ویژه کنید
عکس و تصویر •○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○• 🌹 نـــ✒ ــون وَ الْــــقَــلَــم 🌹 #آیه_های_جنون #قسمت_هشتاد_و_چهارم #سوره_ی_هفتم #بخش_اول تاڪسے نزدیڪ ...

•○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•

🌹 نـــ✒ ــون وَ الْــــقَــلَــم 🌹
#آیه_های_جنون
#قسمت_هشتاد_و_چهارم
#سوره_ی_هفتم
#بخش_اول
تاڪسے نزدیڪ ڪوچہ ے مان توقف مے ڪند و رانندہ مے گوید:بفرمایید!
پول تاڪسے را حساب میڪنم و همراہ مطهرہ پیادہ میشویم،مطهرہ با حالت قهر بہ رو بہ رویش خیرہ شدہ و توجهے بہ من ندارد!
چشم و ابرویے برایش مے آیم و مے گویم:نترس نگفتم بیان بدزدنت! گفتم این ڪارش درست نیست و بهترہ بود مادرش رو سراغت بفرستہ!
مطهرہ نگاهے بہ صورتم مے اندازد و چیزے نمے گوید،سر ڪوچہ ے ما مے ایستیم.
با لبخند نگاهش میڪنم و مے پرسم:چرا انقدر براش ناز میڪنے؟! حداقل بذار بیاد خواستگارے بعد دَڪش ڪن برہ!
مطهرہ نفس عمیقے میڪشد و جواب میدهد:وقتے میدونم میخوام بهش جواب منفے بدم چرا الڪے هم وقت خودم و هم وقت اون رو بگیرم؟!
ڪمے فڪر میڪنم و مے گویم:چرا انقدر مطمئنے قرارہ بهش جواب منفے بدے؟!
سرش را پایین مے اندازد و انگشتانش را درهم قفل میڪند:خب...خب...هنوز...یڪم...چیزو دوست دارم...یعنے...
حرفش را ادامہ نمیدهد،بہ شوخے مے گویم:اسم خواستگارت رو گذاشتے اینِ اون! انگار این اسمشہ اون فامیلیش!
مهندس ساجدے هم ڪہ شد چیز! لابد از فردا منم هوے صدا میزنے!
با اتمام آخرین جملہ ریز میخندم،مطهرہ بدون اینڪہ سر بلند ڪند لبخند ڪم رنگے میزند!
دستم را روے بازویش میگذارم و خواهرانہ مے گویم:مطهرہ جونم! عزیزم! من هیچوقت نگفتم مهندس ساجدے آدم بد یا مناسبے نیست! گفتم آدمِ تو نیست!
اصلا همہ ے این حرف ها بہ ڪنار،اصلا صد در صد میتونید تفاهم داشتہ باشید!
مشڪل اصلے اینہ ڪہ این علاقہ یڪ طرفہ ست! چرا بخاطرش میخواے موقعیت هات رو از دست بدے و خودتو اذیت ڪنے؟!
مطهرہ سر بلند میڪند و مے گوید:میدونم! علاقہ م مثل سابق نیست،بیشتر ِعلاقہ و غرورِ من اون روزے ڪہ ساجدے رو بہ روم وایساد و گفت همہ چیز رو میدونہ و از شرڪت برم شڪست!
میترسم خودم رو درگیر ڪسے ڪنم اما باز گاهے دلم یہ سمت دیگہ برہ! میخوام ڪامل فراموشش ڪنم!
یادِ حرف هاے سمانہ مے افتم ڪہ جلسہ ے قبل گفت!
"چرا از وارد شدن بہ یہ رابطہ ے عاطفے جدید مے ترسے؟! وقتے بہ هر دلیلے سَرخوردہ و افسردہ از یہ رابطہ ے عاطفے بیرون میاے بلافاصلہ یا بعد از یہ مدتِ ڪوتاہ واردِ رابطہ ے عاطفے جدید شدن خیلے خطرناڪہ اما گاهے میتونہ ڪمڪ ڪنندہ و موثر باشہ!
اون آدمِ جدید میتونہ انقدر بهت عشق و محبت بدہ ڪہ سریع زخم هاے گذشتہ التیام پیدا ڪنن و سختے ها و ناراحتے هاے گذشتہ رو فراموش ڪنے! اما بہ شرطے ڪہ اول خودت بخواے گذشتہ رو فراموش ڪنے و آدم جدیدت رو دوست داشتہ باشے و دوم اینڪہ اون آدم انتخابِ ڪاملا درستے باشہ و ڪمڪت ڪنہ!"
