ﻣﯽ ﺧﻮای ﻋﻤﺪﻩ ﺑﻔﺮوﺷﯽ آدم ﻫﺎی ﺑﯿﺸﺘﺮی رو ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ ﺑﺪی؟ ﻣﺎﻧﯽ:ﭼﺎرﻩ ای ﻧﺪارﯾﻢ.ﻣﺎﺗﺎ ﺧﺮﺧﺮﻩ ﺗﻮ

ﺑﺎﺗﻼﻗﯿﻢ راﻣﯿﻦ.اﮔﺮ ﻣﺸﺘﺮی ﻫﺎﻣﻮن ﺑﻮ ﺑﭙﺮن ﻧﺎﺑﻮد ﻣﯽ ﺷﯿﻢ ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯽ؟ راﻣﯿﻦ:ﺧﺐآرﻩ ﻫﺮ ﮐﺴﯽ ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ

ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺧﻮدﺷﻪ.ﺗﻮ وﻣﻬﻨﺪس ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺟﯿﺐ ﺧﻮدﺗﻮن ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﯾﻮﻗﺖ ﺿﺮر ﻧﮑﻨﯿﺪ ﺧﺪای ﻧﮑﺮدﻩ...ﺑﻌﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ

وﺳﺮی از روی ﺗﺎﺳﻒ ﺗﮑﻮن داد وﮔﻔﺖ:اﻣﯿﺪوارم ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ اﯾﻦ ﻣﺼﯿﺒﺖ ﺗﻤﻮم ﺷﻪ...ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺑﺮﯾﺪ دﻧﺒﺎل ﮔﯿﺮ

ﮐﺎرﺗﻮن ﮐﻪ ﺟﻮون ﻫﺎی ﻣﺮدم و ﺳﺮ ﻫﯿﺞ و ﭘﻮچ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ ﻧﺪﯾﺪ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ... ﻣﺎﻧﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﺎﻫﺎش دﺳﺖ داد

...وﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﺳﺮدی ﮐﺮد.ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﭘﺴﺮ آرﻧﺞ ﻫﺎش رو ﮔﺬاﺷﺖ روی زاﻧﻮش و ﺳﺮش رو ﺗﻮی دﺳﺘﺎش ﮔﺮﻓﺖ

ﺳﻮرنﻋﺼﺒﯽ ﺑﻮد.ﻣﻨﻢ دﺳﺖ ﮐﻤﯽ از اون ﻧﺪاﺷﺘﻢ...اﺻﻼ دﻟﻤﻮن ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ اﯾﻦ ﻗﻀﯿﻪ ﺑﺎز ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ

اﻣﺎ اﻧﮕﺎر ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺑﺮ وﻓﻖ ﻣﺮاد ﻣﺎ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاد ﭘﯿﺶ ﺑﺮﻩ... ﺑﺎﺻﺪای ﺳﻮرن ﻣﺎﻧﯽ از ﺟﺎ ﭘﺮﯾﺪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﻧﮕﺮاﻧﯿﺶ رو

ﭘﻨﻬﻮن ﮐﻨﻪ ﻣﺎﻧﯽ:ﺳﻼم ﺳﻮرن ﺟﺎن.ﺻﺒﺢ ﺑﺨﯿﺮ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺻﺒﺤﻮﻧﻪ رو ﺗﺎزﻩ ﻣﺮﯾﻢ ﺧﺎﻧﻮم ﭼﯿﺪﻩ ﺗﺎﺷﻤﺎ ﻣﺸﻐﻮل ﺷﯿﺪ ﻣﻨﻢ

ﻣﯿﺎم... ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ ﺑﺮﻩ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺻﺪای ﺳﻮرن ﺳﺮﺟﺎش ﻣﯿﺨﮑﻮب ﺷﺪ ﺳﻮرن:ﺑﺸﯿﻦ ﺳﺮﺟﺎت.ﺗﻮﻫﯿﭻ ﺟﺎ ﻧﻤﯽ ری.راﻣﯿﻦ اﯾﻨﺠﺎ

ﭼﯿﮑﺎر داﺷﺖ ﺳﻌﯽ ﮐﺮد ﻫﻤﻮن ژﺳﺖ ﻣﺴﻠﻂ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ اش رو ﻧﮕﻪ دارﻩ.ﺻﺪاش رو ﺻﺎف ﮐﺮد وﮔﻔﺖ:ﻫﯿﭽﯽ

ﻫﻤﯿﻦ ﺟﻮری اوﻣﺪﻩ ﺑﻮد.ﯾﻪ ﺣﺎﻟﯽ ﺑﭙﺮﺳﻪ ﯾﻪ ﺳﺮاﻏﯽ ﻫﻢ ازﻣﻬﺸﯿﺪ ﺑﮕﯿﺮﻩ...ﻫﻤﯿﻦ! ﺳﻮرن:ﻣﻄﻤﺌﻨﯽ؟ ﻣﺎﻧﯽ:آرﻩ

ﺳﻮرن:ﭘﺲ ﻗﻀﯿﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ دﯾﺸﺐ ﭼﯿﻪ؟ﺧﻮدم ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ ﮔﻔﺖ ﻣﯿﺜﻢ وﺷﺒﻨﻢ ﺣﺎﻟﺸﻮن دﯾﺸﺐ ﺑﺪ ﺷﺪﻩ رﻧﮓ ﻧﮕﺎﻩ

ﻣﺎﻧﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺮد.اول ﮐﻤﯽ ﺗﺮس و ﺑﻌﺪ ﮐﻤﯽ رﻧﮓ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﺑﻪ ﺧﻮدش ﮔﺮﻓﺖ وﮔﻔﺖ:ﺷﻤﺎ ﯾﺎد ﻧﮕﺮﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ

ﻓﺎل ﮔﻮش واﯾﺴﯽ؟ ﺳﻮرن ﺧﻨﺪﻩ ی ﻋﺼﺒﯽ ﮐﺮد وﮔﻔﺖ:ﻧﻤﯽ ﺧﻮای ﮐﻪ ﺑﺮای ﻓﺎل ﮔﻮش اﯾﺴﺘﺎدن ﺗﻨﺒﯿﻬﻢ ﮐﻨﯽ؟

اﯾﻨﻄﻮر ﻧﯿﺴﺖ؟ ﺑﺎ ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ و ﺗﺤﮑﻢ ﺧﺎﺻﯽ ﮔﻔﺘﻢ:ﺗﻮ داری ﭼﯿﮑﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻣﺎﻧﯽ؟اون ﻗﺮص ﻫﺎ ﻫﺮ روز دارﻩ

ﻗﺮﺑﺎﻧﯽ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻩ اﯾﻦ ﻗﺮارﻣﺎﻧﺒﻮد...ﻣﮕﻪ ﻧﻤﯽ ﮔﻔﺘﯿﺪ اﯾﻦ ﻗﺮص ﻫﺎ ﺷﺎدی آورﻩ؟ﭘﺲ ﭼﺮا اﻻن دارﻩ ﺟﻮن ﺟﻮوﻧﺎ رو

ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻩ؟ ﻣﺎﻧﯽ:ﺑﻪ ﺧﺪا ﺧﻮدﻣﻢ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ...ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺗﻮ دوﺷﺐ دوﻧﻔﺮ ﺑﻤﯿﺮن... ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪی

ﮔﻔﺘﻢ:ﺳﻪ ﻧﻔﺮ...اون دﺧﺘﺮﻩ رو ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺟﺰ ﻣﺮدﻩ ﻫﺎ ﺣﺴﺎب ﮐﺮد... ﻣﺎﻧﯽ:ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ اﯾﻦ ﺷﯿﺮﺧﺎم ﺧﻮردﻩ ﻫﺎ

دﺧﺘﺮﻩ رو ﺑﺮدن ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن.ﭘﻠﯿﺲ ﺣﺘﻤﺎﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﺶ رو ﺷﺮوع ﮐﺮدﻩ ﺑﺪﺑﺨﺖ ﻣﯽ ﺷﯿﻢ ﺑﺪﺑﺨﺖ... ﻋﺴﻞ:ﺧﺐ ﺗﻮ ﭼﻪ

اﻧﺘﻈﺎری داﺷﺘﯽ؟ﮐﻪ دﺧﺘﺮﻩ رو ﻧﺒﺮن ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن؟ﮐﻪ روز ﺑﻪ روز ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد ﮐﺸﺘﻪ ﻫﺎ اﻓﺰودﻩ ﺷﻪ؟ اول ﯾﮑﯽ ﺑﻌﺪ دوﺗﺎ

ﺑﻌﺪ ﺳﻪ ﺗﺎ...ﺗﺎ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ آرﻩ؟ﺑﺎﯾﺪم ﺑﺘﺮﺳﯽ ﭘﺎی ﻫﻤﻪ ﻣﻮن ﮔﯿﺮﻩ ﭘﻠﯿﺲ ﮐﻪ ﺑﯿﺎد ﻫﻤﻪ ﻣﻮن ﻧﺎﺑﻮدﯾﻢ ﺳﻮرن دﺳﺘﻢ رو

ﮔﺮﻓﺖ وﮔﻔﺖ:آروم ﺗﺮ ﻋﺴﻞ،ﻣﺸﮑﻞ اﯾﻦ ﻗﺮص ﻫﺎ ﭼﯿﻪ؟ ﻣﺎﻧﯽ:ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﺑﺰار ﯾﻪ زﻧﮓ ﺑﻪ دﮐﺘﺮ ﺳﺎﺟﺪی ﺑﺰﻧﻢ ﺑﻌﺪ

ﺧﯿﻠﯽ ﻋﺼﺒﯽ دﺳﺖ ﮐﺮد ﺗﻮ ﺟﯿﺐ ﺷﻠﻮارش ﺑﻌﺪ از ﯾﮑﻢ ﮔﺸﺘﻦ ﺗﻮ ﺟﯿﺐ ﻫﺎش ﮔﻮﺷﯿﺶ رو در آورد و ﺷﻤﺎرﻩ ﺳﺎﺟﺪی

رو ﮔﺮﻓﺖ.ﯾﻪ ﺳﯿﮕﺎر روﺷﻦ ﮐﺮد وﺑﺎﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﺑﻬﺶ ﭘﮏ زد ﻣﺎﻧﯽ:اﻟﻮ..اﻟﻮ ﺳﻼم دﮐﺘﺮﺳﺎﺟﺪی -ﭼﻪ ﺧﻮﺑﯽ آﻗﺎ؟اﯾﻦ ﻗﺮص

ﻫﺎ ﺗﻮ دوروز دوﺳﻪ ﻧﻔﺮو ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ دادﻩ.ﺷﻤﺎ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﺮدی ﺑﺎاﯾﻦ ﻗﺮص ﻫﺎ؟زﻫﺮ ﺗﻮﺷﻮن رﯾﺨﺘﯽ؟ -ﺷﻮﺧﯽﭼﯿﻪ؟ﺑﻪ

ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮرﻩ اﻻن ﺑﺨﻮام ﺷﻮﺧﯽ ﮐﻨﻢ؟ﺗﺎ اﻻن دوﻧﻔﺮ رو راﻫﯽ ﻗﺒﺮﺳﺘﻮن ﮐﺮدﻩ ﯾﻪ دﺧﺘﺮم اﻻن ﺗﻮﺗﺨﺖ ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن

دارﻩ ﺑﺎ ﻣﺮگ و زﻧﺪﮔﯽ دﺳﺖ و ﭘﻨﺠﻪ ﻧﺮم ﻣﯽ ﮐﻨﻪ.ﻣﮕﻪ ﻓﺮﻣﻮﻟﺸﻮن ﻫﻤﻮن ﻓﺮﻣﻮل ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﻧﺒﻮدﻩ؟ﭼﺮا اﯾﻨﻄﻮری

ﺷﺪﻩ؟ -ﭼــــــــﯽ؟؟؟ﺷﻤﺎ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﺮدی؟ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ آﻗﺎ؟ﻣﻬﻨﺪس ﻧﺼﯿﺮی از اﯾﻦ ﮐﺎرﺗﻮن ﺧﺒﺮ دارﻩ؟ﺷﻤﺎ ﺑﺎاﯾﻦ ﮐﺎرﺗﻮن

ﻣﺎرو ﻧﺎﺑﻮد ﮐﺮدﯾﺪ دﮐﺘﺮ... -واﻗﻌﺎ ﮐﻪ...ﺧﺪاﻧﮕﻬﺪار وﺑﻌﺪ ﮔﻮﺷﯽ رو ﻗﻄﻊ ﮐﺮدوﺑﺎز ﻫﻢ ﻋﺼﺒﯽ ﭼﻨﺪ ﭘﮏ دﯾﮕﻪ ﺑﻪ

ﺳﯿﮕﺎرش زد .زﯾﺮ ﻟﺐ ﻫﻤﺶ ﻓﺤﺶ ﻣﯽ دادو ﺑﻪ زﻣﯿﻦ وآﺳﻤﻮن ﻟﻌﻨﺖ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد

ﺳﻮرن:ﭼﯽ ﺷﺪ ﻣﺎﻧﯽ؟ ﻋﺴﻞ:دﮐﺘﺮ ﺳﺎﺟﺪی ﭼﯿﮑﺎر ﮐﺮدﻩ؟ ﻣﺎﻧﯽ ﭘﻮزﺧﻨﺪی زد وﮔﻔﺖ:دﮐﺘﺮ!ﺣﯿﻒ اون اﺳﻢ ﮐﻪ رو اﯾﻦ

ﻣﺮدک ﺑﺰارن.اﺳﻢ ﺧﻮدش رو ﮔﺬاﺷﺘﻪ دﮐﺘﺮ.ﻣﺮﺗﯿﮑﻪ ﻧﻔﻬﻢ ﻣﯽ ﮔﻪ ﻗﺮص ﻫﺎ ﺑﻪ ﺣﺪ ﻧﺼﺎب ﻧﺮﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮد ﻣﻬﻨﺪس

ﮔﻔﺖ ﯾﻪ ﺳﺮی دﯾﮕﻪ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﻨﻢ ﯾﮑﯽ از ﻣﻮاد رو ﮐﻢ داﺷﺘﯿﻢ ﭘﻮل ﻧﺒﻮد ﺑﺨﺮﯾﻢ درﺻﺪ ﻣﻮاد رو ﯾﮑﻢ ﺗﻐﯿﯿﺮ دادم.ﻣﯽ ﮔﻪ

ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ﺑﺨﻮاد ﺧﻄﺮﻧﺎک ﺑﺸﻪ...ﻣﺮدک ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎرش ﺗﯿﺸﻪ زدﻩ ﺑﻪ رﯾﺸﻪ اﻣﻮن... ﺳﻮرن ﻋﺼﺒﯽ دﺳﺘﯽ ﺗﻮ

ﻣﻮﻫﺎش ﻓﺮو ﮐﺮد وﮔﻔﺖ:ﻣﻬﻨﺪس ﻧﺼﯿﺮی ﭼﯽ؟ﺧﺒﺮدارﻩ؟ ﻣﺎﻧﯽ:ﻣﯽ ﮔﻪ ﺑﻪ ﻣﻬﻨﺪس ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدﻩ درﺻﺪ ﻣﻮاد رو

ﻋﻮض ﮐﺮدﻩ وﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﮐﺪوﻣﺸﻮن ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﻦ اﯾﻨﻘﺪر اوﺿﺎع ﺧﻄﺮی ﻣﯽ ﺷﻪ... ﻋﺴﻞ:واﻗﻌﺎ ﮐﻪ...ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺨﺎﻃﺮ

اﯾﻦ ﮐﻪ ﭘﻮل ﺧﺮج ﻧﮑﻨﻦ ﮐﺎری ﮐﺮدن ﮐﻪ ﻣﺮدم رو ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ ﺑﺪن؟ ﻣﺎﻧﯽ:اوﻧﺎ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﻦ اﯾﻨﻄﻮری ﻣﯽ ﺷﻪ

ﻋﺴﻞ:اﻣﺎ اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﮐﺮدن ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻨﻪ ﺳﺮ ﻫﻤﻪ ﻣﻮن رو ﺑﺎﻻی دار ﺑﺒﺮﻩ.واﻗﻌﺎ آدم اﯾﻨﻘﺪر ﺑﯽ ﻓﮑﺮ.ﻣﻬﻨﺪس ﮐﻪ اﯾﻦ

ﮐﺎرﻩ ﻧﺒﻮد واﺳﻪ ﭼﯽ ﺧﻮدش رو ﻗﺎﻃﯽ ﮐﺮدﻩ و اوﻣﺪﻩ ﺗﻮاﯾﻦ راﻩ؟ﻫﻤﻮن ﻗﺮص ﻻﻏﺮی ﻫﺎرو درﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﺮد و ﻣﯽ

ﻓﺮوﺧﺖ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد ﮐﻪ...واﻗﻌﺎ ﮐﻪ ﺑﯽ ﻋﺮ... ﺑﻘﯿﻪ ﺣﺮﻓﻢ رو ﺧﻮردم.ﻧﻔﺴﻢ رو ﻋﺼﺒﯽ ﻓﻮت ﮐﺮدم. ﻣﺎﻧﯽ:ﺑﺎﯾﺪ زودﺗﺮ ﺑﻪ

ﻣﻬﻨﺪس ﺑﮕﻢ... ﺑﻌﺪ دوﯾﺪ ﭘﺎﯾﯿﻦ و ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ و ﺻﺪای ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻬﻨﺪس رو ﺻﺪا زد.ﻣﺎﻫﻢ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش رﻓﺘﯿﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ

ﻧﺎدرﺧﺎن:ﭼﻪ ﺧﺒﺮﺗﻪ ﻣﺎﻧﯽ؟ﭼﯽ ﺷﺪﻩ اﯾﻦ ﻗﺪر ﻋﺼﺒﯽ ﻫﺴﺘﯽ؟ ﻣﺎﻧﯽ:ﻣﻬﻨﺪس ﺷﻤﺎ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﺮدی؟دﮐﺘﺮ ﺳﺎﺟﺪی ﺑﻪ

ﺷﻤﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدﻩ ﯾﮑﯽ از ﻣﻮاد رو ﺗﻤﻮم ﮐﺮدﻩ و درﺻﺪ ﻣﻮاد رو ﻋﻮض ﮐﺮدﻩ اﻣﺎ ﺷﻤﺎ ﻫﯿﭽﯽ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﻔﺘﯿﺪ؟واﻗﻌﺎ

اﯾﻦ ﭼﻪ ﺳﻬﻞ اﻧﮕﺎری ﺑﻮد ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﮐﺮدﯾﺪ؟ ﻧﺎدر ﺧﺎن:ﻣﮕﻪ ﭼﯽ ﺷﺪﻩ ﺣﺎﻻ؟ اﯾﻨﺒﺎر ﺳﻮرن ﺑﺎﺻﺪای ﻣﺤﮑﻢ وﺟﺪﯾﺶ

ﮔﻔﺖ:ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯿﺪ ﭼﯽ ﺑﺸﻪ؟اﯾﻦ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮی ﮐﻪ ﻣﺮدن از اون ﻗﺮص ﻫﺎ ﺧﻮردن...از اون ﻗﺮص ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ درﺻﺪﺷﻮن

ﺑﺎ اﺟﺎزﻩ ﺷﻤﺎ ﻋﻮض ﺷﺪﻩ ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺑﺎﻗﺮص ﻫﺎی ﺳﺎﻟﻢ ﻗﺎﻃﯽ ﺷﺪن و ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ازﻫﻢ ﺟﺪاﺷﻮن ﮐﺮد...ﺣﺎﻻ

ﻫﺮ ﮐﺴﯽ از اون ﻗﺮص ﻫﺎ ﺑﺨﻮرﻩ ﻣﯽ ﻣﯿﺮﻩ...ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻤﯿﺮن ﻣﻬﻨﺪس؟ﻣﯽ دوﻧﯿﺪ؟ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد ﻫﻤﻪ ی اون

ﻗﺮص ﻫﺎی ﺳﺮی دوم ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺸﺘﻪ ﺑﺪﯾﻢ ﺷﻤﺎ اﯾﻦ رو ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﺪ؟ ﻧﺎدرﺧﺎن ﮐﻼﻓﻪ دﺳﺘﯽ ﺗﻮ ﻣﻮﻫﺎی ﺟﻮ ﮔﻨﺪﻣﯿﺶ

ﮐﺸﯿﺪ و ﺑﺎ ﺑﯽ ﻗﺮاری و دﺳﺘﭙﺎﭼﮕﯽ ﮔﻔﺖ:ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﺪ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﯿﺪ؟ﻫﺎن؟ ﺳﻮرن:ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﺪ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﯿﺪ؟ﻣﯽ

ﺧﻮاﯾﻦ اون ﻗﺮص ﻫﺎ رو ﺑﻔﺮوﺷﯿﺪ؟ ﻧﺎدرﺧﺎن:ﭘﺲﻣﯽ ﺧﻮای ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﻢ؟ﮐﻠﯽ ﺿﺮر رو ﺑﻪ ﺟﻮن ﺑﺨﺮم؟ﮐﻞ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ام

رو دود ﮐﻨﻢ ﺑﻔﺮﺳﺘﻢ رو ﻫﻮا؟ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ اون ﭘﻮل ﺧﻮد ﺟﻨﺎﺑﻌﺎﻟﯽ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ.ﻣﮕﻪ ﻫﯽ دم ﮔﻮﺷﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮﻧﺪی ﮐﻪ

ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ وﺳﻮدت رو ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ ﺑﻬﺖ ﺑﺪم؟ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺧﻮای ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﯾﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﮐﻮﭼﯿﮏ ﮐﻞ زﻧﺪﮔﯿﻢ روﺑﺒﺎزم؟ﻧﻪ...ﻧﻪ

ﻣﻦ ﻫﻤﭽﯿﻦ رﯾﺴﮑﯽ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ.ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﺸﺘﺮی ﻫﺎﻣﻮناز اﯾﻦ ﻗﻀﯿﻪ ﺑﻮ ﺑﺒﺮن ﻓﻬﻤﯿﺪﯾﺪ؟ﻧﺒﺎﯾﺪ...ﺳﻮرن ﺑﺰار ﺑﺮای ﺑﻌﺪ

ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ ﯾﺒﺎر... ﺳﻮرن:ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﺗﻮن ﻣﻬﻢ ﺗﺮﻩ ﯾﺎ ﺟﻮن ﺟﻮوﻧﺎی ﻣﺮدم؟ ﻧﺎدرﺧﺎن:ﺑﺲ ﮐﻦ دﯾﮕﻪ...ﺟﻮوﻧﺎی ﻣﺮدم اﮔﻪ

درﺳﺖ وﺣﺴﺎﺑﯽ ﺑﻮدن ﮐﻪ ﻃﺮف اﯾﻨﺠﻮر ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﻧﻤﯽ اوﻣﺪن...ﻓﻘﻂ ﺗﺎ ﻓﺮدا ﺑﺰارﯾﺪ اﯾﻦ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻫﺎ ﺟﻮش ﺑﺨﻮرﻩ

ﻗﻮل ﻣﯽ دم از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺣﻮاﺳﻢ رو ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺟﻤﻊ ﮐﻨﻢ...ازﺗﻮن ﺧﻮاﻫﺶ ﮐﺮدم...ﺑﺎﺷﻪ ﻣﻬﻨﺪس؟ ﺳﻮرن ﺳﺮش رو

ﻋﺼﺒﯽ ﺗﮑﻮن داد وﮔﻔﺖ:ﻓﻘﻂ ﻫﻤﯿﻦ ﯾﻪ ﺑﺎر ﻧﺎدرﺧﺎن:ﻣﻤﻨﻮن ﭘﺴﺮم ﺳﻮرن ﻋﺼﺒﺎﻧﯽ رﻓﺖ ﺳﻤﺖ ﭘﻠﻪ ﻫﺎ.ﻣﻨﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ

ﻣﻮﻧﺪن ﺗﻮ اون ﺟﻤﻊ ﻟﻌﻨﺘﯽ رو ﺟﺎﯾﺰ ﻧﺪوﻧﺴﺘﻢ ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﺣﺮﻓﯽ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺳﻮرن رﻓﺘﻢ ﺗﻮی اﺗﺎﻗﻤﻮن. ﺑﺎﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪن

در ﺳﻮرن ﻋﺼﺒﯽ ﻓﺮﯾﺎد ﻣﯽ زد و ﻃﻮل اﺗﺎق رو ﻃﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد ﺳﻮرن:ﻣﺮﺗﯿﮑﻪ ﭘﻮﻟﺶ ﺑﺮاش ﻣﻬﻤﺘﺮﻩ .اﯾﻦ ﻫﻤﻪ