بعد از چند لحظہ مڪث مے گویم:اگہ با منطق آدم درستے رو انتخاب ڪنے مطمئن باش بهتر این دوران رو میگذرونے و فراموشش میڪنے!
مطهرہ مردد نگاهم میڪند و لب میزند:روش فڪر میڪنم!
گونہ اش را مے بوسم و خداحافظے میڪنم و بہ سمت خانہ راہ مے افتم،با لبخند و پر انرژے وارد خانہ میشوم.
مادرم را مے بینم ڪہ اشڪ ریزان تلفن بہ دست ایستادہ و با صداے لرزان مے گوید:خیالت راحت شد رفت؟!
سپس بدون معطلے گوشے تلفن را میگذارد و بہ سمت آشپزخانہ مے رود،متعجب نگاهش میڪنم و مے گویم:سلام!
چادرم را از روے سرم برمیدارم و وارد آشپزخانہ میشوم،همانطور ڪہ روسرے ام را در مے آورم مے گویم:واے چقدر گرمہ ذوب شدم! چے شدہ مامانے؟! چرا گریہ میڪنے؟!
مادرم لیوان آبے براے خودش مے ریزد و یڪ نفس سر مے ڪشد،نفسے میڪشد و مے گوید:هیچے خیال بابات راحت شد! باز یہ بدبختے دیگہ روے سرِ من آوار ڪرد!
با استرس مے گویم:چے شدہ باز؟!
هق هق میڪند و با دست پیشانے اش را مے گیرد:نورا رفت!
گیج نگاهش میڪنم:ڪجا رفت؟!
هق هقش شدت مے گیرد:نمیدونم! با طاها رفت!
دستش را مے گیرم و مے گویم:دورت بگردم آروم باش بگو ببینم چے شدہ؟!
هق هقش باز شدت مے گیرد و خودش را در آغوشم مے اندازد:بابات عاقش ڪرد و گفت دیگہ برہ و برنگردہ!
آرام ڪمرش را نوازش میڪنم:آخہ سر چے؟! بہ خدا نمیفهمم چے میگے!
بینے اش را بالا میڪشد:بابات با طاها بحثش شدہ بود نورا هم طاقت نیاورد و صبح زنگ زد بابات بیاد خونہ باهم حرف بزنن،بابات اومد حرف زدن بحثشون شد!
_آخہ براے چے؟!
نفس عمیقے مے ڪشد:نورا دیگہ برنمیگردہ! قسم خورد!
ڪمڪ میڪنم از آشپزخانہ خارج بشویم و بہ سمت مبل ها هدایتش میڪنم،روے مبل مے نشیند و دوبارہ اشڪ هایش شدت مے گیرند،زمزمہ میڪند:بہ خدا اگہ بخاطرہ سر و سامون گرفتن تو و یاسین نبود یہ لحظہ هم این زندگے رو تحمل نمے ڪردم!
✍ 🏻 نویسنده:لیلے سلطانے
Instagram:Leilysoltaniii
•○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•
👈 ڪپے تنها با ذڪر نام نویسندہ و منبع مورد رضایت است👉
•○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•

🌹 نـــ✒ ــون وَ الْــــقَــلَــم 🌹
#آیه_های_جنون
#قسمت_هشتاد_و_چهارم
#بخش_دوم
ڪنارش مے نشینم و مے گویم:دقیق بگو چے شدہ؟!
لبش را بہ دندان مے گیرد و با حرص مے گوید:میخواے چے بشہ؟! بابات یہ مدت بود بہ طاها پیلہ ڪردہ بود ڪہ نزدیڪ دو سال گذشتہ و چرا عروسے نمیگیرے؟! اون بیچارہ ام گفتہ بود هنوز نتونستہ شرایط رو ڪامل فراهم ڪنہ و چند وقت دیگہ مهلت میخواد! مثل اینڪہ بابات ول ڪن نبودہ و تحت فشارش قرار دادہ.
طاها هم بہ نورا گفتہ با بابات حرف بزن اجازہ بدہ یہ مدت دیگہ هم نامزد باشیم.
نورا چند بار با بابات حرف زدہ بود و گفتہ بود ڪوتاہ بیاد بابات قبول نمیڪرد،امروز نورا گفت اجازہ بدیم بہ جاے عروسے دوتایے برن مشهد و وقتے برگشتن یہ مهمونے ڪوچیڪ بگیرن و بزرگترها رو دعوت ڪنن.