ﺟﻮون رو ﺑﻪ ﮐﺸﺘﻦ ﺑﺪﻩ ﮐﮑﺶ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﮔﺰﻩ...ﺑﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ ﻣﯽ ﮔﻦ آدم؟ﻗﺎﭼﺎﻗﭽﯽ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮑﻢ ﻣﺮام

وﻣﺮوت داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ...اﻟﺒﺘﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ از ﻫﻤﭽﯿﻦ ﮐﺴﯽ اﻧﺘﻈﺎر ﺑﯿﺸﺘﺮی داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ...ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل اون ﯾﻪ ﺧﻼﻓﮑﺎرﻩ

دﯾﮕﻪ ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺑﺎ ﺻﺪای آروم ﺑﻪ آراﻣﺶ دﻋﻮﺗﺶ ﮐﻨﻢ وﻟﯽ ﻋﺼﺒﯽ ﺗﺮ ازاﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ ﺑﻮد ﻋﺴﻞ:ﺳﻮرن آروﻣﺘﺮ

ﻣﯽ ﺷﻨﻮن.. ﺳﻮرن:ﺑﺸﻨﻮن ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ ﻋﺴﻞ:ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ ﺑﻪ ﺟﻬﻨﻢ؟ﻣﯽ ﺧﻮای ﻫﻤﻪ ﭼﯽ ﻟﻮ ﺑﺮﻩ؟ ﺳﻮرن ﮐﻤﯽ آروﻣﺘﺮ

ﺷﺪ وﻣﺴﺘﺎﺻﻞ ﮔﻔﺖ:ﺗﻮ ﻣﯽ ﮔﯽ ﭼﯽ ﮐﺎر ﮐﻨﯿﻢ؟ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺖ ﻧﺪارﯾﻢ.ﻓﻮق ﻓﻮﻗﺶ ﺗﺎ ﭘﺲ ﻓﺮدا... دﺳﺘﺶ رو ﺗﻮی

دﺳﺘﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ و ﯾﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﻬﺶ زدم و ﮔﻔﺘﻢ:ﻗﻮی ﺑﺎش رﺋﯿﺲ.ﻣﮕﻪ ﻗﺮار ﻧﺒﻮد روی ﻣﻦ و ﮐﻢ ﮐﻨﯽ؟ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺤﮑﻢ

واﯾﺴﯿﻢ و ﺑﺠﻨﮕﯿﻢ.ﺗﺎ اﯾﻨﺠﺎ رو ﺑﺎ زﺣﻤﺖ اوﻣﺪﯾﻢ ﺑﻘﯿﻪ اش رو ﻫﻢ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺳﻮرن...ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش.اﻣﯿﺪت ﺑﻪ ﺧﺪا

ﺑﺎﺷﻪ ﭘﺴﺮ... ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﯽ ﺟﻮﻧﯽ زد و رو ﺻﻮرﺗﻢ دﺳﺖ ﮐﺸﯿﺪ وﮔﻔﺖ:ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ رو ﺧﺪا...ﮐﺎرم ﺑﻪ ﮐﺠﺎ رﺳﯿﺪﻩ ﻓﺴﻘﻞ ﺑﭽﻪ

دارﻩ ﺑﻬﻢ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺲ و دﻟﮕﺮﻣﯽ ﻣﯽ دﻩ اﺧﻢ ﮐﺮدم ﺑﺎﻟﺐ ﻫﺎی ﻏﻨﭽﻪ ﺷﺪﻩ ﻧﺸﺴﺘﻢ ﮐﻨﺎرش ﻟﺐ ﺗﺨﺖ وﺑﺎ ﺣﺎﻟﺖ

ﻗﻬﺮ ﮔﻔﺘﻢ:ﻣﺎرو ﺑﺎش دارﯾﻢ اﻣﯿﺪ ﻣﯽ دﯾﻢ ﺑﻪ آﻗﺎ...اﺻﻼ ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ دﺳﺘﺶ رو اﻧﺪاﺧﺖ دور ﺷﻮﻧﻪ ام و ﭼﺴﺒﻮﻧﺪ ﺑﻪ

ﺧﻮدش ﺳﻮرن:ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ دﯾﮕﻪ ﻗﻬﺮﻧﮑﻦ.ﺑﯿﺎ ﻓﮑﺮ ﻫﺎﻣﻮن رو ﺑﺰارﯾﻢ روﻫﻢ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﻨﯿﻢ ﺳﺮم رو ﮔﺬاﺷﺘﻢ رو

ﺷﻮﻧﻪ اش و ﯾﮑﻢ ﺗﻮ ﻓﮑﺮ رﻓﺘﻢ ﺳﻮرن:ﭼﯽ ﺷﺪی؟ ﻋﺴﻞ:دارم ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺳﻮرن:ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ای ﻫﻢ رﺳﯿﺪی؟

ﻋﺴﻞ:ﺑﺮو ﻣﺘﯿﻦ رو ﺻﺪا ﮐﻦ ﯾﻪ ﺟﻠﺴﻪ ﺑﺰارﯾﻢ ﺳﻮرن:ای ﺑﻪ ﭼﺸﻢ رﺋﯿﺲ ﺑﻌﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪو رﻓﺖ ﺗﻮ اﺗﺎق ﻣﺘﯿﻦ.ﺑﻌﺪ از دو

دﻗﯿﻘﻪ ﺑﺎ ﻣﺘﯿﻦ اوﻣﺪن ﺗﻮ.از اوﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﺗﺎﻗﻤﻮن ﻣﯿﺰ ﻣﺬاﮐﺮﻩ ﻧﺪاﺷﺖ ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل ﻧﺸﺘﯿﻢ رو ﺗﺨﺖ.ﮐﻞ ﺟﺮﯾﺎﻧﯽ

ﮐﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎد رو ﻣﻮ ﺑﻪ ﻣﻮ واﺳﻪ ﻣﺘﯿﻦ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدﯾﻢ

ﻣﺘﯿﻦ:ﺣﺎﻻ ﺷﻤﺎ ﻣﯽ ﮔﯿﺪ ﭼﯽ ﮐﺎر ﮐﻨﯿﻢ؟ ﻋﺴﻞ:ﺳﻮرن ﯾﻪ زﻧﮓ ﺑﺰن ﺑﻪ ددی ﺟﻮن ﺑﺎﻫﺎش ﺻﻼح وﻣﺸﻮرت ﮐﻦ ﻣﺘﯿﻦ و

ﺳﻮرن زدن زﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ ﺳﻮرن:ﺑﺎﺷﻪ ﻋﺰﯾﺰم ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﯾﻪ ﮔﺰارش ﺑﺮاش ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﺑﻌﺪ ﻟﭗ ﺗﺎﭘﺶ رو ﺑﺮداﺷﺖ و ﺳﺮﯾﻊ

ﯾﻪ ﮔﺰارش واﺳﻪ ﺳﺮدار اﯾﻤﯿﻞ ﮐﺮد.ﺗﺎ ﺟﻮاب ﺑﺮاﻣﻮن ﺑﯿﺎد ﺑﺎز ﻫﻢ ﻓﮑﺮی ﮐﺮدﯾﻢ ﻣﺘﯿﻦ:ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﻢ ﻓﺮدا ﻣﺸﺘﺮی ﻫﺎ رو

ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ ﮐﻨﯿﻢ .ﻓﺮدا ﮐﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺧﯿﻠﯽ ﺷﻠﻮﻏﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﻫﻤﻪ ﺷﻮن رو دﺳﺘﮕﯿﺮ ﮐﻨﯿﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﻢ ﺷﯿﺮ ﺗﻮ ﺷﯿﺮ ﻣﯽ

ﺷﻪ اﯾﻨﺠﺎ...ﺑﺰارﯾﻢ ﭘﺲ ﻓﺮدا ﮐﻪ ﻣﺸﺘﺮی ﻫﺎ ﻣﯿﺎن واﺳﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮐﺮدن ﯾﻪ ﺗﻮر ﺑﯿﺎﻧﺪازﯾﻢ ﺳﺮﺷﻮن و ﻫﻤﻪ رو ﺻﯿﺪ

ﮐﻨﯿﻢ،ﭼﻄﻮرﻩ؟ ﺳﻮرن ﮐﻪ ﺳﺮش ﺗﻮ ﻟﭗ ﺗﺎﭘﺶ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ:اﺗﻔﺎﻗﺎ ددی ﺟﻮن ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ رو ﻣﯽ ﮔﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﻟﺤﻦ

ﻣﻮدﺑﺎﻧﻪ ﺗﺮ و رﺳﻤﯽ ﺗﺮی... ﺑﺎﺗﻌﺠﺐ ﮔﻔﺘﻢ:ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ زودی ﺟﻮاﺑﺶ اوﻣﺪ؟ ﺳﻮرن:آرﻩ دﯾﮕﻪ ﻋﺼﺮ ﻋﺼﺮِ ﺳﺮﻋﺖ

وارﺗﺒﺎﻃﺎﺗﻪ ﻣﺘﯿﻦ:ﺧﺐ ﺣﺎﻻ دﺳﺘﻮر ﭼﯿﻪ؟ ﺳﻮرن:ﮔﻔﺘﻪ ﻓﺮدا ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ ﻣﺸﺘﺮی ﻫﺎ رو ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ

.ﮐﻨﯿﻢ ﺑﻌﺪ روز ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ دﺳﺘﮕﯿﺮﺷﻮن ﮐﻨﯿﻢ ﻣﺘﯿﻦ ﯾﻘﻪ ﻟﺒﺎﺳﺶ رو داد ﺑﺎﻻ و ﯾﻪ ژﺳﺖ ﺑﺎﺣﺎل ﮔﺮﻓﺖ ﺑﻪ ﺧﻮدش

ﻣﺘﯿﻦ:دﯾﺪﯾﺪ ﮔﻔﺘﻢ...ﺣﺎﻻ ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ ﺑﮕﻢ رﯾﺎ ﺷﻪ اﻣﺎ ﭼﻨﺪ دﻓﻌﻪ ای ﺧﻮاﺳﺘﻦ رﺋﯿﺲ رو ﺑﺎز ﻧﺸﺴﺘﻪ ﮐﻨﻦ ﺑﺮﻩ ﭘﯿﺶ

ﺧﻮﻧﻮادﻩ اش ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺸﯿﻨﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﺑﯿﺎم ﺟﺎﻧﺸﯿﻨﺶ ﺑﺪم ﻣﻦ ﻗﺒﻮل ﻧﮑﺮدم دﯾﺪن ﻓﺮد ﻻﯾﻖ ﺗﺮی وﺟﻮد ﻧﺪارﻩ

رﺋﯿﺲ رو ﺑﺎزﻧﺸﺴﺘﻪ ﻧﮑﺮدن ﺳﻮرن در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﺮدﺧﻨﺪﻩ اش رو ﻗﻮرت ﺑﺪﻩ ﮔﻔﺖ:ﯾﻌﻨﯽ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ

ﻧﻔﺴﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ داری رﺋﯿﺲ ﺟﻤﻬﻮر ﻧﺪارﻩ ﻣﺘﯿﻦ:ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ اﻟﺒﺘﻪ اﮔﻪ ﻣﻦ رﺋﯿﺲ ﺑﺸﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﺗﻮ رو

ﻣﻌﺎون ﺧﻮدم ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺳﻮرن:ﻧﻪ ﺑﺎﺑﺎﻣﻦ اﺻﻼ از ﭘﺎرﺗﯽ ﺑﺎزی ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯿﺎد.اﯾﻨﻘﺪر ﺳﻌﯽ ﺧﻮدم رو ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ

اون درﺟﻪ ای ﺑﺮﺳﻢ ﮐﻪ ﻻﯾﻖ ﻣﻌﺎوﻧﺖ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﻢ ﻣﺘﯿﻦ:آﻓﺮﯾﻦ...ﻣﻦ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﮐﺎرﺗﻮ ﺟﻮون اﻓﺘﺨﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ

ﺳﻮرن:ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ ﺣﺎﻻ ﺧﻮدت رو ﻟﻮس ﻧﮑﻦ...ﻋﺴﻞ ﻓﺮدا ﺗﻮ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ اﻧﮕﺸﺘﺮی دﺳﺘﺖ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﻮش

دورﺑﯿﻦ ﮐﺎر ﻣﯽ زارﯾﻢ.ﻣﯿﺎی ﺑﺎﻣﻦ و ﺑﺎﻫﻤﻪ ﺳﻼم وﻋﻠﯿﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ و از ﻫﻤﻪ ﻓﯿﻠﻢ ﻣﯽ ﮔﯿﺮی.ﻫﻤﻪ ﻣﻮن ﺑﺎﯾﺪ

...ﺑﻬﻤﻮن ﻣﺎﯾﮑﺮوﻓﻮن وﺻﻞ ﺑﺎﺷﻪ.ﻓﺮدا ﮐﺎﻣﻼ ﻣﺴﻠﺢ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﺷﺎﯾﺪ ﯾﻪ اﺗﻔﺎﻗﺎﺗﯽ ﺑﯿﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ از ﻋﻬﺪﻩ ﻣﺎ ﺧﺎرج ﺑﺎﺷﻪ

ﻋﺴﻞ:اﮔﺮ ﻣﻬﻨﺪس ﻓﻬﻤﯿﺪ ﻣﺴﻠﺤﯿﻢ ﭼﯽ ﻣﯽ ﺧﻮای ﺑﻬﺶ ﺑﮕﯽ؟ ﺳﻮرن:ﻣﯽ ﮔﯿﻢ ﺧﻮدﺗﻮن ﮔﻔﺘﯿﺪ واﺳﻪ اﻣﻨﯿﺘﻤﻮن

ﻗﺪم ﺑﻪ ﻗﺪم ادﻣﺎی ﻣﺴﻠﺢ ﻣﯽ زارﯾﺪ ﻣﺎﻫﻢ ﺑﺮایاﻣﻨﯿﺖ ﺧﻮدﻣﻮن ﻣﺴﻠﺤﯿﻢ.ﻫﻤﯿﻦ!ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﭙﯿﭽﻮﻧﻤﺶ ﺗﻮ زﯾﺎد

ﻧﮕﺮان اون ﻧﺒﺎش ﻣﺘﯿﻦ:ﺑﻔﺮﻣﺎ ﺧﺎﻧﻮم ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ دﻟﺖ اﯾﻨﻘﺪر ﻫﯿﺠﺎن ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺣﺎﻻ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ؟ ﻋﺴﻞ:واﻻ دﻟﻢ

ﻫﯿﺠﺎن ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ وﻟﯽ ﻧﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﻪ اون ﻫﻢ ﯾﻪ دﻓﻌﻪ ای ﺳﻮرن:ﺑﺎﯾﺪ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺮاﻗﺐ ﺑﺎﺷﯿﻢ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﯾﻦ اﺷﺘﺒﺎﻩ

آﺧﺮﯾﻦ اﺷﺘﺒﺎﻫﻤﻮﻧﻪ ﻣﺘﯿﻦ:ﺧﺐ دﯾﮕﻪ؟ ﺳﻮرن:ﻓﻌﻼ ﻫﻤﯿﻦ ﺗﺎ ﺑﻌﺪ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎی دﯾﮕﻪ ای ﺑﻪ ذﻫﻨﻢ ﻣﯽ رﺳﻪ

ﻣﺘﯿﻦ:ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ ﭘﺲ ﻣﻦ ﻓﻌﻼ ﻣﯽ رم ﺗﻮ اﺗﺎﻗﻢ ﺧﺒﺮی ﺷﺪ ﺻﺪام ﮐﻨﯿﺪ ﺳﻮرن:ﺑﺎﺷﻪ ﻣﺘﯿﻦ رﻓﺖ ﺗﻮ اﺗﺎق ﺧﻮدش و

ﻣﻦ ﻣﻮﻧﺪم و ﺳﻮرن ﻋﺴﻞ:ﺳﻮرن؟ ﺳﻮرن:ﻫﻮم؟ ﻋﺴﻞ:ﯾﻌﻨﯽ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﺧﻮب ﭘﯿﺶ ﻣﯿﺮﻩ؟ ﺳﻮرن ﻧﮕﺎﻩ ﭼﭗ ﭼﭙﯽ

ﺑﻬﻢ ﮐﺮد و ادای ﻣﻦ رو در آورد:ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﺎﻣﻮر ادرﻩ ام ﻫﯿﭻ دﺧﺘﺮی رو دﺳﺖ ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ.ﻫﺮﺟﺎ ﻣﻦ ﺑﻮدم ﻣﻮﻓﻖ

ﺷﺪم و ال ...ﺑﻞ..ﺣﺎﻻ ﭼﺮا اﯾﻨﻘﺪر ﺗﺮﺳﯿﺪی؟ ﻋﺴﻞ:ﻧﺘﺮﺳﯿﺪم.ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺳﻮال ﭘﺮﺳﯿﺪم اﮔﻪ دوﺳﺖ ﻧﺪاری ﺟﻮاب ﻧﺪﻩ ﭼﺮا

ﻣﯽ زﻧﯽ ﺗﻮ ﺑﺮﺟﮏ آدم. ﺳﻮرن:آخ ﻓﺪای ﺑﺮﺟﮑﺖ داﻏﻮن ﺷﺪ؟ ﻋﺴﻞ:ﻧﺨﯿﺮم ﺑﺮﺟﮏ ﺑﻨﺪﻩ ﺿﺪ ﺿﺮﺑﻪ ﺗﺮ ازاﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺎﺳﺖ

ﺳﻮرن ﺗﮏ ﺧﻨﺪﻩ ی ﻣﺮدوﻧﻪ ای ﮐﺮد و ﺑﺎﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯽ ﮔﻔﺖ:ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ. ﻣﻦ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﺎﻣﻮرﯾﺖ

اﻣﯿﺪوارم آﺧﻪ ﻧﺎ ﺳﻼﻣﺘﯽ دوﺗﺎ اﻓﺴﺮ ﺧﻮب و ﺑﺎ ﭘﺸﺘﮑﺎر و ﺣﺮﻓﻪ ای ﺑﺎﻫﺎﻣﻦ ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ ﮐﻪ ﻣﺎ ﭘﯿﺮوز ﻣﺎﺟﺮاﯾﯿﻢ ﺳﺮﮐﺎر

ﺧﺎﻧﻮم ﮔﻞ ﻗﻬﺮ ﮐﻦ...دﻗﺖ ﮐﺮدی ﺟﺪﯾﺪا ﺧﯿﻠﯽ ﻟﻮس ﺷﺪی؟ ﻋﺴﻞ:اﺻﻼ ﻫﻢ اﯾﻨﻄﻮر ﻧﯿﺴﺖ ﺳﻮرن:ﭼﺮا ﻫﺴﺖ!ﻗﺒﻼ

ﺑﯿﺸﺘﺮ اﻫﻞ دﻋﻮا و ﭼﺰوﻧﺪن ﺑﻮدی اﻣﺎ اﻻن ﻫﻤﺶ ﯾﺎ ﻗﻬﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﯾﺎ ﻟﺒﺎت و ﺟﻤﻊ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ وﺳﺎﮐﺖ ﻣﯽ

ﺷﯽ.ﻧﮑﻨﻪ...؟ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻬﺶ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم وﮔﻔﺘﻢ:ﻧﮑﻨﻪ ﭼﯽ؟ ﺳﻮرن ﺑﺎ ﺷﯿﻄﻨﺖ اﺑﺮوﻫﺎش رو اﻧﺪاﺧﺖ ﺑﺎﻻ وﮔﻔﺖ:ﻧﮑﻨﻪ

ﻋﺎﺷﻘﻢ ﺷﺪی؟اﯾﻦ ﻫﺎ ﻧﺸﻮﻧﻪ ی ﻋﺸﻘﻪ ﻫﺎ

اﺻﻼ دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ اﯾﻦ ﺣﺮف رو ﺑﺸﻨﻮم.ﯾﮏ آن ﺗﻤﺎم ﺑﺪﻧﻢ //////////////////////////////////////////////////

ﮔﺮ ﮔﺮﻓﺖ وداغ ﺷﺪم.ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ از ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺑﻮد ﯾﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ.ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﻢ راﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﯾﺎﻧﻪ.اﻣﺎ دﻟﻢ ﻧﻤﯽ

ﺧﻮاﺳﺖ اﺳﻢ اﺣﺴﺎﺳﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺶ داﺷﺘﻢ رو ﻋﺸﻖ ﺑﺰارم.اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﮐﺮدم اﯾﻦ ﺣﺲ اوﻧﻘﺪرﻫﺎ ﻫﻢ ﭘﺮ رﻧﮓ وﺟﺪی

ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺸﻪ اون اﺳﻢ رو روش ﮔﺬاﺷﺖ.ﺷﺎﯾﺪ واﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎﺷﻪ...اﮔﻪ دﺳﺖ ﺧﻮدم ﺑﻮد ﮐﻪ اﺳﻢ ﻋﺎدت رو

روش ﻣﯽ زاﺷﺘﻢ.وﻟﯽ ﺑﺪﯾﺶ اﯾﻦ ﺑﻮدﮐﻪ ﺧﻮدم ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﺳﻮرن ﻋﺎدت ﻧﮑﺮدم.ﯾﻌﻨﯽ ﺷﺮاﯾﻂ ﻃﻮری ﺑﻮد ﮐﻪ

ﻧﻤﯽ ﺷﺪ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰ ﻋﺎدت ﮐﺮد.ﺗﺎ ﻣﯽ اوﻣﺪی ﺑﺎ ﯾﻪ اﺗﻔﺎق ﮐﻨﺎر ﺑﯿﺎی و ﺑﻬﺶ ﻋﺎدت ﮐﻨﯽ ﯾﻪ اﺗﻔﺎق ﺗﺎزﻩ ﺗﺮ از راﻩ

ﻣﯽ رﺳﯿﺪ و ﮐﺎﺳﻪ وﮐﻮزﻩ ﻣﻮن رو ﺑﻬﻢ ﻣﯽ زد... ﭼﻨﺪ ﺛﺎﻧﯿﻪ ای ﺑﻬﺶ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪم ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﻞ ﺑﮕﯿﺮﻩ و ﺑﺎ

ﺷﯿﻄﻨﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﮕﻪ:ﭼﯿﻪ زدم ﺗﻮ ﺧﺎل؟درﺳﺖ ﮔﻔﺘﻢ ﻧﻪ؟ ﻗﯿﺎﻓﻪام روﻋﺼﺒﺎﻧﯽ ﮐﺮدم وﮔﻔﺘﻢ:ﭼﻨﺪﺑﺎر ﺑﻪ روﺗﻮن ﺧﻨﺪﯾﺪم

دﻟﯿﻞ ﺑﺮاﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ رﻓﺘﺎرم رو ﻫﺮ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ دوﺳﺖ دارﯾﺪ ﺗﺼﻮر ﮐﻨﯿﺪ.ﻣﻦ ﻓﻘﻂ ﺧﻮاﺳﺘﻢ اﻻن ﮐﻪ ﺗﻨﺶ ﻫﺎی

ﻋﺼﺒﯿﻤﻮن زﯾﺎدﻩ ﯾﮑﻢ ﺑﺎﻫﺎت ﺧﻮب ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ دﻏﺪﻏﻪ ﻫﺎﻣﻮن ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺸﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم ﺑﺨﻮای رﻓﺘﺎرم رو ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪ

ای ﺑﺮداﺷﺖ ﮐﻨﯿﺪ.واﻗﻌﺎ ﺑﺮاﺗﻮن ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﺳﻮرن ﮐﻪ ﯾﮑﻢ ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﺎﯾﻪ ﭘﺸﯿﻤﻮﻧﯽ ﺧﺎﺻﯽ ﮔﻔﺖ:ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ اﻣﺎ

اون ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺷﻮﺧﯽ ﺳﺎدﻩ ﺑﻮد ﻋﺴﻞ.ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم اﯾﻨﻘﺪر ﺑﻬﺖ ﺑﺮﺑﺨﻮرﻩ و ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﺸﯽ ﻋﺴﻞ:ﺑﺮﮔﺸﺘﯽ ﺑﻬﻢ

ﻣﯽ ﮔﯽ ﻋﺎﺷﻘﺖ ﺷﺪم ﺑﻌﺪ ﻣﯽ ﮔﯽ ﺷﻮﺧﯽ ﮐﺮدم؟واﻗﻌﺎ ﮐﻪ ﯾﻪ ﺗﺨﺘﻪ ﮐﻪ ﻧﻪ،ﭼﻨﺪ ﺗﺨﺘﻪ ات ﮐﻤﻪ ﺳﻮرن ﺑﺎ ﻟﺤﻦ

دﻟﺨﻮری ﮔﻔﺖ:ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻦ دﯾﻮوﻧﻪ ام؟ ﺑﺎﭘﻮزﺧﻨﺪی ﮔﻔﺘﻢ:ﻧﻪ دﯾﻮوﻧﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﻓﻘﻂ ﯾﮑﻢ اﻋﺘﻤﺎد ﺑﻪ ﻧﻔﺴﺖ ﺑﺎﻻﻫﻪ زﯾﺎدی

ﺧﻮدت رو ﺗﺤﻮﯾﻞ ﻣﯽ ﮔﯿﺮی رﻧﮓ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﻋﻮض ﺷﺪ.ﻏﻤﮕﯿﻦ ﺷﺪ.اﺑﺮی ﺷﺪ.ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ از روی ﺗﺨﺖ وﻣﻘﺎﺑﻠﻢ اﯾﺴﺘﺎد.ﺣﺎﻻ

ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم از ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﻬﺶ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﻢ. ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﻐﺾ ﯾﻪ ﻣﺮد رو اﯾﻨﻘﺪر از ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺑﻮدم.ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﻢ واﻗﻌﺎ

ﺑﻐﺾ ﺑﻮد ﯾﺎ ﻣﻦ اﯾﻨﻄﻮری ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم.ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻫﺰار دﻓﻌﻪ ﻟﻌﻨﺖ ﻓﺮﺳﺘﺎدم ﮐﻪ ﭼﺮا اوﻧﻄﻮری ﮔﻔﺘﻢ ﺑﻬﺶ.اﻣﺎ

ﻫﻨﻮز ﻣﺤﮑﻢ ﺑﻮد.ﺑﺎ ﻫﻤﻮن اﺧﻢ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ و ﺻﻼﺑﺖ و ﺟﺬﺑﻪ ﺧﺎﺻﺶ ﮐﻪ دل ﻫﻤﻪ رو ﻣﯽ ﺑﺮد. ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪی ﮔﻮﺷﻪ

ﻟﺒﺶ ﮔﻔﺖ:آرﻩ...آرﻩ ﺗﻮ راﺳﺖ ﻣﯽ ﮔﯽ!ﻣﻦ زﯾﺎدی ﺧﻮدم رو ﺗﺤﻮﯾﻞ ﻣﯽ ﮔﯿﺮم.ﻋﺎﺷﻘﯽ؟ﻫﻪ ﭼﻪ ﮐﻠﻤﻪ ی ﺧﻨﺪﻩ

داری...ﻫﯿﺸﮑﯽ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ ﻣﻦ رو ﺣﺘﯽ ﯾﻪ روز دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﯾﺎ ﺗﺤﻤﻠﻢ ﮐﻨﻪ.اوﻧﻮﻗﺖ اﻧﺘﻈﺎر دارم ﮐﺴﯽ

ﻋﺎﺷﻘﻢ ﺑﺎﺷﻪ؟ﭼﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﺑﺰرﮔﯽ.ﻣﻦ ﺑﻪ ﺣﺪ ﺧﻮدم ﻗﺎﻧﻌﻢ! ازت اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺪارم ﻋﺎﺷﻘﻢ ﺑﺎﺷﯽ.ﻧﻪ از ﺗﻮ ﻧﻪ از ﻫﯿﭻ ﮐﺲ

دﯾﮕﻪ! اون ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﺷﻮﺧﯽ ﺑﻮد...ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ...واﻗﻌﺎ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﻋﺴﻞ... ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ دﯾﮕﻪ ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ ﺧﻮدش رو ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﻪ

ﮐﻪ ﺳﺮﯾﻊ رﻓﺖ ﺑﯿﺮون و در رو ﺑﺴﺖ.ﺧﻮاﺳﺘﻢ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﺑﺮم ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﻠﻮت ﻧﯿﺎز داﺷﻪ ﺑﺎﺷﻪ.ﻣﯽ دوﻧﺴﺘﻢ ﺑﺎ

...اﯾﻦ ﺣﺮف ﻫﺎ و رﻓﺘﺎرﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ ﻣﻮﻗﻊ ﻫﺎ ازش ﺳﺮ ﻣﯽ زﻧﻪ ﯾﻪ ﺷﮑﺴﺖ ﻋﺸﻘﯽ ﺑﺰرگ داﺷﺘﻪ ﺗﻮ زﻧﺪﮔﯿﺶ

ﻪاﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﭼﻨﺪﺑﺎر ﺗﻮﻫﻤﯿﻦ ﻣﺪت ﮐﻢ رﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدم.ﺧﯿﻠﯽ دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ از ﻗﻀﯿﻪ اش ﺳﺮ درﺑﯿﺎرم.ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ از

ﻣﺘﯿﻦ ﺑﭙﺮﺳﻢ اﻣﺎ ﮔﻔﺘﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﻪ...ﺷﺎﯾﺪم ﭼﻮن ﯾﻪ ﺟﻮراﯾﯽ ﺗﻪ دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻮد ﺳﻮرن ﺑﺮام ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﻪ

ﺳﺮاغ ﻣﺘﯿﻦ ﻧﺮﻓﺘﻢ وﺳﻌﯽ ﮐﺮدم ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮد ﺳﻮرن ﺑﻬﻢ ﻧﮕﻔﺘﻪ اﯾﻦ ﻋﺴﻞ ﮐﻨﺠﮑﺎو دروﻧﻢ رو ﺧﻔﻪ ﮐﻨﻢ.اﻟﺒﺘﻪ

ﮐﺎر ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺘﯽ ﺑﻮد اﻣﺎ ﭼﻪ ﮐﻨﻢ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدم دﯾﮕﻪ... ﮐﻠﯽ ﺑﺎ ﺧﻮدم ﮐﻠﻨﺠﺎر رﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﺮا اون ﺣﺮف ﻫﺎ روﺑﻬﺶ

زدم.ﺧﺐ ﻫﺮ دﻓﻌﻪ ﮐﻪ ﺑﺎﻫﺎش ﮐﻞ ﮐﻞ ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻠﯽ ﺣﺮف ﺑﻬﺶ ﻣﯽ زدم و اوﻧﻢ ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﻤﯽ ﺷﺪ وﻟﯽ اﻻن؟ﺑﺎ

ﺧﻮدم ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ وﻗﺘﯽ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺗﻮ اﺗﺎق از دﻟﺶ درﺑﯿﺎرم و اﮔﻪ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﻣﺎﺟﺮای ﻋﺸﻘﺶ رو از زﯾﺮ زﺑﻮﻧﺶ ﺑﮑﺸﻢ

ﺑﯿﺮون... ﺗﺎﻏﺮوب ﺗﻮ اﺗﺎﻗﻢ ﻣﻮﻧﺪم...ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ اوﻣﺪ.ﺑﺎﯾﻪ ﻗﯿﺎﻓﻪ درﻫﻢ وﭼﺸﻢ ﻫﺎی ﭘﺮﺧﻮن ﺧﻮاﺑﯿﺪ روی ﺗﺨﺖ و ﭘﺸﺖ

ﺑﻬﻢ ﮐﺮد. رﻓﺘﻢ ﮐﻨﺎرش روی ﺗﺨﺖ ﻧﺸﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﭘﺘﻮ روﮐﺸﯿﺪ روی ﺳﺮش... ﻋﺴﻞ:اوﻩ ﭼﻪ ﺑﺪاﺧﻼق.ﻣﺜﻼ ﻗﻬﺮی اﻻن؟

ﺳﻮرن:ﻋﺴﻞ راﺣﺘﻢ ﺑﺰار ﻣﯽ ﺧﻮام ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﻢ ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﮔﻔﺘﻢ:ﺗﺎ اﻻن ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮدی ﺑﺴﺘﺖ ﻧﺒﻮد.ﭘﺎﺷﻮ زود

آﺷﺘﯽ ﮐﻦ ﻣﻦ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﻧﺎز ﮐﺸﯿﺪن ﻧﺪارم ﻫﺎ ﺳﻮرن:ﮐﺴﯽ ﻫﻢ ازت اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺎز ﮐﺸﯿﺪن ﻧﺪارﻩ.ﻣﻮﺿﻮع ﺗﻮﻧﯿﺴﺘﯽ ﭘﺲ

ﺑﯿﺨﯿﺎل ﺷﻮ ﻋﺴﻞ:ﭘﺲ ﻣﻮﺿﻮع ﭼﯿﻪ؟ﭘﺎﯾﯿﻦ دوﺑﺎرﻩ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎدﻩ؟ ﺳﻮرن:ﻧﻪ ﻋﺴﻞ:ﭘﺲ ﻧﺎراﺣﺘﯿﺘﻮن ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﮐﺪوم

ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ آﻗﺎ؟ ﺳﻮرن:ﯾﻪ ﻣﻮﺿﻮع ﺧﯿﻠﯽ ﻗﺪﯾﻤﯽ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺰار ﺑﺨﻮاﺑﻢ ﻋﺴﻞ:ﭘﺎﺷﻮآﺷﺘﯽ ﮐﻦ.ﭘﺴﺮ ﺑﭽﻪ ی ﭘﻨﺞ

ﺳﺎﻟﻪ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ اﯾﻨﻄﻮری ﻗﻬﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ.ﺣﺎﻻ ﻣﮕﻪ ﻣﻦ ﭼﯽ ﮔﻔﺘﻢ؟ﺣﺎﻻ اﮔﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ وای ﻋﺎﺷﻘﺘﻢ ﻣﯽ ﻣﯿﺮم

ﺑﺮات ﻧﯿﺸﺖ ﺑﺎز ﺑﻮد ﻧﻪ...واﻻ ﺷﻤﺎﻣﺮدﻫﺎ اﺻﻼ ﯾﻪ ﻣﺪﻟﯿﺪ ﻫﻤﻪ ﺗﻮن از درون ﺑﭽﻪ اﯾﺪ ﺳﻮرن:ﺑﻠﻪ ﺣﻖ ﺑﺎ ﺷﻤﺎﺳﺖ ﺣﺎﻻ

اﺟﺎزﻩ ﻫﺴﺖ ﺑﺨﻮاﺑﻢ؟ ﻋﺴﻞ:ﻧﺨﯿﺮم اﺟﺎزﻩ ﻧﯿﺴﺖ.ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﯽ ﯾﻬﻮ ﭼﺖ ﺷﺪ؟ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ واﺳﻪ ﯾﻪ ﮐﻠﻤﻪ ﺣﺮف ﻣﻦ اﯾﻨﻄﻮری

ﻧﺸﺪی.ﺳﻮرن ﭼﯿﺰی آزارت ﻣﯽ دﻩ ﺣﺎﻻ دﯾﮕﻪ ﻗﺸﻨﮓ دراز ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺑﻮد ﯾﻪ دﺳﺘﺶ رو ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد زﯾﺮ ﺳﺮش.ﻧﮕﺎﻫﺶ

رو ﺑﻪ ﺳﻘﻒ دوﺧﺖ و ﺑﺎ ﭘﻮزﺧﻨﺪ ﺗﻠﺨﯽ ﮔﻔﺖ:ﻧﻪ... اﺑﺮوم رو اﻧﺪاﺧﺘﻢ ﺑﺎﻻ وﺑﺎﻟﺤﻨﯽ ﮐﻪ ﺗﻮش ﻓﻘﻂ اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻮج

ﻣﯽ زد ﮐﻪ"ﺧﺮ ﺧﻮدﺗﯽ"ﮔﻔﺘﻢ:ﺳـــــﻮرن ﻣﻦ ﺑﭽﻪ ام؟ﺧﺐ ﺗﺎﺑﻠﻮﻫﻪ ﮐﻪ ﯾﻪ ﭼﯿﺰی دارﻩ اذﯾﺘﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﭼﺮا ﻧﻤﯽ ﮔﯽ

ﺑﻬﻢ ﯾﮑﻢ ﺳﺒﮏ ﺷﯽ ﺳﻮرن:آرﻩ ﯾﻪ ﭼﯿﺰی دارﻩ اذﯾﺘﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﺑﺎاﺷﺘﯿﺎق ﮔﻔﺘﻢ:ﺧﺐ ﭼﯽ؟ﺑﻬﻢ ﺑﮕﻮ ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮﻧﻢ

.ﮐﻤﮑﺖ ﮐﻨﻢ؟ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﺠﯽ زد ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪر ﺗﻠﺦ ﺑﻮد ﻧﻤﯽ زد ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮد

ﺳﻮرن:ﻓﻮﺿﻮﻟﯽ ﺗﻮ! ﻋﺴﻞ:ﭼـــــــﯽ؟ ﺳﻮرن:ﻓﻮﺿﻮﻟﯽ ﺗﻮ!ﻓﻮﺿﻮﻟﯽ ﺗﻮ دارﻩ اذﯾﺘﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﺑﺎ ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﮔﻔﺘﻢ:ﻣﻨﻮ

ﺑﺎش ﮐﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﻪ آﻗﺎ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻢ ﺑﻬﺶ ﻣﺸﺎورﻩ ﺑﺪم.ﻟﯿﺎﻗﺖ ﻧﺪاری ﮐﻪ ﺳﻮرناز اﯾﻨﮑﻪ ﻟﺞ ﻣﻨﻮ در آوردﻩ ﺑﻮد

ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺑﻮد ﮔﻔﺖ:ﺳﺮﮐﺎر ﺧﺎﻧﻮم!ﻣﺸﺎورﻩ رو ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ دن ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ اﺣﺘﯿﺎج دارﻩ و ﻣﯽ ﺧﻮاد ﯾﻪ

ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ رو ﮐﻪ درﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮﺗﻮش ﮔﯿﺮ ﮐﺮدﻩ رو ﺣﻞ ﮐﻨﻪ.اﯾﻦ ﻣﺸﺎورﻩ ﻫﺎت رو ﻧﮕﻪ دار واﺳﻪ ﺧﻮدت ﭼﻮن ﻣﺸﮑﻞ

ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ زﯾﺮﺧﺎک دﻓﻦ ﺷﺪﻩ وای ﺣﺘﻤﺎ ﯾﮑﯽ رو دوﺳﺖ داﺷﺘﻪ ﺣﺎﻻ ﻃﺮف ﻣﺮدﻩ.آﺧﯽ!ﻃﻔﻠﮑﯽ... ﻋﺴﻞ:ﯾﻌﻨﯽ

ﻣﺮدﻩ؟ ﺳﻮرن ﻟﺒﺨﻨﺪی زد وﺑﺎﺗﻌﺠﺐ ﮔﻔﺖ:ﮐﯽ ﻣﺮدﻩ؟ ﻋﺴﻞ:ﻫﻤﻮﻧﯽ ﮐﻪ دوﺳﺘﺶ داﺷﺘﯽ دﯾﮕﻪ دوﺑﺎرﻩ اﺧﻢ ﻫﺎش

رﻓﺖ ﺗﻮﻫﻢ وﺑﺎز ﺑﺎﻫﻤﻮن ﻟﺤﻦ ﺗﻠﺦ ﮔﻔﺖ:آرﻩ واﺳﻪ ﻣﻦ ﮐﻪ ﻣﺮدﻩ.ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ وﻗﺘﻪ زﯾﺮ ﺧﺎک دﻓﻨﺶ ﮐﺮدم...ﻣﯽ ﺷﻪ

دﯾﮕﻪ ﻫﯿﭻ ﺳﻮاﻟﯽ ﻧﭙﺮﺳﯽ ﺳﺮﮐﺎر ﺧﺎﻧﻮم ﮐﻨﺠﮑﺎو؟ ﻋﺴﻞ:ﻗﻮل ﻧﻤﯽ دم.راﺳﺘﺶ ﻣﻦ وﻗﺘﯽ ﻣﯽ ﺧﻮام از ﯾﻪ ﭼﯿﺰی

ﺳﺮدر ﺑﯿﺎرم ﺗﺎ ﻧﻔﻬﻤﻢ ﻣﻮﺿﻮﻋﺶ ﭼﯿﻪ ول ﮐﻦ ﻧﯿﺴﺘﻢ... ﺳﻮرن ﺑﺎ ﺑﺪﺟﻨﺴﯽ ﯾﮑﻢ ﺳﺮ ﺟﺎش ﺟﺎ ﺑﻪ ﺟﺎ ﺷﺪ وﮔﻔﺖ:زﯾﺎد

ﺗﻼش ﻧﮑﻦ ﻓﺴﻘﻠﯽ از ﭼﯿﺰی ﺳﺮ در ﻧﻤﯿﺎری... ﻋﺴﻞ:اﮔﻪ از ﻣﺘﯿﻦ ﺑﭙﺮﺳﻢ ﭼﯽ؟ ﺳﻮرن:ﻣﺘﯿﻦ ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﻧﻤﯽ دوﻧﻪ

ﻋﺴﻞ:ﭼﺮا ﻣﯽ دوﻧﻪ... ﺳﻮرن:اﮔﺮم ﺑﺪوﻧﻪ ﺑﻬﺖ ﭼﯿﺰی ﻧﻤﯽ ﮔﻪ...ﺧﯿﺎﻟﺖ راﺣﺖ ﺳﺮم رو ﺧﻮاروﻧﺪم و ﺑﺎ ﻟﺤﻦ ﺑﭽﮕﻮﻧﻪ ای

ﮔﻔﺘﻢ:ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺪﯾﺪ ﺧﺐ اﯾﻨﻄﻮری ﮐﻪ ﻣﻦ ﻣﯽ ﻣﯿﺮم از ﮐﻨﺠﮑﺎوی ﺳﻮرن ﺑﺎﺧﻨﺪﻩ ﮔﻔﺖ:ﺗﻮ از ﺑﭽﮕﯿﺖ ﻫﻢ اﯾﻨﻘﺪر

ﻓﻮﺿﻮل ﺑﻮدی؟ ﻋﺴﻞ:ﻧﺨﯿﺮم ﮐﻨﺠﮑﺎو ﺑﻮدم ﻧﻪ ﻓﻮﺿﻮل ﺳﻮرن:ﺑﺎﻫﺎت ﺷﺮط ﻣﯽ ﺑﻨﺪم ﻫﻤﯿﻦ ﻓﻮﺿﻮﻟﯿﺖ ﺗﻮ رو

ﮐﺸﻮﻧﺪﻩ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﮐﺎر ﻋﺴﻞ:ﮐﺪوم ﮐﺎر؟ ﺳﻮرن:ﻣﻨﻈﻮرم ﺷﻐﻠﺘﻪ دﯾﮕﻪ ﻋﺴﻞ:آﻫﺎن آرﻩ...وﻟﯽ ﯾﺎدت ﺑﺎﺷﻪ ﻧﮕﻔﺘﯽ

آﺧﺮش ﺑﻬﻤﺎ ﺳﻮرن:ﺑﺎﺑﺎ ﻋﺠﺐ ﮔﯿﺮی دادی ﻫﺎ.ﺣﺎﻻ ﺷﺎﯾﺪ ﯾﻪ روزی ﺑﻬﺖ ﮔﻔﺘﻢ ﻋﺴﻞ:آﻗﺎ از ﻗﺪﯾﻢ واﻻﯾﺎم ﮔﻔﺘﻦ ﮐﺎر

اﻣﺮوز رو ﺑﻪ ﻓﺮدا واﮔﺬار ﻧﮑﻦ.ﻫﻤﯿﻦ اﻣﺮوز ﺑﮕﻮ ﻫﻢ ﺧﯿﺎل ﻣﻦ رو راﺣﺖ ﮐﻦ ﻫﻢ ﺧﯿﺎل ﺧﻮدت رو ﺳﻮرن اﺑﺮوﻫﺎش رو

اﻧﺪاﺧﺖ ﺑﺎﻻ وﮔﻔﺖ:اﻻن وﻗﺘﺶ ﻧﯿﺴﺖ.اﮔﺮ ﯾﻪ روزی ﺗﺸﺨﯿﺺ دادم ﮐﻪ وﻗﺘﺸﻪ ﺧﺪﻣﺘﺘﻮن ﻋﺮض ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﺧﺎﻧﻮم

ﮐﻨﺠﮑﺎو!ﺣﺎﻻ ﻫﻢ دﺳﺖ از ﺳﺮ ﮐﭽﻞ ﻣﻦ ﺑﺮدار ﺑﺰار ﯾﮑﻢ اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﮐﻨﻢ ﻋﺴﻞ... ﻋﺴﻞ:ﻣﻦ ﻣﻮﻧﺪم ﻣﺎ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ دارﯾﻢ

اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ و ﻫﻤﺶ ﺗﻮ اﺗﺎﻗﻤﻮﻧﯿﻢ.ﭘﺲ ﮐﯽ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﺳﻮرن:ﻓﺮدا...ﻓﺮدا ﮐﻠﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎر ﮐﻨﯿﻢ.راﺳﺘﯽ

ﻋﺴﻞ ﺻﺒﺢ ﻣﯽ رﯾﻢ ﺧﺮﯾﺪ ﻋﺴﻞ:ﺣﺎﻻ ﻻزﻣﻪ واﺳﻪ ﻫﺮ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ درﭘﯿﺖ اﯾﻨﺎ ﮐﻠﯽ ﺟﯿﺐ ددی ﺟﻮﻧﺖ رو ﺧﺎﻟﯽ ﮐﻨﯿﻢ؟

ﺳﻮرن ﺑﺎ ﺧﻨﺪﻩ وﭼﺸﻢ ﻫﺎی ﮔﺮدﻩ ﺷﺪﻩ ﮔﻔﺖ:واﻗﻌﺎ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻋﺠﯿﺒﯽ!ﻫﺮ دﻓﻌﻪ ﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ ﺑﺮﯾﻢ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﮐﻠﯽ ﻏﺮ

زدی!ﺑﺎﺑﺎ ﻫﻤﻪ زن ﻫﺎ ﻋﺸﻖ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ان ﺗﻮ ﭼﺮا اﯾﻨﺠﻮری ای؟ﺷﺎﯾﺪ زﯾﺎدی ﻣﺤﯿﻂ ﮐﺎرت ﻣﺮدوﻧﻪ ﺑﻮدﻩ ﺗﻮ روﺣﯿﻪ ات

ﺗﺎﺛﯿﺮ ﮔﺬاﺷﺘﻪ.ﻫﺎن؟ ﻋﺴﻞ:ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﺷﺎﯾﺪ.آﺧﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﻫﺎﺷﻮن ﭼﻘﺪرم ﺑﻪ آدم ﻣﯽ ﭼﺴﺒﻪ ﻫﺮدﻓﻌﻪ

رﻓﺘﯿﻢ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﯾﻪ ﮔﻨﺪی ﺑﺎﻻ اوﻣﺪﻩ.آﺧﺮﯾﺶ ﻫﻢ ﮐﻪ...ﯾﺎدم ﻣﯽ اﻓﺘﻪ ﺣﺎﻟﻢ ﺑﺪ ﻣﯽ ﺷﻪ... ﺳﻮرن:ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ زﯾﺎد

...ﺣﺮص ﻧﺨﻮر.ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﻓﺮدا ﺻﺒﺢ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﯾﻢ ﺧﺮﯾﺪ اﯾﻦ دﯾﮕﻪ آﺧﺮﯾﻦ ﻣﻬﻤﻮﻧﯿﻪ راﺣﺖ ﻣﯽ ﺷﯽ از اﯾﻦ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ

ﻋﺴﻞ:ﺑﺎﻧﯿﻠﻮﻓﺮﯾﻨﺎ ﻣﯽ رﯾﻢ؟ ﺳﻮرن:ﻧﻪ ﺧﻮدم وﺧﻮدت...دوﺗﺎﯾﯽ ﻣﯽ رﯾﻢ.ﯾﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ رو ﺳﺮ راﻩ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ

ﻋﺴﻞ:ﻣﺜﻼ ﭼﯽ؟ ﺳﻮرن:ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﯾﻢ اون اﻧﮕﺸﺘﺮ ﺧﻮﺷﮕﻠﻪ رو ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ واﺳﺖ ﺑﺨﺮم دﯾﮕﻪ...ﺑﻌﺪ ﯾﻪ ﭼﺸﻤﮑﯽ زد

ﻋﺴﻞ:از ﮐﺠﺎ؟ ﺳﻮرن:ﻓﺮدا ﻣﯽ رﯾﻢ ﯾﻪ ﺟﻮراﯾﯽ ﻧﺎ ﻣﺤﺴﻮس از ﺑﭽﻪ ﻫﺎ وﺳﺎﯾﻞ رو ﻣﯽ ﮔﯿﺮﯾﻢ.اون اﻧﮕﺸﺘﺮ وﺑﺎ ﯾﻪ