بابات هم سر لج افتادہ گفتہ آبروش میرہ! باید طاها تا آخر تابستون یہ جشن آبرومندانہ بگیرہ و زنش رو ببرہ سر خونہ و زندگیش و از این حرف ها با یڪم تندے و توهین!
نورا هم دیگہ نتونست تحمل ڪنہ گفت اگہ اجازہ ندید من همینطورے میرم خونہ ے طاها!
بابات هم عصبانے شد یہ سیلے خوابوند تو گوش نورا! نورا هم گریہ ش گرفت و عصبے گفت من دیگہ نمیتونم تحمل ڪنم! یہ عمر اذیتمون ڪردے بس نیست؟!
ڪارایے ڪہ دور از چشم مامان ڪردے تازہ دارہ رو میشہ!
فڪر ڪردے مریم خوشبختہ بابا؟! دارہ با حسام زجر میڪشہ!
بابا نمے بینے با آیہ چے ڪار ڪردے؟! یہ دختر هیجدہ سالہ از زندگے چے فهمیدہ ڪہ تقریبا بیوہ شدہ؟!
تو نمے بینے نمیخواے هم ببینے ولے آیہ با هادے خاڪ شد! روحش و خندہ هاش با هادے رفت و همہ ے ما سرمون رو مثل ڪبڪ ڪردیم زیر برف!
آیہ مُردہ بابا! فقط دارہ نفس میڪشہ! تو با خودخواهے هات ڪُشتیش!
حالا هم نمیذارے من زندگیم رو با آرامش و اونطور ڪہ دلم میخواد شروع ڪنم! من دیگہ خستہ شدم یہ لحظہ هم ڪنار شما نمے مونم،دیگہ خودم براے زندگیم تصمیم مے گیرم!
گریہ ے مادرم شدت مے گیرد و با هق هق ادامہ میدهد:باباتو مجبور ڪردم برہ بیرون تا هر دوتاشون آروم بشم! اما هرڪارے ڪردم نورا ڪوتاہ نیومد و یہ ساڪ ڪوچیڪ بست و زنگ زد بہ طاها! هرڪارے ڪردم نتونستم جلوش رو بگیرم رفت!
نفس عمیقے میڪشم و مے گویم:این ڪہ ناراحتے ندارہ!
مادرم متعجب نگاهم میڪند ڪہ ادامہ میدهم:منم اگہ جاے نورا بودم همین ڪار رو مے ڪردم،اگہ موقعیت و شرایطش رو داشتم از این خونہ میرفتم!
بہ نظرم طاها انقدر خوب و مرد هست ڪہ بتونہ همینطورے هم نورا رو خوشبخت ڪنہ! الڪے غصہ نخور خوشحال باش ڪہ از این بہ بعد نورا با آرامش و راحت زندگے میڪنہ!
فعلا هم بہ نورا زنگ نزن اعصابش بہ هم ریختہ،اگہ خواستے بہ طاها زنگ بزن و حالش رو بپرس.
مادرم هق هق میڪند و حرفے نمے زند،آرام مے پرسم:بابا چے گفت؟!
_گفت بہ درڪ برہ و برنگردہ! براے منم قسم خورد دیگہ حق ندارم نہ نورا ببینم نہ زنگ بزنم! بہ خاڪِ بابام قسمم داد!
لبم را بہ دندان مے گیرم و مے گویم:خودم زنگ میزنم بہ طاها!
موبایلم را از داخل جیب مانتویم بیرون میڪشم و از حفظ شمارہ ے طاها را مے گیرم.
بعد از بوق سوم جواب میدهد:بعلہ؟!
_سلام آقا طاها! حالتون خوبہ؟!
خونسرد مے گوید:سلام ممنون خواهر زن! زنگ زدے سراغ نورا رو بگیرے؟!
لبخند میزنم:آرہ!
مهربان مے گوید:حالش ڪہ خب خوب نیست،از وقتے اومدم پیشش گریہ میڪنہ و هے حرص میخورہ! ولے من سعے میڪنم تا دو سہ روز دیگہ ڪہ آرومتر شد برش گردونم خونہ از بابا عذرخواهے ڪنہ!
بہ مامان بگید حالش خوبہ و آوردمش خونہ ے خودمون،مامان و بابام دیروز رفتن مشهد!
نفس راحتے میڪشم:ممنونم! هروقت آروم شد بگید بہ من زنگ بزنہ یا خبر بدید بیام دیدنش!
_چشم! من اومدم بیرون غذا بگیرم مثل اینڪہ سفارش ها آمادہ ست باید برم بگیرم،فعلا ڪارے ندارے؟
_نہ! مراقب نورا باش داماد!