ﺳﺮی دورﺑﯿﻦ وﻣﺎﯾﮑﺮوﻓﻮن ﻫﺎی دﯾﮕﻪ... ﻋﺴﻞ:آﻫﺎن...ﺻﺒﺢ زود ﻣﯽ رﯾﻢ؟ ﺳﻮرن:ﻧﻪ ﺳﺎﻋﺖ دﻩ...ﻣﯽ ﮔﻢ ﺗﻮ ﮐﻪ

ﻧﺬاﺷﺘﯽ ﻣﻦ ﺑﺨﻮاﺑﻢ ﺑﯿﺎ ﺑﺮﯾﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺷﺎم ﺑﺨﻮرﯾﻢ ﺣﺪاﻗﻞ ﻋﺴﻞ:ﻧﺬاﺷﺘﻢ ﺑﺨﻮاﺑﯽ وﻟﯽ ﺣﺪاﻗﻞ ﺳﺮﺣﺎﻟﺖ آوردم.وﻗﺘﯽ

ﮐﻪ اوﻣﺪی ﺗﻮاﺗﺎق ﺑﺎﯾﺪ ﻗﯿﺎﻓﻪ ﺧﻮدت رو ﺗﻮ آﯾﯿﻨﻪ ﻣﯽ دﯾﺪی...ﻋﺒﻮس و ﺑﺪاﺧﻼق ﺳﻮرن:ﭼﯿﻪ؟ﻣﺮد ﺑﺎ ﺟﺬﺑﻪ ﻧﺪﯾﺪی؟

ﻋﺴﻞ:ﻧﻪ ﻣﺮد ﻟﻮس وﻧﻨﺮ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺧﺪارو ﺷﮑﺮ ﻋﻤﺮم ﻗﺪ داد واوﻧﻢ دﯾﺪم... ﺳﻮرن:ﺑﺪو ﺑﺮﯾﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮐﻢ ﻧﻤﮏ

ﺑﺮﯾﺰ... ﺳﻮرن:ﻋﺴﻞ...ﻋﺴﻞ ﭘﺎﺷﻮ دﯾﮕﻪ ﺧﻮاﺑﺎﻟﻮ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ ﺑﺮﯾﻢ ﺧﺮﯾﺪ ﻧﺎﺳﻼﻣﺘﯽ... ﻋﺴﻞ:ﺑﺎﺑﺎ ﺑﺰار ﺑﺨﻮاﺑﻢ

ﺳﻮرن:ﭘﺎﺷﻮ ﺧﻮاﺑﺎﻟﻮ آروم دم ﮔﻮﺷﻢ ﮔﻔﺖ:اﻓﺴﺮ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺗﻨﺒﻠﯽ ﻫﻢ ﻧﻮﺑﺮﻩ...ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﺗﻮروﺧﺪا ﻣﺎ رو ﺑﺎﮐﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎدن

ﻣﺎﻣﻮرﯾﺖ...ﺷﺎﻧﺲ ﻧﺪارﯾﻢ ﮐﻪ ﻋﺴﻞ:ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻠﯽ ﻫﻢ ﺧﺪارو ﺷﮑﺮ ﮐﻨﯽ...ﺑﻪ ﻧﻈﺮﻣﻦ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺧﻮش ﺷﺎﻧﺲ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﺮد

زﻣﯿﻨﯽ ﺳﻮرن:ارﻩ اﮔﻪ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺧﻮدت اﯾﻨﻮ ﺑﮕﯽ.ﭘﺎﺷﻮ ﺗﺎ دودﻗﯿﻘﻪ دﯾﮕﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﻧﺸﯽ ﺧﻮدم ﻣﯽ رم ﺧﺮﯾﺪ

ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ.اوﻧﻮﻗﺖ ﺟﻨﺎﺑﻌﺎﻟﯽ ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﻟﺒﺎس ﻫﺎی ﻗﺪﯾﻤﯿﺖ رو ﺑﭙﻮﺷﯽ ﻋﺴﻞ:ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ ﺑﺎﺑﺎ ﺣﺎﻻ ﻧﺰن ﻣﺎرو...ﺑﺰار ﺑﺮم

ﯾﻪ دوش ﺑﮕﯿﺮم ﻣﯽ رﯾﻢ. ﺳﻮرن:ﺑﺪو زﯾﺎد وﻗﺖ ﻧﺪارﯾﻤﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم و ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻫﺎی ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎز و ﻧﯿﻤﻪ ﺑﺴﺘﻪ اول رﻓﺘﻢ

ﺗﻮاﻟﺖ ﮔﻼب ﺑﻪ روﺗﻮن ﺑﻌﺪ رﻓﺘﻢ ﺣﻤﻮم.ﺣﻮﻟﻪ ﻣﻮ ﺗﻨﻢ ﮐﺮدم وﻧﺸﺴﺘﻢ ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ آراﯾﺸﻢ و ﺷﺮوع ﮐﺮدم ﺑﻪ ﺑﺰک دوزک

ﮐﺮدن... ﺳﻮرن:ﺷﻤﺎ زن ﻫﺎ آراﯾﺶ ﻧﮑﻨﯿﺪ ﭘﺎﺗﻮن رو ﺑﯿﺮون ﻧﻤﯽ زارﯾﺪ ﻧﻪ؟ از ﺗﻮی آﯾﯿﻨﻪ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻬﺶ اﻧﺪاﺧﺘﻢ. ﺗﮑﯿﻪ

دادﻩ ﺑﻮد ﺑﻪ دﯾﻮار و دﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ داﺷﺖ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮد.ﻧﮕﺎش ﮐﻦ ﺗﻮ رو ﺧﺪا اﻧﮕﺎر واﺳﻪ ﻣﻦ رﻓﺘﻪ ﻋﮑﺎﺳﯽ

ﻣﯽ ﺧﻮاد ﻋﮑﺲ ﺑﯿﺎﻧﺪازﻩ ﻣﺪل واﯾﺴﺘﺎدﻩ...ﺧﻮدﺷﯿﻔﺘﻪ اﺳﺖ دﯾﮕﻪ اﺣﺴﺎس ﺧﻮﺷﺘﯿﭙﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﻋﺴﻞ:ﺷﻤﺎ ﺑﺎ آراﯾﺶ

...ﮐﺮدن ﻣﻦ ﻣﺸﮑﻠﯽ دارﯾﺪ؟ ﺳﻮرن:ﻧﻪ زﯾﺎد.دوﺳﺖ ﻧﺪارم وﻗﺘﯽ ﺑﺎﻫﺎم ﻣﯿﺎی ﺑﯿﺮون ﭼﺸﻢ ﻫﺎی ﻫﻤﻪ روﺗﻮ ﺑﺎﺷﻪ

ﺑﺎﮐﻤﯽ دﻟﺨﻮری ﮔﻔﺘﻢ:ﺧﺐ ﻣﮕﻪ ﺗﻘﺼﯿﺮ ﻣﻨﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮﻩ ﻣﯽ ﺷﻦ؟ اوﻣﺪ ﺟﻠﻮ و دﺳﺘﺎش روﮔﺬاﺷﺖ رو

ﭘﺸﺖ ﺻﻨﺪﻟﯿﻢ و ﺳﺮش رو ﯾﮑﻢ ﺧﻢ ﮐﺮد و از ﺗﻮ آﯾﯿﻨﻪ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد وﮔﻔﺖ:ﯾﮑﻤﺶ ﺗﻘﺼﯿﺮ ﺗﻮﻫﻪ...ﭘﻮرو ﻧﺸﻮ وﻟﯽ

ﺧﺐ ﺗﻮﻫﻢ ﺧﻮﺷﮕﻠﯽ آراﯾﺸﻢ ﮐﻪ ﮐﻨﯽ و ﺑﻪ ﺧﻮدت ﺑﺮﺳﯽ دﯾﮕﻪ ﻫﻤﻪ زل ﻣﯽ زﻧﻦ ﺑﻬﺖ.ﻣﻨﻢ ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯿﺎد وﻗﺘﯽ

ﻣﯽ رم ﺑﯿﺮون ﻫﻤﻪ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﮐﻨﻦ.ﯾﻬﻮ دﯾﺪی اﻋﺼﺎب ﻣﻌﺼﺎﺑﻢ ﺧﻮرد ﺷﺪ زدم ﻟﺖ وﭘﺎرﺷﻮن ﮐﺮدم ...ﻫﻤﺸﯿﺮﻩ... ﺟﻤﻠﻪ

آﺧﺮ روﺑﺎ ﻟﺤﻦ داش ﻣﺮام ﻟﻮوﺗﯽ ﻫﺎ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺧﻨﺪﻩ ام ﮔﺮﻓﺖ اﻣﺎ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﺮا ﺗﺎ ﮐﻠﻤﻪ آﺧﺮ رو ﺷﻨﯿﺪم ﻟﺒﺨﻨﺪم ﻣﺤﻮ

ﺷﺪ. ﺷﺎﯾﺪ دوﺳﺖ ﻧﺪاﺷﺘﻢ اﯾﻦ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯽ ﻫﺎی اﺧﯿﺮ ﺳﻮرن رو ﻣﺤﺒﺖ ﺧﻮاﻫﺮ ﺑﺮادری ﺗﻌﺒﯿﺮ ﮐﻨﻢ... ﺑﺎﯾﮑﻢ ﺟﺪﯾﺖ

ﮔﻔﺘﻢ:ﺑﺎﺷﻪ ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ وﻗﺘﯽ ﺑﺎﺷﻤﺎ ﻣﯿﺎم ﺑﯿﺮون ﮐﻤﺘﺮ آراﯾﺶ ﮐﻨﻢ ﺳﻮرن:ﻣﻤﻨﻮن ﻣﯽ ﺷﻢ.اﮔﺮ ﻣﯽ ﺷﻪ ﯾﮑﻢ

زودﺗﺮ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﻮ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﻪ ﮐﺎرﻫﺎﻣﻮن ﺑﺮﺳﯿﻢ.آﺧﻪ واﺳﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺖ اﻣﺮوز ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ رﯾﺰی ﮐﺮدم ﻧﻤﯽ ﺧﻮام

ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ام ﺑﻬﻢ ﺑﺨﻮرﻩ ﻋﺴﻞ:ﭼﺸﻢ اﻻن ﺣﺎﺿﺮ ﻣﯽ ﺷﻢ. از ﺗﻮ ﮐﻤﺪم ﯾﻪ دﺳﺖ ﻟﺒﺎس و ﻣﺎﻧﺘﻮ و ﺷﻠﻮار ﺑﺮداﺷﺘﻢ و

روﮐﺮدم ﺑﻪ ﺳﻮرن وﮔﻔﺘﻢ. ﻋﺴﻞ:ﻣﯽ ﺷﻪ ﺑﺮی ﺑﯿﺮون.آﺧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮام ﻟﺒﺎس ﺑﭙﻮﺷﻢ ﺳﺮش رو ﺗﮑﻮن داد و ﺑﺪون ﺣﺮف

رﻓﺖ ﺑﯿﺮون. ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﺟﻮری ﺑﺎ اﯾﻦ اﺣﺴﺎﺳﺎت ﻣﺴﺨﺮﻩ ام ﮐﻨﺎر ﻣﯽ اوﻣﺪم.ﺑﺪﺗﺮ ازﻫﻤﻪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ اﺻﻼ ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺘﻢ

.دوﺳﺘﺶ دارم ﯾﺎﻧﻪ! ﺳﺮم رو ﭼﻨﺪﺑﺎر ﻋﺼﺒﯽ ﺗﮑﻮن دادم و ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم دوﺑﺎرﻩ اﯾﻦ اﻓﮑﺎر ﻣﺰﺧﺮف روﮐﻨﺎر ﺑﺰارم

ﻟﺒﺎﺳﺎم رو ﭘﻮﺷﯿﺪم ﯾﻪ ﻣﺎﻧﺘﻮی ﮐﻮﺗﺎﻩ و ﺟﺬب ﻃﻮﺳﯽ ﺑﺎ ﺷﻠﻮارﮐﺘﺎن ﻣﺸﮑﯽ و ﮐﯿﻒ و ﮐﻔﺶ وﺷﺎل ﻣﺸﮑﯽ.ﯾﮑﻢ

ﺑﻪ ﺧﻮدم ﻋﻄﺮ زدم ورﻓﺘﻢ ﭘﺎﯾﯿﻦ.ﻧﺸﺴﺘﻢ ﺑﺎ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﺻﺒﺤﻮﻧﻪ ﺑﺨﻮرم. ﺳﻮرن ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪ وﮔﻔﺖ:ﻣﻦ ﺻﺒﺤﻮﻧﻪ ﺧﻮردم ﻣﯽ

رم ﺑﺎﻻ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﻢ ﺳﺮم رو ﺑﻪ ﻧﺸﻮﻧﻪ ی ﻓﻬﻤﯿﺪن ﺗﮑﻮن دادم. ﻋﺴﻞ:ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﻫﻨﻮز ﺑﺎﻣﺘﯿﻦ ﻗﻬﺮی؟ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮﺑﺎ ﯾﮑﻢ

ﻋﺼﺒﺎﻧﯿﺖ ﮔﻔﺖ:ﻋﺴﻞ اﮔﻪ ﺟﺎی ﻣﺘﯿﻦ ﺳﻮرن اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻣﯽ ﮐﺮد ﺗﻮﭼﯽ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدی؟ ﺑﻬﺶ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم.ﻣﻦ ﻣﯽ

دوﻧﺴﺘﻢ ﻣﺘﯿﻦ اون ﮐﺎرو ﻧﮑﺮدﻩ اﻣﺎ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﻧﻤﯽ دوﻧﺴﺖ وﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻣﺘﯿﻦ ﺑﻬﺶ ﺧﯿﺎﻧﺖ ﮐﺮدﻩ واﻻن ﻫﻢ ﻋﯿﻦ

ﺧﯿﺎﻟﺶ ﻧﯿﺴﺖ.راﺳﺘﺶ ﻣﻦ راﺑﻄﻪ ﺟﺪی ﺑﯿﻦ ﻣﺘﯿﻦ وﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﻧﻤﯽ دﯾﺪم.ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺘﯿﻦ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﯿﻦ زﯾﺎد ﻓﮑﺮ

ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻞ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﻧﺒﻮدﻩ و ﻫﻤﻪ ﺣﺴﺎﺑﺶ ﻧﮑﺮدﻩ.اﻣﺎ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ اﯾﻦ ﻃﻮر ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﺑﺪﺟﻮری ﻣﺘﯿﻦ رو دوﺳﺖ

داﺷﺘﻪ وﺑﻪ اﺣﺴﺎﺳﺶ ﺑﺮﺧﻮردﻩ...ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﺷﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر ﻣﺘﯿﻦ ﯾﮑﻢ ﻻزم ﺑﻮدﻩ.ﺗﺎ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ رو از ﺧﻮدش

دورﮐﻨﻪ.ﺑﺪون ﺷﮏ اﮔﺮ ﺑﺎﻫﻢ ﺧﻮب ﺑﻮدن و ﺑﻌﺪ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﻣﺘﯿﻦ ﭘﻠﯿﺴﻪ وﻫﻤﻪ اﯾﻦ ﻫﺎ از اول ﺑﺎزی

...ﺑﻮدﻩ ﺑﯿﺸﺘﺮ دﻟﺶ ﻣﯽ ﺷﮑﺴﺖ.ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮﻫﻤﯿﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﺘﯿﻦ ﺗﻼﺷﯽ ﺑﺮای آﺷﺘﯽ ﺑﺎ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻪ

ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ:ﻋﺴﻞ ﺑﺎ ﺗﻮاﻣﺎ.ﭼﯿﻪ ﺟﻮاب دادﻧﺶ ﺑﺮات ﺳﺨﺘﻪ؟ ﻋﺴﻞ:راﺳﺘﺶ رو ﺑﺨﻮای آرﻩ.ﺣﺘﯽ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﻢ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ

ﻓﮑﺮ اﯾﻦ رو ﺑﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﺳﻮرن اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻪ...ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﻣﺘﯿﻦ ﭘﺴﺮ ﺧﻮﺑﯿﻪ اﻣﺎ ﻣﯽ دوﻧﯽ ﺑﻠﺪ ﻧﯿﺴﺖ ﻋﺎﺷﻖ ﮐﺴﯽ

ﺑﺎﺷﻪ...ﯾﻌﻨﯽ ﭼﻄﻮری ﺑﮕﻢ ارﺗﺒﺎﻃﺶ ﺑﺎ دﺧﺘﺮﻫﺎ زﯾﺎد ﺧﻮب ﻧﯿﺴﺖ...ﺳﺮﯾﻊ ﺣﻮﺻﻠﻪ اش ﺳﺮ ﻣﯽ رﻩ...ﯾﻮﻗﺖ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﯽ

ﻫﻮس ﺑﺎزﻩ و ﺗﻨﻮع ﻃﻠﺒﻪ ﻫﺎ ﻧﻪ...ﺑﻬﺖ ﻗﻮل ﻣﯽ دم اون ﮐﺎرو ﻓﻘﻂ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮاﯾﻦ ﮐﻪ ﮔﯿﺮ ﻧﯿﺎﻓﺘﯿﻢ و دﻫﻦ ﻣﻬﺸﯿﺪ

رو ﺑﺒﻨﺪﻩ اﻧﺠﺎم دادﻩ و ﻫﯿﭻ ﻗﺼﺪ وﻗﺮﺿﯽ از ﮐﺎرش ﻧﺪاﺷﺘﻪ...وﻟﯽ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﺳﻌﯽ ﮐﻦ ﺑﻪ ﻣﺘﯿﻦ زﯾﺎد ﻓﮑﺮ

ﻧﮑﻨﯽ...اون ﭘﺴﺮ ﺟﺬاب و ﺧﻮﺷﺘﯿﭗ و ﭘﻮﻟﺪارﯾﻪ...ﺷﻮخ ﻃﺒﻊ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ و ﻫﺮ دﺧﺘﺮی رو ﺑﻪ ﺧﻮدش ﺟﺬب ﻣﯽ

ﮐﻨﻪ.ﺗﻮﻫﻢ ﮐﻢ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺘﯽ...دﺧﺘﺮﻣﻬﻨﺪس ﻧﺼﯿﺮی ﻫﺴﺘﯽ...ﺧﻮﺷﮕﻠﯽ ﻇﺮﯾﻔﯽ ﭘﻮﻟﺪاری ﻫﺮ ﭘﺴﺮی آرزوﺷﻪ ﺗﻮ

ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻬﺶ ﺑﯿﺎﻧﺪازی...ﻣﺘﯿﻦ ﯾﻪ دوﺳﺖ ﺧﻮﺑﻪ اﻣﺎ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ ﯾﻪ دوﺳﺖ ﭘﺴﺮ ﯾﺎ ﺷﻮﻫﺮ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺎﺷﻪ.ﭼﻮن

ارﺗﺒﺎط ﻋﺎﻃﻔﯿﺶ ﻟﻨﮓ ﻣﯽ زﻧﻪ.اﮔﻪ ﺧﻮدش دﯾﮕﻪ ﺳﺮاﻏﺖ ﻧﯿﻮﻣﺪ ﺗﻮﻫﻢ دﯾﮕﻪ ﻓﺮاﻣﻮﺷﺶ ﮐﻦ...ﺑﺎﺷﻪ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ؟ﺑﻬﻢ

.ﻗﻮل ﻣﯽ دی؟ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﯾﮑﻢ آروم ﺷﺪ اﻣﺎ ﻧﺎراﺣﺘﯽ وﻏﻤﺶ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺪ

ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ:ﺑﺎﺷﻪ ﻗﻮل ﻣﯽ دم.ﺳﻌﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻓﺮاﻣﻮﺷﺶ ﮐﻨﻢ...ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﻋﺴﻞ.ﯾﮑﻢ ﺑﻬﻢ دل ﮔﺮﻣﯽ دادی.ﺗﺎ اﻻن ﻓﮑﺮ

ﻣﯽ ﮐﺮدم ﭼﻮن ﻣﻦ ﺑﺮای ﻣﺘﯿﻦ ﺟﺬاب ﻧﺒﻮدم ﻣﻦ رو ول ﮐﺮدﻩ اﻣﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﺎﺣﺮف ﻫﺎی ﺗﻮ ﯾﮑﻢ آروم ﺷﺪم ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ

ﻋﺰﯾﺰم...دﺳﺘﻢ رو روی ﻣﯿﺰ ﻓﺸﺮد وﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﯽ ﺟﻮﻧﯽ زد. ﻋﺴﻞ:اﯾﻨﻄﻮری ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻦ ﺧﺎﻧﻮم ﺧﻮﺷﮕﻠﻪ... ﺳﻮرن از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ

اوﻣﺪ ﭘﺎﯾﯿﻦ.ﺑﻠﯿﺰ وﺷﻠﻮار ﻣﺸﮑﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮد ﺑﺎ ﮐﻔﺶ اﺳﭙﺮت ﻃﻮﺳﯽ و ﯾﻪ ﮐﺖ ﻃﻮﺳﯽ اﺳﭙﺮت. ﺳﻮرن:ﺑﺮﯾﻢ

ﺧﺎﻧﻮﻣﻢ؟ ﻋﺴﻞ:ﺑﺮﯾﻢ ﻋﺰﯾﺰم...ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﺟﻮن...ﺣﺮف ﻫﺎم ﯾﺎدت ﻧﺮﻩ.دﯾﮕﻪ ﺑﻬﺶ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻦ.ﺑﺎﺷﻪ؟ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ آروم

ﺳﺮش رو ﺗﮑﻮن داد وﮔﻔﺖ :ﺑﺎﺷﻪ.ﺧﻮش ﺑﮕﺬرﻩ ﻋﺴﻞ:اﮔﻪ دوﺳﺖ داری ﺗﻮ ﻫﻢ ﺑﯿﺎ ﺑﺎﻫﺎﻣﻮن ﺳﻮرن ﭼﺸﻢ ﻏﺮﻩ ای

رﻓﺖ ﮐﻪ ﻓﮑﺮﮐﻨﻢ از ﭼﺸﻢ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ ﭘﻨﻬﻮن ﻧﻤﻮﻧﺪ.ﺑﺎ ﯾﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻤﺮﻧﮕﯽ ﮔﻔﺖ:ﻧﻪ ﻣﻤﻨﻮن دوﺗﺎﯾﯽ ﺑﺮﯾﻦ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺧﻮش

ﻣﯽ ﮔﺬرﻩ...ﺑﻪ ﺳﻼﻣﺖ ﻋﺴﻞ:ﺑﺎﺷﻪ ﻋﺰﯾﺰم ﻫﺮ ﻃﻮر راﺣﺘﯽ ﻓﻌﻼ ﺗﺎ از در ﺳﺎﻟﻦ زدﯾﻢ ﺑﯿﺮون ﺳﻮرن ﻧﺎﺧﻨﺶ رو ﻓﺮو ﮐﺮد

ﺗﻮی دﺳﺘﻢ وﻣﺤﮑﻢ ﻓﺸﺎر داد.آروم دم ﮔﻮﺷﻢ ﮔﻔﺖ:ﭼﯽ اﻟﮑﯽ واﺳﻪ ﺧﻮدت ﺗﻌﺎرف ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﻋﺴﻞ:آی

دﺳﺘﻢ...ﺧﺐ ﯾﻪ ﺗﻌﺎرف ﮐﺮدم دﯾﮕﻪ زﺷﺖ ﺑﻮد اﮔﻪ ﺑﯽ ﺗﻌﺎرف ﻣﯽ اوﻣﺪﯾﻢ ﺳﻮرن:ﻣﮕﻪ ﻧﺸﻨﯿﺪی ﻣﯽ ﮔﻦ ﺗﻌﺎرف

اوﻣﺪ ﻧﯿﻮﻣﺪ دارﻩ؟اﮔﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ﺑﺎﺷﻪ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﭼﯽ ﮐﺎر ﮐﻨﯽ؟واﻗﻌﺎ ﮐﻪ...داﺷﺘﯽ ﻫﻤﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻣﻮن رو

ﺑﻬﻢ ﻣﯽ زدی ﻫﺎ... ﻋﺴﻞ:ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ ﺗﻮﻫﻢ ﻫﺎ.ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﻧﺸﺪﻩ ﺳﻮرن:ﻣﻌﻠﻮﻣﻪ ﭼﯿﺰی ﻧﺸﺪﻩ اﮔﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ

ﻣﯽ ﮐﺸﺘﻤﺖ ﻋﺴﻞ:ﻗﺎﺗﻞ! ﺳﻮرن:ﺑﺰار ﺑﮑﺸﻤﺖ ﺑﻌﺪ ﺑﮕﻮ ﻗﺎﺗﻞ ﻫﻨﻮز ﻧﮑﺸﺘﻤﺖ ﮐﻪ دﺳﺘﻢ رو ازﺗﻮی دﺳﺘﺶ ﮐﺸﯿﺪم

ﺑﯿﺮون.وﺑﺎ دﻟﺨﻮری ﺗﻮ ﻫﻮا ﭼﻨﺪﺑﺎر ﺗﮑﻮﻧﺶ دادم. ﻋﺴﻞ:ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﭼﯿﮑﺎر ﮐﺮد ﭘﺴﺮﻩ ﺑﺎ دﺳﺖ ﻧﺎزﻧﯿﻨﻢ...ﺧﺪا ﺑﮕﻢ ﭼﯿﮑﺎرت

ﮐﻨﻪ ﺳﻮرن... ﺳﻮار ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺷﺪﯾﻢ وﮔﻔﺖ:اوﻧﻘﺪرﻫﻢ ﻣﺤﮑﻢ ﻧﺒﻮد ﺧﻮدت رو ﻟﻮس ﻧﮑﻦ... ﮐﻒ دﺳﺘﻢ رو ﮐﻪ ﺟﺎی

ﻧﺎﺧﻨﺶ ﻣﻮﻧﺪﻩ ﺑﻮد و ﻗﺮﻣﺰ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد رو ﺟﻠﻮی ﺻﻮرﺗﺶ ﮔﺮﻓﺘﻢ وﮔﻔﺘﻢ:زدی داﻏﻮﻧﺶ ﮐﺮدی ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ؟ دﺳﺘﻢ رو ﺗﻮی

ﻫﻮا ﮔﺮﻓﺖ و درﺳﺖ ﻫﻤﻮﻧﺠﺎ رو ﺑﻮﺳﯿﺪ.ﯾﻬﻮ داغ ﺷﺪم.ﺑﺎ دﺳﺘﭙﺎﭼﮕﯽ دﺳﺘﻢ رو ﮐﺸﯿﺪم ﻋﻘﺐ.اﻣﺎ اون ﻫﻨﻮز ﺑﯽ

ﺗﻔﺎوت ﺑﻮد و اﻧﮕﺎر ﻫﯿﭻ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﯿﺎﻓﺘﺎدﻩ.ﻣﻨﻢ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻋﺎدی ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﻨﻢ و ﺑﻪ روی ﺧﻮدم ﻧﯿﺎرم. دم ﯾﻪ

ﭘﺎﺳﺎژ ﺑﺰرگ و ﺷﯿﮏ ﻧﮕﻪ داﺷﺖ.ﺑﺎ زﺣﻤﺖ ﯾﻪ ﺟﺎی ﭘﺎرک ﭘﯿﺪا ﮐﺮد و ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﭘﯿﺎدﻩ ﺷﺪ.ﻣﻨﻢ ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ ﭘﯿﺎدﻩ

ﺷﺪم.دﺳﺘﻢ رو ﮔﺮﻓﺖ وﮔﻔﺖ:دﺳﺘﻢ رو ول ﻧﮑﻦ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﺰرﮔﻪ ﻫﻤﺪﯾﮕﻪ رو ﮔﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ. ﻋﺴﻞ:ﻣﮕﻪ ﺑﭽﻪ اﯾﻢ؟ ﭼﺸﻢ

ﻏﺮﻩ ای رﻓﺖ ﺑﻬﻢ.ﻣﻨﻢ ﺑﻪ زور ﯾﻪ ﺑﺎﺷﻪ ای ﮔﻔﺘﻢ و دﺳﺘﺶ رو ﺑﺎاﮐﺮاﻩ ﮔﺮﻓﺘﻢ.دﺳﺖ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮم رو ﺗﻮ دﺳﺖ ﺑﺰرﮔﺶ

ﮔﺮﻓﺖ. ﯾﻪ ﻓﺸﺎر ﮐﻮﭼﯿﮑﯽ ﺑﻬﺶ داد و از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ رﻓﺘﯿﻢ ﺑﺎﻻ.ﭘﺎﺳﺎژ4 ﻃﺒﻘﻪ ﺷﯿﮑﯽ ﺑﻮد.اﻣﺎ ﻫﻤﻮﻧﻄﻮری ﮐﻪ ﻗﺮارﻣﻮن

ﺑﻮد رﻓﺘﯿﻢ ﻃﺒﻘﻪ ﺳﻮم.ﺑﻮﺗﯿﮏ ﻗﺸﻨﮓ و ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﻮد.رﻓﺘﯿﻢ ﺗﻮ...دوﺗﺎ ﻣﺮد ﺑﺎﻫﺎﻣﻮن ﺳﻼم ﻋﻠﯿﮏ ﮐﺮدم و ﺧﻮش آﻣﺪ

ﮔﻔﺘﻦ.ﯾﮑﯿﺸﻮن ﮐﻪ از ﻫﻤﮑﺎرای ﺧﻮدﻣﻮن ﺑﻮد ﺧﯿﻠﯽ ﻗﯿﺎﻓﻪ اش آﺷﻨﺎﺑﻮد ﺑﺮام وﻟﯽ اﺳﻤﺶ رو ﯾﺎدم ﻧﻤﯽ اوﻣﺪ.اون

.ﯾﮑﯽ رو ﻫﻢ ﺗﺎﺣﺎﻻ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺑﻮدم

ﻓﺮوﺷﻨﺪﻩ:ﺧﺐ ﺳﻮرن ﺟﺎن در ﺧﺪﻣﺘﯿﻢ.ﭼﯽ ﻣﺪ ﻧﻈﺮﺗﻮﻧﻪ ﺑﯿﺎرم ﺧﺪﻣﺘﺘﻮن؟ ﺳﻮرن:ﯾﻪ ﻟﺒﺎس ﺷﺐ ﺷﯿﮏ و ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ

واﺳﻪ ﺧﺎﻧﻮم ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ و ﯾﻪ دﺳﺖ ﮐﺖ و ﺷﻠﻮار ﻫﻢ واﺳﻪ ﺧﻮدم...ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ دم ﯾﻪ ﮐﻢ ﺑﺎﻫﻢ ﻫﻢ ﺧﻮﻧﯽ

...داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻦ... ﻓﺮوﺷﻨﺪﻩ:ﺳﺮﮐﺎر ﺧﺎﻧﻮم ﺷﻤﺎ ﭼﻪ رﻧﮕﯽ رو ﻣﯽ ﭘﺴﻨﺪﯾﻦ؟ ﻋﺴﻞ:رﻧﮓ ﺧﺎﺻﯽ ﻣﺪﻧﻈﺮم ﻧﯿﺴﺖ

ﻓﺮوﺷﻨﺪﻩ:ﭘﺲ ﺗﺸﺮﯾﻒ ﺑﯿﺎرﯾﺪ اﯾﻦ ﻃﺮف... ﺑﻌﺪ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮد و ﻣﺎﻫﻢ ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ رﻓﺘﯿﻢ.ﭼﻨﺪﺗﺎ ﭘﻠﻪ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ رو

رﻓﺖ ﺑﺎﻻ و وارد ﺳﺎﻟﻦ دوم ﺑﻮﺗﯿﮏ ﺷﺪﯾﻢ. ﻓﺮوﺷﻨﺪﻩ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻟﺒﺎس ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮی رﮔﺎل ﻗﺮار داﺷﺘﻦ

اﺷﺎرﻩ ﻣﯽ ﮐﺮد،ﮔﻔﺖ:اﯾﻦ ﻫﺎ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﮐﺎرﻫﺎی ﻣﺎﺳﺖ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﯿﺪ ﻫﻤﻪ ﺷﻮن رو ﺑﺮدارﯾﺪ وﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﯿﺪ اﮔﺮ ﺧﻮﺷﺘﻮن

اوﻣﺪ ﭘﺮوش ﮐﻨﯿﺪ. ﯾﮑﻢ ﻟﺒﺎس ﻫﺎ رو اﯾﻨﻮر واوﻧﻮر ﮐﺮدم.اﮐﺜﺮﺷﻮن ﯾﺎ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺑﻮدن ﯾﺎزﯾﺎدی ﯾﻘﻪ ﻫﺎﺷﻮن ﺑﺎز ﺑﻮد و

ﺑﺮﻫﻨﻪ ﺑﻮدن...ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎﺷﻮﻧﻢ ﻣﺸﺎﺑﻪ ش رو ﺗﻮی ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ ﻫﺎی ﻗﺒﻞ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮدم و ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺗﮑﺮاری

ﺑﺎﺷﻪ... ﻫﻤﯿﻨﻄﻮر ﮐﻪ ﻟﺒﺎس ﻫﺎ رو ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ زدم وﻧﮕﺎﻫﺸﻮن ﻣﯽ ﮐﺮدم.ﯾﻪ ﻟﺒﺎس آﺑﯽ ﮐﺎرﺑﻨﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﻧﻈﺮم رو

ﺟﻠﺐ ﮐﺮد.ﻟﺒﺎس ﺳﺎدﻩ اﻣﺎ ﺧﻮش دوﺧﺘﯽ ﺑﻮد.ﺗﺎ روی زاﻧﻮم ﺗﻨﮓ ﺑﻮد و ﺑﻌﺪش ﮔﺸﺎد ﻣﯽ ﺷﺪ.ﭘﺎرﭼﻪ ﺳﺎﺗﻦ ﺑﺮاﻗﯽ

داﺷﺖ و روی زاﻧﻮ وآﺳﺘﯿﻦ ﻫﺎش وﺑﺎﻻی ﻟﺒﺎس ﺣﺴﺎﺑﯽ ﮐﺎر ﺷﺪﻩ ﺑﻮد.آﺳﺘﯿﻦ ﺳﻪ رﺑﻊ ﻗﺸﻨﮓ و ﺗﻨﮕﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ

ﻟﺒﺎس رو ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ و درﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﺷﯿﮏ ﻣﯽ ﮐﺮد.ﺳﻮرن ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺧﯿﺮﻩ ام رو روی ﻟﺒﺎس دﯾﺪﮔﻔﺖ:از اﯾﻦ ﺧﻮﺷﺖ

اوﻣﺪﻩ؟ ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﻧﮕﺎﻫﻢ رو ﺑﻬﺶ دوﺧﺘﻢ و ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺳﺮ ﺗﮑﻮن دادم.اون ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻗﺸﻨﮕﯽ زد و رو ﺑﻪ ﻓﺮوﺷﻨﺪﻩ

ﮔﻔﺖ:اﻣﯿﺪ ﺟﺎن ﻫﻤﯿﻦ رو ﺑﺪﻩ ﺧﺎﻧﻮم ﭘﺮو ﮐﻨﻪ ﻓﺮوﺷﻨﺪﻩ:ای ﺑﻪ ﭼﺸﻢ.ﺧﻮش ﺳﻠﯿﻘﻪ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﯿﺪﻫﺎ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺑﻌﺪ

ﻟﺒﺎس رو از ﺗﻮی رﮔﺎل در آورد وداد ﺑﻪ ﻣﻦ.ﻣﻨﻢ رﻓﺘﻢ ﺗﻮاﺗﺎق ﭘﺮو و ﭘﻮﺷﯿﺪﻣﺶ.دﻗﯿﻖ اﻧﺪازﻩ ﺑﺪﻧﻢ ﺑﻮد. ﺳﻮرن رو

ﺻﺪا ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻧﻈﺮ ﺑﺪﻩ. ﻋﺴﻞ:ﺳﻮرن ﺳﻮرن...ﺑﯿﺎ ﺑﺒﯿﻦ ﺧﻮﺑﻪ ﺳﻮرن:در رو ﺑﺎز ﮐﻦ. در رو ﺑﺎز ﮐﺮدم وداﺷﺘﻢ ﺑﺎ اﺷﺘﯿﺎق

ﺑﻪ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻟﺒﺎﺳﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮدم.ﺳﺮم رو آوردم ﮐﻪ ﺑﮕﻢ ﻗﺸﻨﮕﻪ.ﭼﺸﻤﺎم روی ﺳﻮرن ﺧﯿﺮﻩ ﻣﻮﻧﺪ.ﯾﻪ ﮐﺖ و ﺷﻠﻮار

آﺑﯽ ﮐﺎرﺑﻨﯽ ﺳﯿﺮ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻣﻪ ای ﻣﯽ زد ﺗﻨﺶ ﺑﻮد ﮐﻪ دور ﻟﺒﻪ ﻫﺎی ﮐﺖ ﻧﻮار ﺑﺎرﯾﮏ داﺷﺖ.ﯾﻪ ﭘﺎﭘﯿﻮن ﻫﻤﺮﻧﮓ وﺑﻠﯿﺰ

.ﺳﻔﯿﺪ ﻫﻢ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮد وﻋﯿﻦ ﻣﺎﻧﮑﻦ ﻫﺎ دﺳﺘﺶ رو ﺗﻮ ﺟﯿﺐ ﺷﻠﻮارش ﻓﺮوﮐﺮدﻩ ﺑﻮد و ﯾﻪ ژﺳﺖ ﺑﺎﺣﺎل ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد

ﺳﻮرن:ﺗﻮﮐﻪ ﻣﺤﺸﺮی.ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺖ ﻣﯿﺎد.ﻣﻦ ﭼﻄﻮر ﺷﺪم؟ ﻫﻨﻮز ﻫﻢ ﻣﺎت ﺳﻮرن ﺑﻮدم ﮐﻪ ﭼﺸﻤﮑﯽ زد و ﮔﻔﺖ:ﭼﯿﻪ

ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺷﺪم اﯾﻨﻄﻮری ﻧﮕﺎﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟اﯾﻨﺠﻮری ﻧﮕﺎﻫﻢ ﻧﮑﻦ ﺗﻤﻮم ﻣﯽ ﺷﻢ ﻫﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯽ ﺑﻬﺶ

زدم وﮔﻔﺘﻢ:آرﻩ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻬﺖ ﻣﯿﺎدﺧﻮﺷﮕﻞ ﺷﺪی دﺳﺘﻢ رو ﮔﺮﻓﺖ ﮔﻔﺖ:ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺷﺪی ﭘﺮﻧﺴﺲ

زﯾﺒﺎ... ﺑﻮﺳﻪ ﮐﻮﭼﯿﮑﯽ رو دﺳﺘﻢ ﻧﺸﻮﻧﺪ. ﺳﻮرن:ﺑﺪو ﻟﺒﺎﺳﺎﻣﻮﻧﻮ در ﺑﯿﺎرﯾﻢ ﺗﺎ ﭼﺸﻢ ﻧﺨﻮردﯾﻢ. ﻟﺒﺎﺳﻢ رو در آوردم

واوﻣﺪم ﺑﯿﺮون.ﺳﻮرن ﻫﻢ ﺑﺎﻣﻦ ازاﺗﺎق ﭘﺮو دﯾﮕﻪ ﺧﺎرج ﺷﺪ. ﻓﺮوﺷﻨﺪﻩ:ﺧﺐ ﻫﻤﯿﻦ ﻫﺎ اﮐﯽ دﯾﮕﻪ؟ ﺳﻮرن:آرﻩ اﻣﯿﺪ

ﺟﻮن دﺳﺘﺖ درد ﻧﮑﻨﻪ ﻓﺮوﺷﻨﺪﻩ ﻟﺒﺎﺳﺎﻣﻮن رو ﺗﻮی ﺟﻌﺒﻪ ﻫﺎی ﺧﻮﺷﮕﻞ ﮔﺬاﺷﺖ وﮔﻔﺖ:ﺳﻮرن ﺟﻮن ﭼﻮن از دوﺳﺘﺎن

و ﻣﺸﺘﺮی ﻫﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ ﻫﺴﺘﯽ اﺷﺎﻧﺘﯿﻮﻧﺖ روﻫﻢ داﺧﻠﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻢ. ﺑﻌﺪ ﯾﻪ ﭼﺸﻤﮏ ﺑﻬﻤﻮن زد و ﻣﺎﻫﻤﺒﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ

ﺟﻮاﺑﺶ رو دادﯾﻢ. ﻣﺮد دﯾﮕﻪ ای ﮐﻪ ﺗﻮی ﺑﻮﺗﯿﮏ ﺑﻮد و از اول ﯾﮑﻢ ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮد ﻫﻤﻮن ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺧﺘﻤﺶ رو

ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﺮد وﮔﻔﺖ:اﯾﻦ ﻟﺒﺎس زﯾﺒﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدﯾﺪ ﺣﯿﻔﻪ ﯾﻪ ﺳﺖ ﺟﻮاﻫﺮات زﯾﺒﺎ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ. ﺑﻌﺪ ﯾﻪ

ﺳﺮوﯾﺲ رو ﺟﻠﻮم ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎزش ﮐﺮد.ﺳﺮوﯾﺲ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻃﺮﯾﻒ و زﯾﺒﺎﯾﯽ ﺑﻮد.ﺑﻬﺶ ﻣﯽ ﺧﻮرد ﮐﻪ ﻧﻘﺮﻩ

ﺑﺎﺷﻪ.زﻧﺠﯿﺮﻫﺎی ﻇﺮﯾﻒ ﻧﻘﺮﻩ ای رﻧﮓ داﺷﺖ و در وﺳﻂ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ و دﺳﺘﺒﻨﺪ و اﻧﮕﺸﺘﺮ و ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮔﻮﺷﻮارﻩ ﻫﺎش ﻧﮕﯿﻦ

ﻫﺎی ﺗﺮاﺷﯿﺪﻩ ی آﺑﯽ داﺷﺖ. ﻋﺴﻞ:ﭼﻪ ﺟﺎﻟﺐ دﻗﯿﻘﺎ ﻧﮕﯿﻦ ﻫﺎش ﺑﺎﻟﺒﺎﺳﻢ ﺳِﺘﻪ... ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﺳﻮرن ﮐﺮدم ﮐﻪ ﯾﻌﻨﯽ

ﺑﮕﯿﺮﻣﺸﻮن ﯾﺎﻧﻪ؟ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎش رو ﺑﻪ ﻧﺸﻮﻧﻪ ی ﻣﻮاﻓﻘﺖ ﺑﺴﺖ. ﻣﻨﻢ ﺑﺎﻟﺒﺨﻨﺪ رو ﺑﻪ ﻫﻤﻮن ﻣﺮد ﮔﻔﺘﻢ:ﻣﻤﻨﻮن.ﻣﯽ

ﺧﻮاﻣﺶ... ﻣﺮدﻩ ﯾﮑﻢ رﻓﺖ اوﻧﻮر ﺗﺮ و ﯾﻪ ﭼﯿﺰاﯾﯽ ﺗﻮ ﺟﻮاﻫﺮات ﮔﺬاﺷﺖ و اون رو ﻫﻢ ﺑﺮام ﺗﻮی ﺟﻌﺒﻪ ﻟﺒﺎﺳﻢ ﮔﺬاﺷﺖ

و ﺑﻪ ﺳﻮرن ﮔﻔﺖ:ﺧﯿﻠﯽ ﻣﺮاﻗﺐ اﯾﻦ ﺳﺮوﯾﺲ ﺑﺎش..ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮرم ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﯽ؟ ﺳﻮرن ﺳﺮش رو ﺗﮑﻮن داد

وﮔﻔﺖ:ﺧﯿﺎﻟﺖ راﺣﺖ ﻣﺮاﻗﺐ ﻣﺮاﻗﺒﻢ... ﻣﻨﻢ ﺳﺮم رو ﺗﮑﻮن ﮐﺮدم و ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮدم.ﭘﺲ دورﺑﯿﻦ و ﻣﺎﯾﮑﺮوﻓﻮن رو ﮐﺎر

.ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد. ﺑﻌﺪ از دﺳﺖ دادن اوﻣﺪﯾﻢ ﺑﯿﺮون

ﺳﻮرن:ﮔﺸﻨﻪ ات ﻧﯿﺴﺖ؟ ﻋﺴﻞ:راﺳﺘﺶ رو ﺑﺨﻮای ﭼﺮا...ﺳﺮ ﺻﺒﺤﻮﻧﻪ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻧﺸﺪ ﭼﯿﺰی ﺑﺨﻮرم ﻓﻘﻂ داﺷﺘﻢ ﺑﻪ

ﻧﯿﻠﻮﻓﺮدل ﮔﺮﻣﯽ ﻣﯽ دادم ﺳﻮرن:آﻫﺎ راﺳﺘﯽ ﭼﯽ ﺑﻬﺶ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﯽ؟ ﻋﺴﻞ:ﻫﯿﭽﯽ ﺑﺎﺑﺎ داﺷﺘﻢ ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﺘﯿﻦ

...ﭘﺴﺮ ﺧﻮﺑﯿﻪ اﻣﺎ اﺻﻼ ﺗﻮ ﻗﯿﺪ وﺑﻨﺪ دوﺳﺖ دﺧﺘﺮ واﯾﻦ ﻫﺎ ﻧﯿﺴﺖ ﺗﻮﻫﻢ ﺑﻬﺶ دل ﻧﺒﻨﺪ ﺑﯽ ﺧﻮدی...ﻫﻤﯿﻦ ﻫﺎ

ﺳﻮرن:ﭘﺲ ﮐﻼ زدی ﻧﺎ اﻣﯿﺪش ﮐﺮدی؟ ﻋﺴﻞ:ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﮐﺮدم؟ﺧﻮدت ﻣﯽ دوﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ روز ﺑﯿﺸﺘﺮ اﯾﻨﺠﺎ

ﻧﯿﺴﺘﯿﻢ.اﯾﻦ دﺧﺘﺮﻩ ﻧﺒﺎﯾﺪ دل ﺑﺴﺘﻪ ی ﻣﺘﯿﻦ ﺑﺸﻪ...ﭼﻮن ﻣﺘﯿﻦ ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺎﻫﺎش ﺑﻤﻮﻧﻪ ﺳﻮرن:ﮐﺎر ﺧﻮﺑﯽ

ﮐﺮدی...ﻓﺴﺖ ﻓﻮد ﯾﺎ رﺳﺘﻮران ﻋﺴﻞ:اوم؟ﻓﺴﺖ ﻓﻮد...دﻟﻢ ﭘﯿﺘﺰا ﻣﯽ ﺧﻮاد ﺳﻮرن:ﺧﻮش اﺷﺘﻬﺎی ﺷﮑﻤﻮ...ﺑﺎﺷﻪ

ﺑﺮﯾﻢ ﻃﺒﻘﻪ اول ﯾﻪ ﻓﺴﺖ ﻓﻮد ﺧﻮب دارﻩ ﻋﺴﻞ:ﺗﻮ زﯾﺎد ﻣﯿﺎی اﯾﻦ ﭘﺎﺳﺎژ؟ ﺳﻮرن:ﻧﻪ ﺧﯿﻠﯽ زﯾﺎد وﻟﯽ ﺑﻌﻀﯽ از

ﺧﺮﯾﺪﻫﺎم رو اﯾﻨﺠﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.ﭼﻄﻮر؟ ﻋﺴﻞ:ﻫﯿﭽﯽ ﻫﻤﯿﻨﺠﻮری ﭘﺮﺳﯿﺪم رﻓﺘﯿﻢ ﺗﻮﯾﻪ ﻓﺴﺖ ﻓﻮد ﺷﯿﮏ.ﮔﺎرﺳﻮن اوﻣﺪ

ورو ﺑﻪ ﺳﻮرن وﻣﻦ ﮔﻔﺖ:ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮش اوﻣﺪﯾﻦ.ﺧﺎﻧﻮم وآﻗﺎ ﭼﯽ ﻣﯿﻞ دارﯾﺪ؟ ﺳﻮرن:ﻋﺴﻞ ﭼﻪ ﭘﯿﺘﺰاﯾﯽ ﻣﯽ ﺧﻮای؟

ﻋﺴﻞ:ﻣﻦ ﻣﺨﻠﻮط ﻣﯽ ﺧﻮرم ﺳﻮرن:دوﺗﺎ ﭘﯿﺘﺰا ﻣﺨﻠﻮط ﺑﺎ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ.ﺑﻌﺪ رو ﺑﻬﻢ ﮐﺮد وﮔﻔﺖ:ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﻣﯽ ﺧﻮری دﯾﮕﻪ؟

ﻋﺴﻞ:آرﻩ ﺳﻮرن:ﭼﻪ رﻧﮕﯽ؟ ﻋﺴﻞ:ﻣﺸﮑﯽ ﺳﻮرن:دوﺗﺎ ﻧﻮﺷﺎﺑﻪ ﻣﺸﮑﯽ.ﻣﻤﻨﻮن ﮔﺎرﺳﻮن:ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.ﻣﯿﺎرم