مے خندد:چشم! امر دیگہ؟
لبخند عمیقے میزنم:عرضے نیست،فعلا خداحافظ!
_خداحافظ!
تماس را قطع میڪنم و با آرامش رو بہ مادرم مے گویم:طاها رفتہ بود غذا بگیرہ بخورن،نورا رو بردہ خونہ ے خودشون گفت خیالتون راحت باشہ حالش خوبہ و مراقبشم.
مامان و باباش هم نیستن،گفت سعے میڪنہ تا دو سہ روز دیگہ نورا رو آروم ڪنہ و برگردونہ خونہ!
مادرم اشڪ هایش را پاڪ میڪند:خب خدا رو شڪر!‌ تو گرسنہ نیستے؟!
محڪم مے گویم:نچ!
از روے مبل بلند میشود،همانطور ڪہ بہ سمت آشپزخانہ مے رود مے گوید:بیا با من غذا بخور! صبحانہ و ناهار نتونستم بخورم. تنهایے از گلوم چیزے پایین نمیرہ!
از روے مبل بلند میشوم و پشت سر مادرم راہ مے افتم و با انرژے مے گویم:چشم! میام برات یہ قابلمہ غذا میخورم.
وارد آشپزخانہ میشوم و مشغول چیدن میز میشوم،از رفتن نورا ناراحت نبودم!
✍ 🏻 نویسنده:لیلے سلطانے
Instagram:Leilysoltaniii
•○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•
👈 ڪپے تنها با ذڪر نام نویسندہ‌ و منبع مورد رضایت است👉
•○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•

🌹 نـــ✒ ــون وَ الْــــقَــلَــم 🌹
#آیه_های_جنون
#قسمت_هشتاد_و_چهارم
#بخش_سوم
چرا باید از راحت شدنش ناراحت مے شدم؟!
میدانستم الان داغ است و بہ تنگ رسیدہ اما تا چند روز دیگر براے عذرخواهے مے آید،اما نہ براے برگشتن بہ خانہ فقط براے عذرخواهے از پدرم و اعلام اینڪہ پاے تصمیمش خواهد بود و میخواهد زندگے اش را ڪنار طاها سادہ شروع ڪند!
حدسم درست از آب درآمد،نورا چند روز بعد بہ خانہ برگشت و مودبانہ همراہ طاها از پدرم عذرخواهے ڪرد!
از پدرم خواست ڪنار او و طاها باشد و اجازہ بدهد سادہ زندگے شان را شروع ڪنند اما پدرم ڪوتاہ نیامد!
گفت برود و هرڪارے دلش مے خواهد انجام بدهد،دیگر نورا دخترِ پدرم نیست!
حق رفت و آمد با هیچڪدام از اعضاے خانوادہ را ندارد،نورا ناراحت و ناراضے همراہ طاها رفت بہ دنبال سرنوشتش! پاے حرفش ماند و بعد از گذشت پنج سال هنوز هم هیچ خبرے از هیچڪدام مان نگرفتہ!
فقط میدانم طاها از تهران انتقالے گرفت و بہ اصفهان رفتند!
همین ڪہ دورا دور میدانم خوشبخت و شاد است برایم ڪافیست...
🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸
از گذشتہ ها دل مے ڪنم و شمارہ اے ڪہ چند لحظہ پیش تماس گرفت را نگاہ میڪنم.
حتم پیدا میڪنم از باجہ ے تلفن عمومیست!
نفس عمیقے میڪشم و موبایلم را روے پاتختے میگذارم،از روے تخت بلند میشوم و نفس عمیقے میڪشم،دستے بہ شڪم بر آمدہ ام مے ڪشم و ڪنار پنجرہ مے ایستم.
پردہ را ڪنار میزنم،دانہ هاے ریز و سپیدِ برف با شدت سقوط مے ڪنند و روے زمین مے نشینند،لبخند ڪم رنگے میزنم و دستم را روے شیشہ ے پنجرہ مے گذارم.
چند لحظہ بعد صداے زنگ موبایلم بلند میشود،بے میل عقب گرد میڪنم و موبایلم را از روے پاختے برمیدارم.
نگاهم بہ نام تماس گیرندہ مے افتدد "مامان سمانه"
گلویم‌ را صاف میڪنم و جواب میدهم:جانم!
صداے مهربانِ و گرفتہ اش مے پیچد:سلام عروس خانم!
لبخند ڪم جانے میزنم:سلام! حالتون خوبہ؟!
_یہ وقت زنگ نزنے حال منو پدر شوهرتو بپرسے خانم!