ﺧﺪﻣﺘﺘﻮن. ﺗﺎ ﮔﺎرﺳﻮن ﺑﯿﺎد ﺳﻮرن از ﺷﯿﺸﻪ ﺑﻐﻠﻤﻮن ﺑﻪ ﻣﺮدﻣﯽ ﮐﻪ داﺷﺘﻦ ﺧﺮﯾﺪ ﻣﯽ ﮐﺮدن ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮد و روی

ﻣﯿﺰﺑﺎ اﻧﮕﺸﺘﺎش رﯾﻨﮓ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد... ﻋﺴﻞ:ﺗﻮ ﻓﮑﺮی؟ ﺳﻮرن:اوﻫﻮم ﻋﺴﻞ:اﮔﻪ ﻧﻤﯽ ﮔﯽ ﺑﻬﻢ ﻓﻮﺿﻮﻟﯽ ﻣﯽ ﺷﻪ

ﺑﭙﺮﺳﻢ ﺗﻮ ﭼﻪ ﻓﮑﺮی ﻫﺴﺘﯽ؟ ﺳﻮرن:ﺗﺎ دوﺳﻪ روز دﯾﮕﻪ از ﻫﻢ ﺟﺪا ﻣﯽ ﺷﯿﻢ...ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ دﻟﻢ واﺳﻪ ﮐﻞ ﮐﻞ ﮐﺮدن

ﺑﺎﺗﻮ ﺗﻨﮓ ﺑﺸﻪ ﻋﺴﻞ:ﺟﺪی؟ ﺳﻮرن:اوﻫﻮم... ﻋﺴﻞ:ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻬﻢ ﻋﺎدت ﮐﺮدی.ﺑﺮ ﮔﺮدی ﺑﻪ روال زﻧﺪﮔﯽ ﻋﺎدﯾﺖ ﻣﻨﻮ ﯾﺎدت

ﻣﯽ رﻩ ﺑﻌﺪ ﭼﻨﺪ روز... ﺳﻮرن ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻠﺨﯽ زد و ﭼﯿﺰی ﻧﮕﻔﺖ.ﮔﺎرﺳﻮن ﭘﯿﺘﺰاﻫﺎﻣﻮن رو ﮔﺬاﺷﺖ روی ﻣﯿﺰ وﮔﻔﺖ:ﻗﺮﺑﺎن

ﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪ ای ﻻزم ﻧﺪارﯾﺪ؟ ﺳﻮرن:ﻧﻪ ﻣﻤﻨﻮن ﮔﺎرﺳﻮن:ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ﻧﻮش ﺟﺎن.ﺑﺎ اﺟﺎزﻩ ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﮔﺎرﺳﻮن

ﺷﺮوع ﮐﺮدﯾﻢ ﺑﻪ ﺧﻮردن ﭘﯿﺘﺰاﻫﺎﻣﻮن.ﭘﯿﺘﺰای ﺧﻮﺷﻤﺰﻩ ای ﺑﻮد اﻣﺎ ﻓﮑﺮ وﺧﯿﺎل ﻧﻤﯽ ذاﺷﺖ زﯾﺎد ﺑﻪ ﻃﻌﻤﺶ ﻓﮑﺮ

ﮐﻨﻢ... ﯾﻌﻨﯽ ﺳﻮرﻧﻢ دﻟﺶ ﺑﺮام ﺗﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﺪ؟ﯾﻌﻨﯽ ﻫﻤﻮﻧﻄﻮری ﮐﻪ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﻢ ﻣﯽ ﺷﻪ ﺑﻌﺪ ﭼﻨﺪ روز ﻫﻤﺪﯾﮕﻪ

رو ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﻨﯿﻢ؟ﯾﻌﻨﯽ ﺟﺪی ﺟﺪی ﺑﻬﻢ ﻋﺎدت ﮐﺮدﯾﻢ ﯾﺎ...دﻟﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻫﻤﻮن ﻋﺎدت ﺑﺎﺷﻪ...اون ﻣﻦ رو ﺑﻪ

ﭼﺸﻢ ﯾﻪ دﺧﺘﺮ ﺷﯿﻄﻮن ﻣﯽ دﯾﺪ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻫﺎش ﮐﻞ ﮐﻞ ﮐﻨﻪ ﺗﺎ ﺣﻮﺻﻠﻪ اش ﺳﺮﻧﺮﻩ...ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ...ﻧﻤﯽ

دوﻧﻢ.ﻓﻘﻂ وﻗﺘﯽ ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻔﻬﻤﻢ اﯾﻦ ﺣﺲ ﭼﯿﻪ ﮐﻪ ازش دور ﺑﺎﺷﻢ... اﮔﺮ ﻋﺎدت ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﺮﯾﻊ ﻓﺮاﻣﻮﺷﺶ ﻣﯽ

...ﮐﻨﻢ.اﮔﺮم دوﺳﺖ داﺷﺘﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ... ﺳﻮرن:ﺣﺎﻻ ﺗﻮ ﺗﻮ ﻓﮑﺮی ﻫﺎ!ﺑﻪ ﭼﯽ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﻋﺴﻞ:ﺑﻪ ﺣﺮف ﻫﺎی ﺗﻮ

ﺳﻮرن ﺑﺎ ﺷﯿﻄﻨﺖ ﮔﻔﺖ:ﺑﻪ ﮐﺪوم ﺣﺮﻓﺎم؟ ﻋﺴﻞ:ﻫﻤﯿﻦ ﻗﻀﯿﻪ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔﯽ دﻟﻢ ﺗﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﻪ دﯾﮕﻪ ﺳﻮرن ﻟﺒﺨﻨﺪ

ﺷﯿﻄﻨﺖ ﺑﺎری زد و ﻟﺒﺶ رو ﺑﺎ دﺳﺘﻤﺎل ﭘﺎک ﮐﺮد ودﺳﺖ ﻫﺎش رو ﺟﻠﻮی ﻟﺒﺶ ﺑﻬﻢ ﻗﻔﻞ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ:ﺧﺐ؟ﺣﺎﻻ ﺑﻪ

ﭼﯽ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدی؟ ﻣﻨﻢ ﺑﺎ ﺷﯿﻄﻨﺖ و ﮐﻤﯽ ﺧﺒﺎﺛﺖ اﺑﺮوم رو اﻧﺪاﺧﺘﻢ ﺑﺎﻻوﮔﻔﺘﻢ:داﺷﺘﻢ ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮدم

ﻣﻨﻢ دﻟﻢ ﺑﺮات ﺗﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﻪ ﯾﺎﻧﻪ ﺳﻮرن:ﺧﺐ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ای رﺳﯿﺪﯾﺪ ﺳﺮﮐﺎرِِﺧﺎﻧﻮم؟ ﻋﺴﻞ:ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم دﯾﺪم ﻧﻪ

ﺗﻨﻬﺎ دﻟﻢ ﺑﺮات ﺗﻨﮓ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ﺑﻠﮑﻪ ﭼﻘﺪر ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ از اﯾﻨﮑﻪ از دﺳﺘﺖ ﺧﻼص ﻣﯽ ﺷﻢ ﻋﯿﻦ ﺑﺎدﮐﻨﮑﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺶ

ﺳﻮزن زدﻩ ﺑﺎﺷﻦ ﺑﺎدش ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪ وﻗﯿﺎﻓﻪ اش رﻧﮓ دﻟﺨﻮری ﮔﺮﻓﺖ. ﺑﺎ ﺧﻨﺪﻩ ﮔﻔﺘﻢ:ﺑﺎﺑﺎ ﺷﻮﺧﯽ ﮐﺮدم ﺑﻪ ﺧﺪا...اﺗﻔﺎﻗﺎ

دﻟﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﻫﻢ ﺑﺮات ﺗﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﻪ ﻫﻨﻮز ﯾﮑﻢ دﻟﺨﻮر ﺑﻮد.اﻣﺎ ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد و ﻣﻦ ﻫﻢ اداﻣﻪ دادم. -دﻟﻢ

واﺳﻪ اذﯾﺖ ﮐﺮدﻧﺖ ﺗﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﻪ.ﺗﻮﻧﺒﺎﺷﯽ ﮐﯽ رو دق ﺑﺪم آﺧﻪ؟ ﯾﻪ اﺧﻢ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﮐﺮد وﯾﻪ ﺗﯿﮑﻪ از ﭘﯿﺘﺰاش رو

ﮔﺬاﺷﺖ ﺗﻮدﻫﻨﺶ.ﭼﺸﻢ ازم ﺑﺮﻧﻤﯽ داﺷﺖ.ﭼﻨﺪﺑﺎری ﮐﻪ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدم دﯾﺪم ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ و ﭘﯿﺘﺰاش

رو ﻣﯽ ﺧﻮرﻩ.ﻋﺴﻞ:ﭼﯿﻪ ﺷﺎخ در آوردم؟ ﺳﻮرن:ﻧﻪ ﭼﻄﻮر؟ ﻋﺴﻞ:آﺧﻪ ﯾﻪ ﻃﻮر ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﻬﻢ ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪی واﺳﻪ ﻫﻤﻮن

ﭘﺮﺳﯿﺪم ﺳﻮرن:ﻋﺴﻞ ﺗﻮ ﺗﺎﺣﺎﻻ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪی؟ ﺑﺎﺗﺮدﯾﺪ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﮐﺮدم. ﻋﺴﻞ:اﯾﻦ ﺳﻮال رو ﻗﺒﻼ ﻫﻢ ﭘﺮﺳﯿﺪﻩ ﺑﻮدی ﻫﺎ

ﺳﻮرن:آرﻩ وﻟﯽ ﺟﻮاﺑﺖ ﯾﺎدم ﻧﯿﺴﺖ دروغ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ.ﯾﻪ ﺣﺎﻓﻈﻪ ای دارﻩ ﮐﻪ ﻧﮕﻮ...ﯾﺎدﺷﻪ دوﺑﺎرﻩ ﻣﯽ ﺧﻮاد از زﺑﻮﻧﻢ

ﺑﮑﺸﻪ ﺑﯿﺮون ﻋﺴﻞ:ﻣﻬﻤﻪ؟ ﺳﻮرن:دوﺳﺖ دارم ﺑﺪوﻧﻢ؟ ﻋﺴﻞ:ﺑﺰار ﺑﻪ وﻗﺘﺶ ﺑﻬﺖ ﻣﯽ ﮔﻢ اﻻن ﻣﻮﻗﻌﺶ ﻧﯿﺴﺖ

ﺳﻮرن:داری ﺗﻼﻓﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﻋﺴﻞ:ﺗﻮاﯾﻨﻄﻮر ﻓﮑﺮ ﮐﻦ ﺳﻮرن:ﺑﺎﺷﻪ...ﺑﺎﺷﻪ ﻋﺴﻞ ﺧﺎﻧﻮم ﺗﻼﻓﯽ ﮐﻦ ﻋﺴﻞ:ﻫﺮ

وﻗﺖ ﺗﻮاون ﻗﻀﯿﻪ رو ﺑﺮام ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮدی ﻣﻨﻢ ﺟﻮاب اﯾﻦ ﺳﻮاﻟﺖ رو ﻣﯽ دم... ﺳﻮرن:ﻗﻮل؟ ﻋﺴﻞ:ﻗﻮل... ﺑﻌﺪ

اﻧﮕﺸﺘﺎﻣﻮ رو ﺑﻪ ﻧﺸﻮﻧﻪ ی ﻗﻮل دادن ﺑﻪ ﻫﻢ ﻗﻔﻞ ﮐﺮدم ﻋﺴﻞ:ﻗﻮل ﻗﻮل ﻗﻮل ﺳﻮرن:ﻗﻮل ﻣﺮدوﻧﻪ...ﺧﺐ اﮔﻪ ﻏﺬات

ﺗﻤﻮم ﺷﺪ ﭘﺎﺷﻮﺑﺮﯾﻢ ﺑﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﮐﺎرﻫﺎﻣﻮن ﺑﺮﺳﯿﻢ ﻋﺴﻞ:ﻣﮕﻪ ﺑﺎزﻫﻢ ﮐﺎری ﻣﻮﻧﺪﻩ؟اوﻣﺪﻩ ﺑﻮدﯾﻢ ﺧﺮﯾﺪ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﮐﺮدﯾﻢ

دﯾﮕﻪ... ﺳﻮرن:ﻧﻪ ﯾﻪ ﮐﻮﭼﻮﻟﻮ دﯾﮕﻪ ﮐﺎر دارﯾﻢ.ﭘﺎﺷﻮ ﺑﺴﺘﻪ زﯾﺎد ﻧﺨﻮر ﭼﺎق ﻣﯽ ﺷﯽ ﻫﺎ ﺑﺎ اﺧﻢ ﮔﻔﺘﻢ:ﻣﻦ ﭼﺎﻗﻢ؟

ﺳﻮرن ﺑﺎﺧﻨﺪﻩ ﮔﻔﺖ:ﻧﮕﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﭼﺎﻗﯽ.ﮔﻔﺘﻢ ﭼﺎق ﻣﯽ ﺷﯽ از روی ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم و دﺳﺘﻢ روﺑﺎ دﺳﺘﻤﺎل

ﮐﺎﻏﺬی ﭘﺎک ﮐﺮدم و ﮐﯿﻔﻢ رو ﺑﺮداﺷﺘﻢ از روی ﻣﯿﺰ. ﺳﻮرن ﻫﻢ ﺧﺮﯾﺪاﻣﻮن رو ﺑﺮداﺷﺖ و ﺑﻌﺪ ازﭘﺮداﺧﺖ ﺻﻮرت

ﺣﺴﺎب،رﻓﺘﯿﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎﺷﯿﻦ.ﺳﻮرن ﺧﺮﯾﺪﻫﺎ رو ﮔﺬاﺷﺖ روی ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎی ﻋﻘﺐ وﻧﺸﺴﺖ ﺗﻮﻣﺎﺷﯿﻦ.ﻣﻨﻢ ﻧﺸﺴﺘﻢ

وﺑﯽ ﺣﻮﺻﻠﻪ ﮔﻔﺘﻢ:ﮐﺠﺎ ﻣﯽ ﺧﻮاﯾﻢ ﺑﺮﯾﻢ آﺧﻪ؟ ﺳﻮرن:ﺻﺒﺮ ﮐﻢ ﻣﯽ رﯾﻢ ﺧﻮدت ﻣﯽ ﻓﻬﻤﯽ دﯾﮕﻪ... ﺑﻌﺪ از ﺑﯿﺴﺖ

دﻗﯿﻘﻪ ﺟﻠﻮی ﯾﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﻮن ﻧﮕﻪ داﺷﺖ.ﺳﺎﺧﺘﻤﻮن ﻣﺴﮑﻮﻧﯽ ﺑﻮد. ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﮐﺮدم وﮔﻔﺘﻢ:اﯾﻨﺠﺎ دﯾﮕﻪ

ﮐﺠﺎﺳﺖ؟ ﺳﻮرن:ﭘﯿﺎدﻩ ﺷﻮ... ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ و ﮐﻨﺠﮑﺎوی ﭘﯿﺎدﻩ ﺷﺪم.ﺗﺎزﻩ ﺗﻮﻧﺴﺘﻢ ﺗﺎﺑﻠﻮی ﺟﻠﻮی در روﺑﺒﯿﻨﻢ."آراﯾﺸﮕﺎﻩ

ﺳﺎرﯾﻨﺎ" ﺳﻮرن زﻧﮓ ﻃﺒﻘﻪ دوم روزد.زن ﺟﻮوﻧﯽ آﯾﻔﻮن رو ﺑﺮاﺷﺖ:ﺑﻠﻪ؟ ﺳﻮرن:ﺻﺎدﻗﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﺑﺮای ﺧﺎﻧﻮﻣﻢ وﻗﺖ

ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮدم زن:ﺑﻠﻪ ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ ﺳﻮرن:ﺑﺮو ﻋﺴﻞ ﺟﺎن ﯾﮑﻢ ﺑﻪ ﺳﺮ وﺿﻊ ﺧﻮدت ﺑﺮس.ﻗﺒﻼ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮم آذری ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮدم

ﭼﻪ ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ ﺑﮑﻨﻪ.ﮐﺎرش ﺣﺮف ﻧﺪارﻩ از آﺷﻨﺎﻫﺎی ﻗﺪﯾﻤﻤﻮﻧﻪ.ﻣﻦ ﻣﯽ رم.ﻫﺮوﻗﺖ ﮐﺎرت داﺷﺖ ﺗﻤﻮم ﻣﯽ ﺷﺪ ﯾﻪ

دﻩ دﻗﯿﻘﻪ ﻗﺒﻠﺶ ﺑﻬﻢ زﻧﮓ ﺑﺰن ﻣﯿﺎم دﻧﺒﺎﻟﺖ...ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ ﻓﻌﻼ... ﺟﺎی ﻫﯿﭻ ﺣﺮﻓﯽ رو ﺑﺮام ﻧﺬاﺷﺖ و ﺳﺮﯾﻊ ﺳﻮار

ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺷﺪ.ﯾﻪ دﺳﺖ ﺗﮑﻮن داد و رﻓﺖ. ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ در ﺳﺎﺧﺘﻤﻮن ﺑﺎز ﺑﻮد.ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎر رﻓﺘﻢ ﺑﺎﻻ ﻃﺒﻘﻪ دوم.روی ﯾﮑﯽ از

درﻫﺎ اﺳﻢ آراﯾﺸﮕﺎﻩ رو ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮد.زﻧﮓ در رو زدم ﮐﻪ دﺧﺘﺮ ﺟﻮوﻧﯽ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎی ﻫﺎﯾﻼﯾﺖ ﺷﺪﻩ و ﺗﺎپ وﺷﻠﻮارک ﻗﺮﻣﺰ

...در رو ﺑﺮام ﺑﺎز ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺧﻮش روﯾﯽ دﻋﻮﺗﻢ ﮐﺮد ﺑﺮم ﺗﻮ

دﺧﺘﺮ:ﺳﻼم.ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮش اوﻣﺪی ﻋﺰﯾﺰم.اوﻧﺠﺎ ﺑﺸﯿﻦ ﺗﺎ ﻧﺎﻫﯿﺪ ﺧﺎﻧﻮم رو ﺻﺪا ﮐﻨﻢ روی ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ دﺧﺘﺮ

اﺷﺎرﻩ ﮐﺮد ﻧﺸﺴﺘﻢ.آراﯾﺸﮕﺎﻩ ﺑﺰرگ و ﺷﯿﮑﯽ ﺑﻮد.دﺧﺘﺮﻫﺎی زﯾﺎدی ﻫﻢ اوﻧﺠﺎ ﺑﻮدن ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪوم ﯾﻪ ﻣﺸﺘﺮی داﺷﺘﻦ

وداﺷﺘﻦ ﺑﻪ اون ﻫﺎ ﻣﯽ رﺳﯿﺪن. ﺳﺮﮔﺮم دﯾﺪ زدن دور وﺑﺮم ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑﺎﺻﺪای زن ﺗﻘﺮﯾﺒﺎ ﻣﯿﺎﻧﺴﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدم

اوﻣﺪم.ﻣﻮﻫﺎی رﻧﮓ ﺷﺪﻩ زﯾﺒﺎﯾﯽ داﺷﺖ ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎدﻩ دم اﺳﺒﯽ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد.ﯾﮑﻢ ﺗﭙﻞ وﺳﻔﯿﺪ ﺑﻮد. ﻧﺎﻫﯿﺪ:ﺳﻼم

دﺧﺘﺮم.ﺧﻮش اوﻣﺪی ﺑﻪ رﺳﻢ ادب ﭘﺎﺷﺪم وﺑﺎﻫﺎش دﺳﺖ دادم. ﻋﺴﻞ:ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﻧﺎﻫﯿﺪ:آﻗﺎی ﺻﺎدﻗﯽ از آﺷﻨﺎﻫﺎی

ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ﻣﺎ ﻫﺴﺘﻦ.ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺳﻔﺎرﺷﺖ ﮐﺮدﻩ.ﻋﺮوﺳﺸﯽ؟ﺳﻬﯿﻼ ﺟﻮن ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻋﺮوس ﮔﺮﻓﺘﻪ؟

ﻋﺴﻞ:راﺳﺘﺶ ﻣﻦ... ﻧﺎﻫﯿﺪ ﺧﺎﻧﻮم ﺧﻨﺪﯾﺪ وزد ﺑﻪ ﺷﻮﻧﻪ ام وﮔﻔﺖ:ﺷﺎﯾﺪم دوﺳﺖ دﺧﺘﺮﺷﯽ ﻫﺎن؟ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل ﺑﺎﯾﺪ

ﺑﻬﺶ ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺗﺒﺮﯾﮏ ﺑﮕﻢ ﭼﻮن ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮش ﺳﻠﯿﻘﻪ اس.ﺗﻮﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎزی... ﻋﺴﻞ:ﻣﻤﻨﻮﻧﻢ ﻧﻈﺮ ﻟﻄﻔﺘﻮﻧﻪ ﻧﺎﻫﯿﺪ:ﺧﺐ

...دﺧﺘﺮم دوﺳﺖ داری اول ﭼﯽ ﮐﺎر ﮐﻨﻢ؟ ﻋﺴﻞ:واﻻ ﻣﻦ زﯾﺎد ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ آﺧﻪ ﺳﻮرن ﮔﻔﺖ ﺷﻤﺎ ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ رو

ﻧﺎﻫﯿﺪ:ﭘﺲ ﺧﻮدت ﻧﻈﺮ ﺧﺎﺻﯽ ﻧﺪاری؟اﺷﮑﺎل ﻧﺪارﻩ ﺧﻮدت رو ﺑﺴﭙﺎر دﺳﺖ ﻣﻦ...ﺧﯿﺎﻟﺖ راﺣﺖ.ﻣﻮﻫﺎت رو رﻧﮓ ﮐﻨﻢ؟

ﻋﺴﻞ:ﻧﻪ اﮔﻪ ﻣﯽ ﺷﻪ رﻧﮕﺸﻮن ﻧﮑﻨﯿﺪ ﺑﺎﺑﺎﻣﻦ دﺧﺘﺮم.درﺳﺘﻪ اﻻن ﻫﻤﻪ دﺧﺘﺮﻫﺎ ﻣﻮﻫﺎﺷﻮن رو رﻧﮓ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ و ﻣﺶ

و...ﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ.اﻣﺎ ﻣﻦ ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯽ اوﻣﺪ.دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ وﻗﺘﯽ ﻋﺮوس ﻣﯽ ﺷﻢ ﯾﮑﻢ ﺗﻐﯿﯿﺮﮐﻨﻢ. ﻧﺎﻫﯿﺪ:ﺑﺎﺷﻪ

دﺧﺘﺮم ﻫﺮ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺧﻮدت ﻣﯽ ﺧﻮای.اﺗﻔﺎﻗﺎﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻨﻢ رﻧﮓ ﻧﮑﻨﯽ ﺑﻬﺘﺮﻩ.ﻣﻮﻫﺎی ﻣﺸﮑﯽ ﺧﻮﺷﮕﻠﯽ داری

آﺧﻪ...اﺑﺮوﻫﺎت رو ﺑﺮدارم دﯾﮕﻪ؟ ﻋﺴﻞ:ﺑﻠﻪ ﯾﮑﻢ ﺗﻤﯿﺰ ﺑﺸﻦ ﺑﻬﺘﺮﻩ ﺑﻌﺪ از ﺑﺮداﺷﺘﻦ اﺑﺮو ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺻﻮرﺗﻢ رو ﺑﻨﺪ

اﻧﺪاﺧﺖ.ﯾﮑﻢ درد داﺷﺖ.ﺑﺮﻋﮑﺲ ﻣﻮﻫﺎم واﺑﺮوﻫﺎم ﻣﻮﻫﺎی ﺻﻮرﺗﻢ ﺑﻮر ﺑﻮد ﯾﮑﻢ و دﯾﺪﻩ ﻧﻤﯽ ﺷﺪن.ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮﻫﻤﯿﻦ

زﯾﺎد اﺻﻼح ﻧﻤﯽ ﮐﺮدم.اﻣﺎ اﻻن ﮐﻪ ﺗﻮ آﯾﻨﻪ ﺧﻮدم رو ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮدم ﺣﺴﺎﺑﯽ ذوق ﮐﺮدم...ﺳﻔﯿﺪﺗﺮ از ﻗﺒﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﻮدم و

ﭘﻮﺳﺘﻢ ﻋﯿﻦ آﯾﻨﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد... ﻧﺎﻫﯿﺪ:ﻣﯽ ﮔﻢ دﺧﺘﺮم ﯾﻪ ﭼﻨﺪﺗﺎ ﻣﺶ ﺗﻮ ﻣﻮﻫﺎت درﺑﯿﺎرم ﺧﻮﺷﮕﻞ ﻣﯽ ﺷﻪ ﻫﺎ.ﯾﻪ