با شرمندگے مے گویم:شرمندہ ام بہ خدا! این روزا اصلا...
حرفم را ادامہ نمیدهم،نفس عمیقے مے ڪشد و مے گوید:دشمنت شرمندہ! تو راهیت خوبہ؟
نگاهم را بہ شڪمم مے دوزم و مے گویم:اونم خوبہ!
_دلم برات تنگ شدہ! میتونے یہ سر بہ من و محسن بزنے؟!
لبخندم ڪمے جان مے گیرد:منم دلتنگتونم! سعے میڪنم حتما تا آخر این هفتہ بیام دیدنتون!
گرم مے گوید:مشتاق دیدار! بہ مامان و بابا و یاسین سلام گرم منو برسون!
_بزرگے تونو میرسونم،اگہ ڪارے دارید در خدمتم؟!
_نہ آیہ جان! تو با من ڪارے ندارے؟!
مردد جواب میدهم:نہ مامان سمانہ! خداحافظ!
_خدانگهدارت عزیزم!
تماس را قطع میڪنم و دوبارہ نگاهم را بہ شمارہ ے ناشناس مے دوزم.
صداے نفس ڪشیدن هایش...
شبیہ بہ روزبہ م بود...
مخاطبِ تمامِ عاشقانہ ها...
🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸
با وسواس آبپاش را بہ سمت گلدان مے گیرم و ڪمے داخلش آب مے پاشم،مشغول ڪارم هستم ڪہ صداے ظریف دخترانہ اے پشت سرم سرفہ میڪند.
با آرامش بہ سمتش بر مے گردم ڪہ آوا را مے بینم!
مانتوے سادہ و خوش دوخت نباتے رنگے همراہ روسرے و شلوار و ڪفش هاے پاشنہ پنج سانتے مشڪے رنگ بہ تن ڪردہ!
رنگِ موها و ابروهایش را تغییر دادہ و طلایے رنگ ڪردہ! صورتش با نشاط تر بہ نظر مے رسد!
با لبخند تصنعے اے مے گوید:سلام!
سرے تڪان میدهم و آرام جوابش را میدهم:سلام!
نگاهے بہ درِ اتاق روزبہ مے اندازد و آرام تر مے گوید:میخوام چند لحظہ باهات حرف بزنم!
ابروهایم را بالا مے اندازم:با من؟!
سرش را بہ نشانہ ے مثبت تڪان میدهد،آبپاش را ڪنار گلدان ها مے گذارم و مے گویم:در خدمتم!
چند قدم نزدیڪتر میشود،آرام زمزمہ میڪند:اینجا دوربین مدار بستہ هست! بہ روزبہ بگو اومدہ بودم دیدنش اما اجازہ ندادے ببینمش،میخوام خارج از شرڪت ببینمت!
جدے مے گویم:عذر میخوام ولے تا ندونم چے ڪار دارید نمیتونم ڪارے انجام بدم!
دستہ بہ روسرے اش مے ڪشد و مرتبش میڪند:حتما میدونے من ڪے ام؟!
سرم را بہ نشانہ ے مثبت تڪان میدهم،ادامہ میدهد:باید با روزبہ صحبت ڪنم اما اینجا نمیشہ یعنے خودش حاضر نمیشہ! حرف هام خیلے مهمہ!
رفتم جلوے در خونہ شون ڪہ فهمیدم خونہ شون رو عوض ڪردن!
شمارہ اے هم ڪہ ازش دارم خیلے وقتہ خاموشہ!
آدرس یا شمارہ ش رو ازت میخوام،حاضرم براے یہ شمارہ ے یازدہ رقمے یڪ ملیون تومن نقد بهت بدم!
پوزخند میزنم:متاسفم نمیتونم ڪمڪتون ڪنم!
میخواهم بہ سمت میزم بروم ڪہ مقابلم مے ایستد و با لحن نرم مے گوید:یہ تومن ڪمہ؟! خب چقدر؟!
اخم میڪنم،میخواهم دهان باز ڪنم ڪہ صداے باز و بستہ شدن در اتاق روزبہ مے آید.
رنگ آوا مے پرد،سعے میڪند خونسردے اش را حفظ ڪند!
✍ 🏻 نویسنده:لیلے سلطانے
Instagram:Leilysoltaniii
•○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•
👈 ڪپے تنها با ذڪر نام نویسندہ و منبع مورد رضایت است👉
‍ •○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•

🌹 نـــ✒ ــون وَ الْــــقَــلَــم 🌹
#آیه_های_جنون
#قسمت_هشتاد_و_چهارم
#بخش_چهارم
نگاہ معنادارے بہ من مے اندازد و رو بہ روزبہ مے گوید:سلام!
روزبہ دست بہ سینہ و جدے بہ ما زل زده:علیڪ سلام!
آوا با تتہ پتہ مے گوید:مے...مے خواستم ببینمت باز منشیت نذاشت!
روزبہ دستانش را از دور قفسہ ے سینہ اش باز میڪند و مشغول تا ڪردن آستین هاے پیراهنِ سورمہ اے رنگش میشود!
بے خیال نگاهش را از آوا مے گیرد و بہ من چشم مے دوزد:چے میگفتن خانم نیازے؟!
آوا سریع مے گوید:گفتم ڪہ!
سپس نگاہ مضطربش را بہ من مے دوزد،نمیدانم گفتنش ڪار درستے ست یا نہ؟!
سڪوت میڪنم،روزبہ چند قدم بہ سمتم برمیدارد و با آرامش مے گوید:خانم نیازے! پرسیدم خانم ملڪے بهتون چے میگفتن؟!
آوا سرفہ اے میڪند و لبش را مے گزد،گلویم را صاف میڪنم:اجازہ بدید چیزے نگم! این مسئلہ...
اجازہ نمیدهد حرفم تمام بشود انگشت اشارہ اش را بہ سمتم مے گیرد:سوالم رو درست جواب بدید!
آرام مے گویم:شمارہ ے تلفن همراہ تون رو میخواستن!
ابروهایش را بالا میدهد:و در ازاش چے ڪار میڪردن؟!
نگاهے بہ آوا مے اندازم:یڪ ملیون تومن پول نقد بهم میدادن!
روزبہ بلند قهقهہ مے زند،آوا با حرص نگاهم میڪند و لب میزند:آب زیرڪاہ!
روزبہ با خندہ سرش را تڪان میدهد و مے گوید:آوا! اصلا عوص نشدے! همون دخترِ ڪار خراب ڪن و بے فڪر و سیاستِ سابقے!
همون آدم منفعت طلبے هستے ڪہ براے نفعش همہ چیزش رو میذارہ زیر پاش! حتے غرور و شخصیتش رو!
آوا اخم میڪند چشمانش دو دو میزنند،چند لحظہ بعد خونسرد پوزخند میزند و مقابل روزبہ مے ایستد:نہ تو خوبے! تویے ڪہ دلبستہ ے ڪسے شدہ ڪہ همسن دخترتہ!
روزبہ ابروهایش را بالا میدهد و با خندہ ے تمسخر آمیزے مے گوید:جان؟!
ماندن را بیشتر از این جایز نمے دانم،میخواهم بہ سمت آبدارخانہ راہ بیوفتم ڪہ آوا با تحقیر از سر تا پایم را نگاہ میڪند و همانطور ڪہ با سر بہ من اشارہ میڪند با لحن بدے رو بہ روزبہ مے گوید:شهاب میگفت گلوت پیشش گیر ڪردہ!
با چشم هاے گشاد شدہ نگاهش میڪنم،خون در رگ هایم یخ مے بندد...
✍ 🏻 نویسنده:لیلے سلطانے
Instagram:Leilysoltaniii
•○● @AYEH_HAYEH_JONO ●○•
👈 ڪپے تنها با ذڪر نام نویسندہ و منبع مورد رضایت است👉
•○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•

🌹 نـــ✒ ــون وَ الْــــقَــلَــم 🌹
#آیه_های_جنون
#قسمت_هشتاد_و_پنجم/بخش_اول
#سوره_ی_هفتم
#بخش_اول
میخواهم بہ سمت آبدارخانہ راہ بیوفتم ڪہ آوا با تحقیر سر تا پایم را از نظر مے گذارند و همانطور ڪہ با سر بہ من اشارہ میڪند با لحن بدے رو بہ روزبہ مے گوید:شهاب میگفت گلوت پیشش گیر ڪردہ!
با چشم هاے گشاد شدہ نگاهش میڪنم،خون در رگ هایم یخ مے بندد!
روزبہ اخم غلیظے میڪند و با صداے عصبے مے گوید:شهاب بے جا ڪرد!
آوا پوزخند میزند:یعنے دروغ میگہ؟! بعید میدونم!
نفس عمیقے میڪشم و با حرص مے گویم:از ڪجا معلوم شما دروغ نمے گید؟! این حرفا چیہ خانم؟!
آوا نگاهش را بہ سمت من مے ڪشاند و با خندہ مے گوید:عزیزم! بہ خودت نگیر! اتفاقا شهاب گفتہ تو توے این باغ ها نیستے!