ﭼﻨﺪﺗﺎ ﻗﻬﻮﻩ ای ﺑﺎ ﻓﺎﺻﻠﻪ زﯾﺎد درﻣﯿﺎرم ﮐﻪ ﻣﻮﻫﺎت ﺳﺎﯾﻪ روﺷﻦ ﺑﺸﻪ...ﺧﯿﺎﻟﺖ راﺣﺖ زﯾﺎد روﺷﻦ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ.اﻧﺠﺎم

ﺑﺪم؟ ﺑﺎﯾﮑﻢ دودﻟﯽ ﻗﺒﻮل ﮐﺮدم.ﺧﻮدﻣﻢ ﺑﺪم ﻧﻤﯽ اوﻣﺪ ﯾﮑﻤﯽ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﻨﻢ... ﺑﻌﺪ از ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺘﯽ ﮐﻪ رو ﻣﻮﻫﺎم ور

رﻓﺖ وﺷﺴﺖ وﺧﺸﮑﺶ ﮐﺮد.ﺻﻨﺪﻟﯿﻢ رو ﭼﺮﺧﻮﻧﺪ رو ﺑﻪ روی آﯾﯿﻨﻪ ﻧﺎﻫﯿﺪ:ﭼﻄﻮرﻩ؟ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﺪم وﺑﺎﻫﯿﺠﺎن رﻓﺘﻢ ﺟﻠﻮی

آﯾﯿﻨﻪ و ﺑﻪ ﻣﻮﻫﺎم دﺳﺖ ﮐﺸﯿﺪم.زﯾﺎد ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻧﺒﻮد اﻣﺎ ﯾﻪ ﺳﺎﯾﻪ روﺷﻦ ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ ﻣﻮﻫﺎم دادﻩ ﺑﻮد.اﻣﺸﺒﻤﺠﻠﺴﺮو ﻣﯽ

ﺗﺮﮐﻮﻧﻢ.ﺑﺎ ﯾﺎد آوری اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎدم ﺧﺎﻟﯽ ﺷﺪ.آی ﮐﯿﻮ ﺗﻮ ﻣﮕﻪ ﮐﻼﻩ ﮔﯿﺲ ﻧﻤﯽ زاری اﻣﺸﺐ؟ ﻣﺜﻞاﯾﻨﮑﻪ ﻧﺎﻫﯿﺪ

.ﺧﺎﻧﻮم ﻫﻢ ذﻫﻦ ﺧﻮن ﺑﻮد ﮐﻪ ﮔﻔﺖ:آﻗﺎی ﺻﺎدﻗﯽ ﮔﻔﺖ اﻣﺸﺐ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ دﻋﻮﺗﯿﺪ واﺳﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﯽ درﺳﺘﺖ ﮐﻨﻢ

اﻣﺎ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﺮا ﮔﻔﺖ ﺑﺮات ﮐﻼﻩ ﮔﯿﺲ ﺑﺰارم؟ﺗﻮﮐﻪ ﺧﻮدت ﻣﻮﻫﺎی ﺑﻪ اﯾﻦ ﻗﺸﻨﮕﯽ داری ﻧﯿﺎزی ﺑﻪ ﮐﻼﻩ ﮔﯿﺲ

ﻧﯿﺴﺖ؟ ﻋﺴﻞ:آﺧﻪ ﻣﻬﻤﻮﻧﯿﺶ ﯾﻪ ﺟﻮراﯾﯽ ﺑﺎزﻩ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻢ روﺳﺮی ﺳﺮم ﮐﻨﻢ....از ﯾﻪ ﻃﺮﻓﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮام ﻣﻮﻫﺎم رو

ﮐﺴﯽ... ﻧﺎﻫﯿﺪ:آﻫﺎن از اون ﻟﺤﺎظ؟ﺑﺎﺷﻪ دﺧﺘﺮم ﺗﻮ ﺷﻨﯿﻮﻧﺖ ﮐﻼﻩ ﮔﯿﺲ رﻧﮓ ﻣﻮﻫﺎی ﺧﻮدت ﻣﯽ زارم ﻃﺒﯿﻌﯽ

ﻃﺒﯿﻌﯽ ﮐﻪ ﺧﻮدﺗﻢ ﺷﮏ ﻧﮑﻨﯽ... اﯾﻦ ﻧﺎﻫﯿﺪ ﺧﺎﻧﻮم ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯽ ﺣﻮﺻﻠﻪ اس.آﺧﻪ ﻧﻤﯽ زارﻩ آدم ﺣﺮﻓﺶ رو

ﺰﻧﻪ ﻫﯽ ﻣﯽ ﭘﺮﻩ ﺗﻮ ﺣﺮف آدم ﺑﻌﺪ از دوﺳﺎﻋﺖ ﻣﯿﮑﺎپ و ﺷﻨﯿﻮن ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﻧﺎﻫﯿﺪ ﺧﺎﻧﻮم رﺿﺎﯾﺖ داد ﺑﻨﺪﻩ ﺧﻮدم رو ﺗﻮ

آﯾﯿﻨﻪ ﺑﺒﯿﻨﻢ.اﻧﮕﺎر اوﻣﺪم ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ آﯾﯿﻨﻪ ﻣﻤﻨﻮع!ﺟﻮ ﮔﺮﻓﺘﺘﺶ ﻧﻤﯽ زارﻩ ﺗﻮ آﯾﯿﻨﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻢ. -وای ﺧﺪای ﻣﻦ ﭼﻪ ﺧﻮﺷﮕﻞ

ﺷﺪم ﯾﻪ ﺷﻨﯿﻮن ﺳﺎدﻩ ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﮑﻤﯽ از ﻣﻮﻫﺎی ﮐﻼﻩ ﮔﯿﺴﻢ ﺑﺎﻻش ﺟﻤﻊ ﻣﯽ ﺷﺪ و ﺑﻘﯿﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻓﺮ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽ

رﯾﺨﺖ ﻣﯿﮑﺎﭘﻤﻢ ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺳﻢ ﺳِﺖ ﺑﻮد و رﮔﻪ ﻫﺎی آﺑﯽ ﻧﻘﺮﻩ ای داﺷﺖ... ﻫﻤﻪ ی دﺧﺘﺮﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ اوﻧﺠﺎ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﺮدن

وﺳﺎﯾﺮ ﻣﺸﺘﺮی ﻫﺎ ﺣﺘﯽ ﺧﻮد ﻧﺎﻫﯿﺪ ﺧﺎﻧﻮم ﮐﻪ ﻣﻦ رو درﺳﺖ ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد ﺑﻬﻢ ﺧﯿﺮﻩ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﺮدن و زﯾﺮﻟﺐ ﯾﻪ

ﭼﯿﺰاﯾﯽ ﭘﭻ ﭘﭻ ﻣﯽ ﮐﺮدن... ﻧﺎﻫﯿﺪ:ﻣﺎﺷﺎﻟﻠﻪ ﺳﻬﯿﻼ ﺟﻮن ﻋﺠﺐ ﻋﺮوﺳﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻫﺎ...ﺣﺴﺎﺑﯽ دﻫﻦ ﻫﻤﻪ رو آب

اﻧﺪاﺧﺘﻪ ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﺷﻮﺧﯽ زد رو ﺷﻮﻧﻪ ام و ﮔﻮﻧﻪ ام رو ﺑﻮﺳﯿﺪ... ﻧﺎﻫﯿﺪ ﺧﺎﻧﻮم آروم دم ﮔﻮﺷﻢ ﮔﻔﺖ:ﺑﯿﻦ ﺧﻮدﻣﻮن

ﺑﺎﺷﻪ ﻫﺎ ﺟﺰ ﻣﻌﺪود دﺧﺘﺮﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﻗﺒﻞاز اﯾﻨﮑﻪ ﺑﯿﺎن آراﯾﺸﮕﺎﻩ و آراﯾﺶ ﮐﻨﻦ ﻫﻢ ﻋﺮوﺳﮑﯽ.اﮐﺜﺮا ﻣﯿﺎن

ﻨﺠﺎ ﯾﮑﻢ ﻗﯿﺎﻓﻪ ﺷﻮن رﻧﮓ و رو ﺑﮕﯿﺮﻩ ﺷﻮﻫﺮ ﺑﯿﭽﺎرﻩ ﺑﺘﻮﻧﻪ ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮ ﺻﻮرﺗﺸﻮن ﺑﯿﺎﻧﺪازﻩ وﻟﯽ ﺗﻮ اﯾﻨﻘﺪر ﺧﻮﺷﮕﻠﯽ

ﮐﻪ ﻣﻦ ﮐﻪ زﻧﻢ دارم وﺳﻮﺳﻪ ﻣﯽ ﺷﻢ ﺑﺨﻮرﻣﺖ... ﺑﺎﺣﻨﺪﻩ ﮔﻔﺘﻢ:ﭘﺲ ﺑﻬﺘﺮ ﻫﺮ ﭼﻪ زودﺗﺮ ﺑﻪ ﺳﻮرن زﻧﮓ ﺑﺰﻧﻢ ﺗﺎﻣﻦ و

ﻧﺨﻮردﯾﺪ... ﻧﺎﻫﯿﺪ:آرﻩ واﻻ ﺑﻬﺶ ﺑﮕﻮ زود ﺑﺮﺳﻪ ﭼﻮن اﮔﻪ دﯾﺮ ﺑﯿﺎد دﯾﮕﻪ ﻋﺮوس ﻧﺪارﻩ ﻫﺎ ﻧﺎﻫﯿﺪ ﺧﺎﻧﻮم زن ﺷﻮﺧﯽ

...ﺑﻮد وﺻﺪاﻟﺒﺘﻪ ﻣﻬﺮﺑﻮن...ﺑﺎﯾﺪ از ﺳﻮرن ﺑﭙﺮﺳﻢ ﭼﻪ ﻧﺴﺒﺘﯽ ﺑﺎﻫﺎﺷﻮن دارﻩ.ﺑﻨﺪﻩ ﺧﺪا ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﻣﻦ زن ﺳﻮرﻧﻢ

ﺑﺎاﯾﻦ ﻓﮑﺮ ﺗﻪ دﻟﻢ ﻗﻨﺞ رﻓﺖ.ﯾﻌﻨﯽ ﻓﮑﺮ ﮐﻦ ﻣﻦ زن ﺟﺰﯾﺮﻩ ی ﮔﺮﯾﻨﻠﻨﺪ ﻣﻌﺮوف،ﺳﻮرن ﺑﺸﻢ... وﻟﯽ ﺧﻮدﻣﻮﻧﯿﻢ ﻫﺎ

ﺟﺪﯾﺪا دﯾﮕﻪ ﯾﺦ ﺑﺎزی در ﻧﻤﯿﺎرﻩ.آﻗﺎ ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺟﺪﯾﺪا ﺑﻪ ﺟﺎی اﺧﻢ وﺗﺨﻢ،ﻗﻬﺮ ﮐﻨﻪ...ﺗﺎزﻩ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻦ رﺳﯿﺪﻩ ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ

ﺑﭽﮕﯽ ﻧﮑﺮدﻩ ﻻﺑﺪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺰار ﯾﮑﻢ ﻟﻮس ﺷﻢ ﺑﺒﯿﻨﻢ ﭼﻪ ﻣﺰﻩ ای ﻣﯽ دﻩ... ﻓﮑﺮﮐﻦ ﺳﻮرن از ﺑﭽﮕﯽ اﺧﻤﻮ ﺑﻮدﻩ

ﺑﺎﺷﻪ...ﻣﺜﻼ وﻗﺘﯽ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻦ ﺑﻬﺶ ﺷﯿﺮ ﺑﺪن ﺑﺎ ﮐﻠﯽ ﺗﺮس و ﻟﺮز ﺑﺮش ﻣﯽ داﺷﺘﻦ از ﺗﻮ ﻗﻨﺪاق. اوﻧﻢ ﻣﯽ

ﮔﻔﺘﻪ"ﺑﻪ ﻧﺎم ﻗﺎﻧﻮن ﺑﺰارﯾﺪم زﻣﯿﻦ ﺧﻮدم ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻢ اﺣﺘﯿﺎج ﺑﻪ ﺑﻐﻞ ﮐﺮدن ﺷﻤﺎ ﻧﺪارم ﻣﺎدر ﻣﺤﺘﺮم" ﺑﺎﺧﻨﺪﻩ

ﺳﺮم رو ﺑﻪ ﭼﭗ و راﺳﺖ ﺗﮑﻮن دادم ﺗﺎ از ﻓﮑﺮ در ﺑﯿﺎم.ﮔﻮﺷﯽ ﻣﻮﺑﺎﯾﻠﻢ رو ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺗﻮ ﮐﯿﻔﻢ ﺑﻮد رو در آوردم. ﺳﻪ

ﺗﺎ ﻣﯿﺴﮑﺎل داﺷﺘﻢ و ﭼﻬﺎرﺗﺎ ﭘﯿﺎم.ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮل اول ﻣﯿﺴﮑﺎل ﻫﺎم روﭼﮏ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮی ﭘﯿﺎم ﻫﺎرو

ﺑﺨﻮﻧﻢ.ﻫﺮ ﺳﻪ ﺗﺎ ﻣﯿﺴﮑﺎل از ﺳﻮرن ﺑﻮد.ﺑﻌﺪ رﻓﺘﻢ ﺳﺮاغ ﭘﯿﺎم ﻫﺎ.ﺑﺎزﻫﻢ ﻫﻤﺶ از ﺳﻮرن ﺑﻮد.ﺑﻪ ﺗﺮﺗﯿﺐ از ﭘﺎﯾﯿﻦ ﭘﯿﺎم

ﻫﺎ رو ﺑﺎز ﮐﺮدم. -ﺳﻼم ﻋﺰﯾﺰم ﮐﺎرت ﺗﻤﻮم ﻧﺸﺪ؟ - ﻋﺴﻞ ﺧﯿﻠﯽ ﻃﻮل ﮐﺸﯿﺪﻫﺎ ﮐﺎرت ﮐﯽ ﺗﻤﻮم ﻣﯽ ﺷﻪ ﺑﯿﺎم

دﻧﺒﺎﻟﺖ؟ - ﭼﺮا ﮔﻮﺷﯿﺖ رو ﺑﺮﻧﻤﯽ داری؟ﺣﻮاب ﺑﺪﻩ -ﻋﺴﻞ داری اﻋﺼﺎﺑﻢ رو ﺧﻮرد ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻫﺎ ﺧﺐ ﺟﻮاب ﺑﺪﻩ دﯾﮕﻪ.

اوﻩ اوﻩ ﭼﻪ ﺑﺪاﺧﻼق...ﺣﺘﻤﺎ اﻻن ﺗﻮﭘﺶ ﭘﺮﻩ...ﺗﺮﺳﯿﺪم ﺑﻬﺶ زﻧﮓ ﺑﺰﻧﻢ.ﺑﯿﻦ اﯾﻦ ﺣﺲ ﮐﻪ زﻧﮓ ﺑﺰﻧﻢ ﯾﺎ زﻧﮓ ﻧﺰﻧﻢ ﮔﯿﺮ

ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺧﺪا ﺧﯿﺮش ﺑﺪﻩ ﺧﻮش زﻧﮓ زد. ﺑﺎ ﺗﺮس و ﻟﺮز ﮔﻮﺷﯽ رو ﺑﺮداﺷﺘﻢ. - اﻟﻮ؟ - ﺗﻮ ﮐﺠﺎﯾﯽ؟دوﺳﺎﻋﺘﻪ دارم

زﻧﮓ ﻣﯽ زﻧﻢ ﺑﻬﺖ ﭘﯿﺎم ﻣﯽ دم اﻧﮕﺎر ﮐﻪ ﻧﻪ اﻧﮕﺎر - ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﺧﺐ ﮔﻮﺷﯿﻢ ﺗﻮی ﮐﯿﻔﻢ ﺑﻮد ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪم - ﺗﻮ ﮐﻪ ﻣﻦ

رو دق دادی.ﻣﺮدم از ﻧﮕﺮاﻧﯽ دﺧﺘﺮ...ﭼﯽ ﺷﺪ؟ - ﭼﯽ ﭼﯽ ﺷﺪ؟ - ﺑﭽﻪ ی ﻣﻦ!ﭼﯽ ﺷﺪ دﺧﺘﺮﻩ ﯾﺎ ﭘﺴﺮ؟ﺑﺎﺑﺎ ﻣﻨﻈﻮرم

ﮐﺎرﺗﻪ.ﭼﯽ ﺷﺪ؟ﺗﻤﻮم ﺷﺪ؟ - آﻫﺎن ﺑﻠﻪ ﺗﻤﻮم ﺷﺪ - ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺐ ﻧﺰدﯾﮑﻢ اﻻن ﻣﯽ رﺳﻢ.آﻣﺎدﻩ ﺑﺎش ﻫﻤﯿﻨﺠﻮری ﻫﻢ

ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ ﺷﺪﻩ دﯾﮕﻪ دم آراﯾﺸﮕﺎﻩ ﻣﻌﻄﻞ ﻧﺸﻢ... - ﺑﺎﺷﻪ ﺑﺎﺷﻪ آﻣﺎدﻩ ﻣﯽ ﺷﻢ ﺳﺮﯾﻊ ﺗﻨﺪ ﺗﻨﺪ ﻟﺒﺎس ﻫﺎم رو

ﭘﻮﺷﯿﺪم.ﺳﻮرن ﯾﮑﻢ ﻋﺼﺒﯽ ﺑﻮد ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ از اﯾﻦ ﻋﺼﺒﯽ ﺑﺸﻪ و اﻣﺸﺒﻢ رو زﻫﺮﻣﺎر ﮐﻨﻪ. ﺑﻌﺪاز ﭘﺮداﺧﺖ

ﻣﺒﻠﻎ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﭘﻮﻟﺶ رو ﺳﻮرن از ﺟﯿﺐ ﻣﺒﺎرک دادﻩ ﺑﻮد.از ﻫﻤﻪ ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﺮدم واز ﭘﻠﻪ ﻫﺎ اوﻣﺪم

ﭘﺎﯾﯿﻦ.ﺳﻮرن دو ﺑﺎرﻩ زﻧﮓ زد. - ﺑﻠﻪ؟ - ﻣﻦ ﭘﺎﯾﯿﻨﻢ زود ﺑﯿﺎ - ﺑﺎﺷﻪ ﺗﻠﻔﻦرو ﻗﻄﻊ ﮐﺮدم و آروم آروم از ﭘﻠﻪ ﻫﺎ رﻓﺘﻢ

ﭘﺎﯾﯿﻦ.ﭼﻮن ﻟﺒﺎﺳﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻮد ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ﻗﺪم ﺑﺮﻣﯽ داﺷﺘﻢ ﮐﻪ ﻧﯿﺎﻓﺘﻢ.اﻟﺒﺘﻪ ﯾﻪ ﭼﻨﺪﺟﺎﯾﯽ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد ﺑﺨﻮرم زﻣﯿﻦ ﮐﻪ

ﺧﺪارو ﺷﮑﺮ ﻧﺮدﻩ ﻫﺎ رو ﮔﺮﻓﺘﻢ.ﺑﻪ ﻫﺮ زﺣﻤﺘﯽ ﻫﻤﻮن دوﻃﺒﻘﻪ رو اوﻣﺪم ﭘﺎﯾﯿﻦ و ﺟﻠﻮی در رﺳﯿﺪم.ﺳﻮرن ﺗﻮی

ﻣﺰدا3 ﺳﻔﯿﺪی ﮐﻪ ﻣﺎﻧﯽ ﺑﻬﻤﻮن دادﻩ ﺑﻮد،ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و ﺑﻪ رو ﺑﻪ رو ﺧﯿﺮﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد. ﺗﻘﻪ ای ﺑﻪ ﺷﯿﺸﻪ زدم و

ﺳﺮم رو ﺧﻢ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺑﺘﻮﻧﻢ از ﭘﻨﺠﺮﻩ ﮐﻪ ﻧﺼﻔﻪ وﻧﯿﻤﻪ ﺑﺎز ﺑﻮدﺑﺒﯿﻨﻤﺶ. ﻋﺴﻞ:ﺳﻼم ﻋﺮض ﺷﺪ ﺳﻮرن ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ

.ﺻﻮرﺗﻢ اﻧﺪاﺧﺖ واﺑﺮوﻫﺎش رو ﺑﺎﺗﻌﺠﺐ داد ﺑﺎﻻ.اﻧﮕﺎر ﺑﺎورش ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮد ﻣﻦ ﻫﻤﻮن ﻋﺴﻠﻢ ﮐﻪ ازاﯾﻦ در رﻓﺘﻢ ﺑﺎﻻ

ﺑﺎﺧﻨﺪﻩ ای ﮐﻪ ﺑﻪ زور ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺨﻮرﺗﺶ وﺟﺎش روﺑﻪ ﺷﮏ وﺗﻌﺠﺐ ﺑﺪﻩ ﮔﻔﺖ:ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﻣﻦ ﺷﻤﺎ رو ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﻢ؟

ﺑﻪ ﺟﺎ ﻧﻤﯿﺎرم ﺳﺮﮐﺎر ﺧﺎﻧﻮم؟ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻧﺸﻮﻧﻪ ی ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻦ ﺳﺮش رو ﺗﮑﻮن داد و دوﺑﺎرﻩ ﭘﺮﺳﯿﺪ:ﺷﻤﺎ؟ ﻋﺴﻞ:ﺳﻮرن اذﯾﺖ

ﻧﮑﻦ در روﺑﺰن ﺳﻮار ﺷﻢ.ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺧﺴﺘﻪ ام ﺧﻨﺪﯾﺪ و"ﻧﭽﯽ"ﮔﻔﺖ و ﻗﻔﻞ رو زد ودرﺳﻤﺖ ﺧﻮدش رو ﺑﺎز ﮐﺮد وﭘﯿﺎدﻩ

ﺷﺪ. ﻋﺴﻞ:ﻗﻔﻞ ﮐﻮدک زدﻩ ﺑﻮدی؟ ﺳﻮرن:آرﻩ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ زور ﺳﻮار ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻧﺸﻦ ﮐﻪ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ

ﻋﺴﻞ:ﭼﻄﻮر؟ اﺷﺎرﻩ ای ﺑﻪ ﻣﻦ ﮐﺮد وﮔﻔﺖ:آﺧﻪ ﯾﻪ ﺟﻮری ﺧﻮدﺷﻮن رو ﺧﻮﺷﮕﻞ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ ﮐﻪ آدم ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﻪ در رو

ﺑﺎز ﻧﮑﻨﻪ

ﺑﺎاﺧﻢ ﺳﺎﺧﺘﮕﯽ ﮔﻔﺘﻢ:ﻣﻦ ﺑﭽﻪ ام درﺳﺖ ﺑﻪ در ﺳﻤﺖ ﻣﻦ ﺗﮑﯿﻪ داد وﮔﻔﺖ:اوﻫﻮم ﺑﺎزﺑﺎﻫﻤﻮن اﺧﻢ ﺳﺎﺧﺘﮕﯽ ﮐﻪ

ﯾﮑﻢ ﻏﻠﯿﻈﺘﺮش ﮐﺮدﻩ ﺑﻮدم ﮔﻔﺘﻢ:اﮔﻪ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﯽ ﺳﻮار ﺷﻢ ﭼﺮا اوﻣﺪی دﻧﺒﺎﻟﻢ اﺻﻼ؟ دﯾﺪم ﺑﺎ ﯾﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ژﮐﻮﻧﺪ

زل زدﻩ ﺑﻪ ﻣﻦ ودﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﻋﺴﻞ:ﭼﯿﻪ آدم ﻧﺪﯾﺪی؟ ﺳﻮرن:ﻣﯽ ﮔﻢ اﯾﻦ دﺳﺖ ﻧﺎﻫﯿﺪ ﺧﺎﻧﻮم

ﺟﺎدو ﻣﯽ ﮐﻨﻪ ﻫﺎ ﻋﺴﻞ:ﭼﯿﻪ ﻣﯽ ﺧﻮای ﺗﻮﻫﻢ ﺑﺮی ﭘﯿﺸﺶ؟ ﺳﻮرن:ﻧﻪ!ﮔﻔﺘﻢ اﮔﻪ زد ﺑﻪ ﺳﺮم ﺧﻮاﺳﺘﻢ زن ﺑﮕﯿﺮم

ﺑﯿﺎرﻣﺶ اﯾﻨﺠﺎ ﻋﺴﻞ:راﺳﺘﯽ ﭼﯽ ﺑﻬﺶ ﮔﻔﺘﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد ﻗﺮارﻩ ﺑﺎﻫﻢ ازدواج ﮐﻨﯿﻢ؟ ﺳﻮرن ﺳﺮی ﺗﮑﻮن داد