بہ چشم هاے روزبہ زل مے زند و ادامہ میدهد:طرفِ حرف و منظورِ من ایشونہ!
روزبہ سریع اخم هایش را از هم باز میڪند و مے گوید:باز یہ بازے دیگہ! برو با یڪے دیگہ هم بازے شو آوا! بخواے بازے راہ بندازے بد مے سوزونمت! مثل پنج سال پیش ازت نمیگذرم!
آوا ابروهایش را بالا میدهد:شمارہ ے شهاب رو ندارم زنگ بزن از خودش بپرس! چند روز پیش همین نزدیڪے ها دیدمش،ازش شمارہ ے تو رو خواستم گفت با تو و فرزاد اختلاف پیدا ڪردہ و نمیخواد دردسر جدید براش درست بشہ مخصوصا ڪہ تو دلبستہ ے منشے ڪوچولوت شدے!
خون خونم را مے خورد،میخواهم چیزے بگویم ڪہ روزبہ دسن راستش را بہ سمت من مے گیرد و دعوت بہ آرامشم مے ڪند.
همانطور ڪہ دستش را بہ سمت من گرفتہ با تحڪم رو بہ آوا مے گوید:اگہ تا پنج دقیقہ ے دیگہ از اینجا نرے بدجور ڪلاهمون توے هم میرہ!
آوا پوزخند میزند و با سر بہ من اشارہ میڪند:چند سال ازت ڪوچیڪترہ؟!
روزبہ دست هایش را داخل جیب هاے شلوارش مے برد و بدون حرف خونسرد بہ آوا خیرہ میشود.
سرم را بہ نشانہ ے تاسف تڪان میدهم و با قدم هاے بلند خودم را بہ آبدارخانہ مے رسانم.
حامد پشت بہ من ایستادہ و مشغول ظرف شستن است،آرام مے گویم:خستہ نباشید!
بدون اینڪہ سر برگرداند مے گوید:سلامت باشید!
بہ سمت یخچال میرڪم و لیوانے آب براے خودم مے ریزم،چند لحظہ بعد آوا از مقابل آبدارخانہ رد مے شود.
لیوان را روے میز مے گذارم و سریع از آبدارخانہ خارج میشوم،روزبہ میخواهد وارد اتاقش بشود ڪہ سریع مے گویم:آقاے ساجدے!
چند لحظہ مڪث مے ڪند و سپس بہ سمتم بر مے گردد:بلہ؟!
نفس عمیقے مے ڪشم تا ڪمے آرام بگیرم،جدے مے گویم:لطفا شمارہ ے مهندس فراهانے رو بدید! دارہ حد رو میگذرونہ!
چشمانش را باز و بستہ میڪند:خودم حلش میڪنم!
چشم هایش را بہ چشم هایم مے دوزد و ادامہ میدهد:من بابت حرف هاے آوا عذر میخوام! وقتے عصبے میشہ نمیفهمہ چے میگہ!
سپس بدون اینڪہ منتظر جوابے از جانبِ من باشد وارد اتاقش میشود،سرم را با حرص تڪان میدهم و پشت میزم مے نشینم و لبم را مے جوم.
انگار شهاب دست بردار نیست!
🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸
با صداے مادرم دوبارہ خاطرات متوقف مے شوند و بہ زمان حال بر مے گردم.
_آیہ! بیا عصرونہ عزیزم!
در اتاق را باز میڪنم و با لبخند ڪم رنگے وارد پذیرایے مے شوم،مادرم را داخل آشپزخانہ مے بینم ڪہ مشغول چیدن میز است.
یاسین روے مبل نشستہ و تلویزیون تماشا میڪند،خبرے از پدرم نیست!
با قدم هاے ڪوتاہ خودم را بہ آشپزخانہ میرسانم و مے گویم:ڪمڪ‌ نمیخواے مامان؟!
همانطور ڪہ قورے چاے را روے میز مے گذارد مے گوید:نہ عزیزم! بشین!
روے صندلے مے نشینم و نگاهم را ڪیڪ گردویے و لیوان شیر میدوزم.
مادرم همانطور ڪہ مقابلم مے نشیند بلند مے گوید:یاسین بیا دیگہ!
سپس لیوان شیر را مقابلم مے گذارد و مے گوید:تو شیر بخور!
همانطور ڪہ تڪہ اے از ڪیڪ را با چنگال بہ سمت دهانم مے برم مے پرسم:بابا ڪجاست؟!
فنجان چایش را برمیدارد:گفت میرہ بیرون هوا بخورہ!