وﮔﻔﺖ:ﭼﯿﺰی ﻧﮕﻔﺘﻢ.ﻣﺮدم رو ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﺑﯿﺨﻮدی ﺷﺎﯾﻌﻪ درﺳﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻦ ﻋﺴﻞ:ﻗﺮار ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺰاری ﻣﻦ ﺳﻮار

ﺷﻢ؟ ﺳﻮرن ﺗﻨﺪﺗﻨﺪ ﭼﺮا ﭼﺮاﯾﯽ ﮔﻔﺖ و در رو ﺑﺮام ﺑﺎز ﮐﺮد و دﺳﺘﻢ رو ﮔﺮﻓﺖ وﮐﻤﮑﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﺎاون ﻟﺒﺎﺳﻢ ﺗﻮی

ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﺸﯿﻨﻢ.ﺧﻮدش ﻫﻢ ﻣﺎﺷﯿﻦ رو ﺳﺮﯾﻊ دور زد وﻧﺸﺴﺖ. ﺗﺎزﻩﻣﺘﻮﺟﻪ ﺗﯿﭗ دﺧﺘﺮﮐﺸﺶ ﺷﺪم ﮐﻪ ﻫﻤﻮن ﮐﺖ

وﺷﻠﻮار رو ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﺑﻮد وﺣﺴﺎﺑﯽ ﺻﻮرت وﻣﻮﻫﺎش رو ﺻﻔﺎ دادﻩ ﺑﻮد.ﺻﻮرﺗﺶ ﺷﺪﻩ ﺑﻮد ﻋﯿﻦ ﺻﻮرت دﺧﺘﺮﻫﺎ ﺻﺎف

وﺳﻔﯿﺪ. اﻟﺒﺘﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻪ ﮐﺘﻤﺎن ﮐﺮدﮐﻪ ﺗﻪ رﯾﺶ ﺑﻬﺶ ﻧﻤﯿﺎد.اﺗﻔﺎﻗﺎ ﺗﻪ رﯾﺶ ﻫﺎی ﻇﻬﺮش ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺟﺬاب و ﭘﺮ ﺟﺬﺑﻪ

اش ﮐﺮدﻩ ﺑﻮد.اﻣﺎ ﻣﻦ ﮐﻼ ﺻﻮرت اﺻﻼح ﮐﺮدﻩ رو ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ دادم. ﺗﺎاوﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﯾﺎدﻣﻪ اﯾﻦ ﺧﺼﻮﺻﯿﺖ رو از ﻣﺎدرم

ﺑﻪ ارث ﺑﺮدﻩ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ذاﺷﺖ ﺑﺎﺑﺎ ﺑﻪ ﺟﺰ اون رﯾﺶ ﭘﺮﻓﺴﻮری ﺟﻮﮔﻨﺪﻣﯿﺶ ﻣﻮی دﯾﮕﻪ ای رو ﺻﻮرﺗﺶ ﺑﺎﺷﻪ.ﻫﺮ

روز ﺻﺒﺢ ﭘﺪر رو ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﮐﺮدﺑﺎﻗﯽ ﺻﻮرﺗﺶ رو اﺻﻼح ﮐﻨﻪ. ﭘﺪرم ﻫﺮ ﭼﻪ ﻗﺪر ﻣﯽ ﮔﻔﺖ:ﺧﺎﻧﻮم ﻣﻦ ﻗﺎﺿﯽ

ام.ﻗﺎﺿﯽ و رﯾﺸﺶ ﻣﺎدرم ﻣﯽ ﮔﻔﺖ:ﻣﮕﻪ ﻗﺮارﻩ ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻫﺎت وﻫﻤﮑﺎرات درﻣﻮردت ﻧﻈﺮ ﺑﺪن ﮐﻪ اﯾﻦ ﺣﺮف

رو ﻣﯽ زﻧﯽ؟اﺻﻞ ﮐﺎر ﻣﻨﻢ ﮐﻪ دوﺳﺖ دارم ﺷﻮﻫﺮم ﻫﻤﯿﺸﻪ آراﺳﺘﻪ و ﺧﻮﺷﺘﯿﭗ ﺑﺎﺷﻪ. و اﯾﻦ ﺑﺤﺚ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ﺳﺮ

ﺻﺒﺢ ﭘﺪروﻣﺎدرﻣﻦ ﺑﻮد.ﭘﺪروﻣﺎدری ﮐﻪ ﺣﺎﻻ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ دوﻣﺎﻫﯽ ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺑﻮدﻣﺸﻮن وﺣﺴﺎﺑﯽ دﻟﻢ

ﺑﺮاﺷﻮن ﺗﻨﮓ ﺑﻮد. ﺳﻮرن ﺑﺎﺣﺎﻟﺖ ﻣﺴﺨﺮﻩ ای در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﯾﻪ دﺳﺘﺶ ﻓﺮﻣﻮن رو ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد وﺑﺎ ﻣﻬﺎرت راﻧﻨﺪﮔﯽ

ﻣﯽ ﮐﺮد.)اﯾﻦ ﮐﯽ راﻩ اﻓﺘﺎدﻩ ﺑﻮد اﺻﻼ ﻣﻦ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﺸﺪم؟(دﺳﺘﯽ روی ﺻﻮرﺗﺶ ﮐﺸﯿﺪ وﮔﻔﺖ:ﭼﯿﺰی رو ﺻﻮرﺗﻤﻪ؟

ازﺑﻬﺖ در اوﻣﺪم و ﺳﺮم رو ﺑﻪ ﭼﭗ وراﺳﺖ ﺗﮑﻮن دادم ﮐﻪ ازﻓﮑﺮ ﺑﭙﺮم ﺑﯿﺮون.)دﻗﺖ ﮐﺮدﯾﻦ ﻣﻦ وﻗﺘﯽ ﻣﯽ رم ﺗﻮ

ﻓﮑﺮ ﭼﻘﺪر ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻣﯽ ﺷﻢ؟ﺑﺎﯾﺪ ﯾﻪ ﻓﮑﺮی واﺳﻪ اﯾﻦ اﺧﻼق ﺧﻮدم ﺑﮑﻨﻢ ﻫﺎ...( ﻋﺴﻞ:ﭼﯽ ﮔﻔﺘﯽ؟ ﺳﻮرن:دوﺳﺎﻋﺘﻪ زل

زدی ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﻦ.ﮔﻔﺘﻢ ﻻﺑﺪ ﭼﯿﺰی روی ﺻﻮرﺗﻤﻪ اﯾﻦ ﻃﻮری داری ﻧﮕﺎﻫﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ. ﻋﺴﻞ:ﻧﻪ ﭼﯿﺰی ﻧﺒﻮد ﺳﻮرن ﺑﺎ

ﺷﯿﻄﻨﺖ ﮔﻔﺖ:راﺳﺘﺶ رو ﺑﮕﻮ ﭘﺲ ﭼﺮا اﯾﻨﻄﻮری ﻧﮕﺎم ﻣﯽ ﮐﺮدی؟ ﻋﺴﻞ:ﭼﻪ ﺟﻮری؟ ﺳﻮرن:ﯾﻪ ﺟﻮری ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﺗﺎ ﺣﺎﻻ

ﭘﺴﺮ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﻧﺪﯾﺪی ﻋﺴﻞ:اﺗﻔﺎﻗﺎ دﯾﺪم ﺗﺎ دﻟﺖ ﺑﺨﻮاد ﺳﻮرن ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﭼﭗ ﺑﻬﻢ اﻧﺪاﺧﺖ و دوﺑﺎرﻩ ﺑﻪ روﺑﻪ روش ﺧﯿﺮﻩ

ﺷﺪ وﺑﺎاﺧﻢ ﮔﻔﺖ:آﻫﺎ.ﻣﺜﻼ ﮐﯽ؟ ﻋﺴﻞ:ﺑﻬﺖ ﻧﻤﯿﺎد ﻏﯿﺮﺗﯽ ﺑﺸﯽ.ﭘﺲ ﻗﯿﺎﻓﻪ ات رو اوﻧﻄﻮری ﻧﮑﻦ ﺳﻮرن:ﭼﺮا ﺑﻬﻢ

ﻧﻤﯿﺎد؟ ﻋﺴﻞ:آﺧﻪاوﻻ ﻣﻦ وﺗﻮ ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺘﯽ ﺑﺎﻫﻢ ﻧﺪارﯾﻢ.)اﯾﻨﻮ ﯾﮑﻢ ﺑﺎﺷﯿﻄﻮﻧﯽ ﮔﻔﺘﻢ.(ﺑﻌﺪ از ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﺣﺮف دﻗﺖ

ﮐﺮدم ﮐﻪ ﻋﮑﺲ اﻟﻌﻤﻠﺶ روﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﯾﮑﻢ ﮔﺮﻩ اﺧﻢ ﻫﺎش ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺪ. -دوﻣﺎ ﻣﻦ ﻣﻨﻈﻮرم ﭘﺴﺮﻫﺎی ﻏﺮﯾﺒﻪ

...ﻧﺒﻮد.ﻧﺘﺮس ﻣﻦ ﺑﻪ ﭘﺴﺮﻫﺎی ﻣﺮدم ﭼﺸﻢ ﺑﺪ ﻧﺪارم.ﻫﻤﺸﻮن رو ﻣﺜﻞ ﺑﺮادر ﺧﻮدم ﻣﯽ دوﻧﻢ.ﺑﻌﺪ ﺑﻠﻨﺪ زدم زﯾﺮ ﺧﻨﺪﻩ

ﯾﮑﻢ ﺧﯿﺎﻟﺶ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪ واﺧﻢ ﻫﺎش ﺑﺎز ﺷﺪ. ﺳﻮرن:ﺣﺎﻻ اﯾﻦ ﭘﺴﺮﻫﺎی آﺷﻨﺎی ﺧﻮﺷﮕﻞ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯽ ﮐﯽ ﻫﺎ ﻫﺴﺘﻦ؟

ﻋﺴﻞ:اوم؟ﺧﺐ ﻓﺎﻣﯿﻞ ﻣﺎ ﮐﻪ ﮐﻼ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺑﺎزارﻩ.وﻟﯽ ﺳﺮ دﺳﺘﻪ ﻫﻤﻪ ﺷﻮن ﻋﺮﺷﯿﺎﺳﺖ.ﻗﺮﺑﻮﻧﺶ ﺑﺸﻢ ﻣﻦ... ﺳﻮرن

ﺑﺎﺗﻌﺠﺐ از ﻗﺮﺑﻮن ﺻﺪﻗﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﮔﺸﺖ وﭼﭗ ﭼﭗ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﮐﺮدو ﮔﻔﺖ:ﺧﻮﺷﻢ ﺑﺎﺷﻪ.ﺣﺎﻻ اﯾﻦ آﻗﺎ ﻋﺮﺷﯿﺎ ﮐﯽ ﺗﻮن ﻫﺴﺖ

ﮐﻪ اﯾﻨﻘﺪرﺳﻨﮕﺶ رو ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ﻣﯽ زﻧﯿﺪ؟ آرﻧﺠﻢ رو ﻣﺜﻞ ﺧﻮش ﺗﮑﯿﻪ دادم ﺑﻪ ﻟﺒﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ وﺑﺎﺣﺎﻟﺖ ﻣﺘﻔﮑﺮاﻧﻪ ای دﺳﺘﻢ

رو زدم زﯾﺮ ﭼﻮﻧﻪ ام.ﭼﺸﻤﺎم رو ﺗﯿﺰ ﮐﺮدم وﺑﺎﯾﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ی ﺧﺒﺎﺛﺘﻢ ﺑﻮد ﮔﻔﺘﻢ:ﭼﻄﻮر ﻣﮕﻪ ﻓﺮﻗﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻪ؟

ﺳﻮرن:آرﻩ ﻓﺮق ﻣﯽ ﮐﻨﻪ.ﭼﻮن ﺟﻨﺎﺑﻌﺎﻟﯽ ﻓﻌﻼ زن ﺻﯿﻐﻪ ای ﻣﻨﯽ وﻣﻨﻢ ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﺪوﻧﻢ اﯾﻦ آﻗﺎ ﻋﺮﺷﯿﺎ ﮐﯿﻪ ﮐﻪ

وﻗﺘﯽ ازش ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ دﻟﺖ ﻗﻨﺞ ﻣﯿﺮﻩ؟ ﺻﯿﻐﻪ؟آﻫﺎن ﺻﯿﻐﻪ...از ﺑﺲ ﺗﻮاﯾﻦ ﭼﻨﺪﻣﺪﺗﻪ ﺳﺮﮔﺮم ﭘﺮوﻧﺪﻩ وﮐﻞ ﮐﻞ

.ﺑﺎﻫﻢ و رو ﮐﻢ ﮐﻨﯽ ﺑﻮدﯾﻢ اﺻﻼ ﺣﻮاﺳﻢ ﻧﺒﻮدﮐﻪ ﺑﯿﻨﻤﻮن ﺻﯿﻐﻪ ﺧﻮﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ واﻻن ﻣﺤﺮﻣﯿﻢ

راﺳﺘﺶ ﺷﺎﯾﺪ ﯾﮑﯽ از دﻻﯾﻞ اﯾﻦ ﮐﻪ زﯾﺎد ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻦ ﺻﯿﻐﻪ ﺑﯿﻨﻤﻮن ﻧﻤﯽ ﺷﺪم وآزارم ﻧﻤﯽ داد اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﻮرن

ﺧﻮب ﺣﺪ ﺧﻮدش رو ﻣﯽ دوﻧﺴﺖ وﮐﺎری ﻧﻤﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ اذﯾﺖ ﺑﺸﻢ... ﺻﯿﻐﻪ!ﻫﻪ ﭼﻪ اﺳﻤﯽ...ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﭼﺮا وﻟﯽ از

اﺳﻤﺶ ﻫﻢ ﺧﻮﺷﻢ ﻧﻤﯽ اوﻣﺪ... ﺑﺎﺣﺎﻟﺖ ﺗﺪاﻓﻌﯽ ﮔﻔﺘﻢ:ﺳﻮرن ﻣﺜﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ زﯾﺎدی اﯾﻦ ﺻﯿﻐﻪ روﺟﺪی ﮔﺮﻓﺘﯽ ﻫﺎ؟

ﺧﻮﺑﻪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ روز دﯾﮕﻪ ﻣﺎﻣﻮرﯾﺖ ﺗﻤﻮم ﻣﯽ ﺷﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻓﺴﺨﺶ ﮐﻨﯿﻢ... ﻧﮕﺎﻫﺶ رﻧﮓ دﻟﺨﻮری ﮔﺮﻓﺖ.ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ

ﻧﺎراﺣﺘﺶ ﮐﻨﻢ.وﻟﯽ اﯾﻦ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﻮد.ﺑﻪ ﻣﻦ ﭼﻪ ﮐﻪ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﺮاش ﺗﻠﺨﻪ؟ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﻪ راﺳﺘﯽ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺑﺮاش ﺗﻠﺨﻪ؟ﯾﻌﻨﯽ

اوﻧﻢ از اﯾﻨﮑﻪ ازم ﺟﺪا ﺑﺸﻪ ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﯽ ﺷﻪ؟اوﻧﻢ؟ﻣﮕﻪ ﻣﻦ ﻫﻢ ازاﯾﻦ ﺟﺪاﯾﯽ ﻧﺎراﺣﺖ ﻣﯽ ﺷﻢ؟ ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ

ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم از اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻓﺮار ﮐﻨﻢ و ذﻫﻨﻢ رو ﻣﺸﻐﻮﻟﺶ ﻧﮑﻨﻢ.ﮔﺬاﺷﺘﻢ ﯾﻪ وﻗﺘﯽ روش ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ دﻏﺪﻏﻪ

ﻫﺎی ﻓﮑﺮی دﯾﮕﻪ ای ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ و ﺑﺘﻮﻧﻢ ﺑﺎدﯾﺪ ﺑﺎزﺗﺮی ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺮﺳﻢ. ﺑﺎﻗﯽ راﻩ رو ﺳﻮرن ﺳﺎﮐﺖ ﺑﻮد.ﻧﻤﯽ

ﺧﻮاﺳﺘﻢ اﻣﺸﺐ ﺑﺮام ﺗﻠﺦ ﺑﺎﺷﻪ.ﺑﺪون ﺷﮏ اﮔﻪ ذﻫﻨﻤﻮن ﻣﺸﻐﻮل ﺑﺎﺷﻪ ﻧﻤﯽ ﺗﻮﻧﯿﻢ ﺧﻮب ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮی ﮐﻨﯿﻢ و ﺑﻪ

وﻇﯿﻔﻪ اﺻﻠﯿﻤﻮن ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺎﻣﻮرﯾﺘﻤﻮن ﺑﺮﺳﯿﻢ. دﻟﻢ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﻏﺮورﻣﻮن ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻪ ﺑﭽﻪ ﻫﺎرو ﮐﻪ اﻻن ﭼﺸﻢ

اﻣﯿﺪﺷﻮن ﺑﻪ ﻣﺎﺳﺖ رو ﻧﺎاﻣﯿﺪ ﮐﻨﯿﻢ.درﺳﺘﻪ ﻟﺠﺒﺎزم،ﻣﻐﺮورم اﻣﺎ ﺧﻮدﺧﻮاﻩ ﮐﻪ ﻧﯿﺴﺘﻢ.اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ ﺧﻮدﻣﻢ ﻣﯽ دوﻧﻢ

ﺣﺮف اﺷﺘﺒﺎﻫﯽ ﻧﺰدم و ﻓﻘﻂ ﺣﻘﯿﻘﺖ رو ﺑﻬﺶ ﮔﻮﺷﺰد ﮐﺮدم.اﻣﺎ ﭼﻪ ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺟﺪﯾﺪا آﻗﺎ ﻟﻮس ﺷﺪن.ﻻﺑﺪ ﺑﺮای ﻣﻦ

ﺗﻮ ذﻫﻦ ﺧﻮدش ﮐﻠﯽ ﻧﻘﺸﻪ ﮐﺸﯿﺪﻩ و از اﯾﻦ ﮐﻪ ﻓﻌﻼ زﻧﺸﻢ ﺗﻮ دﻟﺶ ﻗﻨﺪ آب ﻣﯽ ﮐﻨﻦ... ﻋﺴﻞ:ﺳﻮرن؟ ﺳﻮرن ﮐﻪ

ﭘﯿﺎدﻩ ﺷﺪ ﺑﻮد و ﺳﻤﺖ ﺳﺎﺧﺘﻤﻮن ﻣﯽ رﻓﺖ ﺑﺮﮔﺸﺖ و ﯾﻪ ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻬﻢ ﮐﺮد ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﺣﺴﺎﺑﯽ دﻟﺨﻮرﻩ... ﻋﺴﻞ:از

ﭼﯽ ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪی؟ ﺳﻮرن:ﻫﯿﭽﯽ.ﻓﻘﻂ ﯾﮑﻢ از ﺻﺒﺢ زﯾﺎدی اﯾﻨﻮر اوﻧﻮر رﻓﺘﯿﻢ ﺧﺴﺘﻪ ام. ﺑﺎز ﺧﻮاﺳﺖ راﻩ ﺑﯿﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ

دﺳﺘﺶ رو از ﭘﺸﺖ ﮐﺸﯿﺪم ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺑﺎﯾﺴﺘﻪ.رو ﺑﻪ روش ﺟﻠﻮی در ﺳﺎﺧﺘﻤﻮن اﯾﺴﺘﺎدم.ﭼﻮﻧﻪ اش رو ﺗﻮ دﺳﺘﻢ

ﮔﺮﻓﺘﻢ وﺳﺮش رو ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدم. ﻋﺴﻞ:ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﺑﺎز داﺷﺖ ﺳﺮش رو اﯾﻨﻮر اوﻧﻮر ﻣﯽ ﮐﺮد ﮐﻪ ﭼﻮﻧﻪ اش رو از

دﺳﺖ ﻣﻦ ﻧﺠﺎت ﺑﺪﻩ.اﻣﺎ ﻣﻦ ﻣﺤﮑﻢ ﺗﺮ ﭼﻮﻧﻪ اش رو ﮔﺮﻓﺘﻢ وﮔﻔﺘﻢ: -ﮔﻔﺘﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ ﮐﻼﻓﻪ ﺑﻬﻢ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮد.

ﻋﺴﻞ:از ﮐﺪوم ﺣﺮﻓﻢ ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪی؟ازاﯾﻨﮑﻪ ﮔﻔﺘﻢ ﺑﻌﺪ ازاﯾﻨﮑﻪ از اﯾﻨﺠﺎﺑﺮﯾﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﺻﯿﻐﻪ ﻣﻮن رو ﻓﺴﺦ ﮐﻨﯿﻢ؟ﻣﮕﻪ

ﻗﺮارﻣﻮن ﻫﻤﯿﻦ ﻧﺒﻮدﻩ از اول.دﻟﯿﻠﯽ ﻧﺪارﻩ ﮐﻪ ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﯽ.ﻣﺎ ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﺑﯿﻨﻤﻮن ﻧﺒﻮدﻩ ﮐﻪ ﺑﺨﻮاﯾﻢ ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﯿﻢ

ازﺗﻤﻮم ﺷﺪﻧﺶ... واﻗﻌﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﺑﻮدﻩ؟ﯾﻌﻨﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﺸﯿﻢ از ﺗﻤﻮم ﺷﺪن اﯾﻦ راﺑﻄﻪ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺧﻮدﻣﻢ

ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﯾﻪ راﺑﻄﻪ ﻣﯽ ﺷﻪ اﺳﻤﺶ رو ﮔﺬاﺷﺖ ﯾﺎﻧﻪ... ﺳﻮرن ﭘﻮزﺧﻨﺪی زد وﮔﻔﺖ:ﻧﻪ از اون ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺸﺪم

ﻋﺴﻞ:ﭼﺮا ازﻫﻤﻮن ﻧﺎراﺣﺖ ﺷﺪی ﺳﻮرن:ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﻧﻪ ﺑﺎﻟﺠﺒﺎزی ﭘﺎم رو زﻣﯿﻦ ﮐﻮﺑﯿﺪم وﮔﻔﺘﻢ:ﻧﺨﯿﺮم.ﻗﺒﻞ از اون ﺣﺮﻓﻢ

ﺧﻮب ﺑﻮدی ﺳﻮرن ﺑﺎﺧﻨﺪﻩ ﮔﻔﺖ:ﺑﺎﺑﺎ ﭼﻪ اﺻﺮاری داری ﺑﮕﯽ ﻣﻦ ازاﯾﻦ ﻗﻀﯿﻪ ﻧﺎراﺣﺘﻢ؟ ﺑﻌﺪ ﺑﺎﺷﯿﻄﻨﺖ ﭼﺸﻤﮏ زد. ﻣﻨﻢ

ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺧﺒﯿﺜﺎﻧﻪ ای ﻧﮕﺎﻩ ﺧﺮﯾﺪاراﻧﻪ ای ﺑﻬﺶ ﮐﺮدم وﮔﻔﺘﻢ:ﺧﺐ ﭼﻮن ﻧﺎراﺣﺘﯽ دﯾﮕﻪ.اﻟﺒﺘﻪ ﺑﻬﺘﻢ ﺣﻖ ﻣﯽ دم.ﺗﻮ اﯾﻦ

ﻣﺪت ﺑﺮای ﺧﻮدت زﯾﺎد ﺧﯿﺎل ﭘﺮدازی ﮐﺮدی دﯾﺪی ﻫﻤﺶ دارﻩ ﻣﯿﺮﻩ ﺑﺮﺑﺎد ﻧﺎراﺣﺘﯽ.درﺳﺖ ﮔﻔﺘﻢ ﻧﻪ؟ ﺳﻮرن ﻧﻮک ﺑﯿﻨﯿﻢ

رو ﮐﺸﯿﺪ و ﮔﻔﺖ:ﻧﻪ ﺑﻌﺪ از ﭘﻠﻪ ﻫﺎرﻓﺖ ﺑﺎﻻ وﺑﺪون اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮﮔﺮدﻩ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﮐﻨﻪ ﮔﻔﺖ:ﺗﻮﻧﻤﯿﺎی ﺗﻮ ﻣﮕﻪ؟ ﭘﻮﻓﯽ ﮐﺸﯿﺪم

.و رﻓﺘﻢ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش ﮐﻪ ﺑﺎﻫﻢ وارد ﺷﺪﯾﻢ

دانلود نرم‌افزار اندروید ویسگون دانلود از بازار

ارسال دیدگاه

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است
Loading...