چند لحظہ بعد یاسین وارد آشپزخانہ مے شود و با ذوق مے گوید:واے چقدر گشنہ م بود!
ڪنارم مے نشیند و تڪہ ے بزرگے از ڪیڪ برمیدارد و ڪامل داخل دهانش فرو میڪند!
✍ 🏻 نویسنده:لیلے سلطانے
Instagram:Leilysoltaniii
•○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•
👈 ڪپے تنها با ذڪر نام نویسندہ و منبع مورد رضایت است👉
•○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•

🌹 نـــ✒ ــون وَ الْــــقَــلَــم 🌹
#آیه_های_جنون
#قسمت_هشتاد_و_پنجم/بخش_اول
#بخش_دوم
مادرم با اخم‌ نگاهش میڪند و تشر میزند:این چہ وضع غذا خوردنہ؟! از قحطے برگشتے؟!
یاسین سرش را بہ نشانہ ے مثبت تڪان میدهد و دو لپے ڪیڪش را مے جود.
آرام مے خندم و چند جرعہ از شیرم را مے نوشم،سرفہ اے میڪنم و رو بہ مادرم ڪہ مشغول چشم غرہ رفتن بہ یاسین است مے گویم:مامان!
با حرص نگاهش را از یاسین مے گیرد و جواب میدهد:جانم!
مُردد مے گویم:میخوام برم خونہ یہ سرے از وسایلم رو بیارم!
چشم هاے مادرم رنگِ نگرانے مے گیرند:خب بگو چے میخواے من و بابات میریم میاریم!
آرام مے گویم:خودم باید برم!
یاسین سریع ڪیڪ را قورت میدهد:منم باهات میام!
سرے تڪان میدهم و مے گویم:باشہ توام بیا!
مادرم نفسش را بیرون میدهد:چے بگم؟! میخواے منم همراهتون بیام؟!
سرم را بہ نشانہ ے منفے تڪان میدهم:نہ! یاسین هست دیگہ!
فنجان چایش را برمیدارد و نزدیڪ لبانش مے برد:هر طور راحتے! ڪے میخواے برے؟!
_بعد از اینڪہ عصرونہ مو خوردم!
چند دقیقہ بعد بہ اتاقم بر مے گردم و آمادہ میشوم،یاسین با آژانس تماس مے گیرد و حاضر مے شود.
چند دقیقہ بعد سوار ماشین مے شویم،نگاهم را از پشت شیشہ بہ شهرِ سفید پوش مے دوزم!
زمستانِ امسال بدونِ حضور او بهار نیست! نگاهے بہ موبایلم مے اندازم،محال است در این مورد اشتباہ ڪنم!
مگر میشود ریتم نفس هایش برایم نا آشنا بشود؟!
چشمانم را باز و بستہ میڪنم،حس عجیبے دارم!
صداے "تاپ تاپ" قلبم بلند شدہ مثل اولین بارے ڪہ فهمیدم دوستم دارد!
دو سہ دقیقہ ڪہ مے گذرد صداے زنگ موبایلم بلند میشود،نام مطهرہ روے صفحہ نقش بستہ!
نگاهے بہ یاسین مے اندازم و جواب میدهم:سلام مطهرہ خانم!
صداے پر انرژے اش مے پیچد:علیڪ سلام نا رفیق! نا آشنا! نا دوست!
لبخند ڪم رنگے میزنم،یڪ لحظہ چشم هایش وقتے ڪہ گفتم روزبہ دوستم دارد مقابل چشم هایم مے آید،براے چند لحظہ روح از چشمانش پر ڪشید!
شاید آہ مطهرہ مرا گرفت! درست است ڪہ گفت دیگر علاقہ اے بہ روزبہ ندارد و اگر‌ احساس میڪنم روزبہ فرد مناسبے ست بہ خودم و قلبم براے دوست داشتنش فرصت بدهم اما دل است! شاید آن لحظہ براے معشوقہ یِ معشوقہ ے سابقش آہ ڪشیدہ!
سرفہ اے میڪنم و مے گویم:من درگیر مشڪلاتم! تو چرا یہ زنگ نمے زنے؟!
مے خندد:مگہ بچہ دارے براے آدم وقت میذارہ؟! اونم مراقب دوتا بچہ ے شر و شیطون بودن!
متعجب مے گویم:دوتا؟! نڪنہ خبرے شدہ؟!
مے خندد:نہ بابا! من از پس حنا بربیام خودش یہ دنیاست بچہ ے دوم پیش ڪش! منظورم از دوتا بچہ محمد حسین هم هست!
آرام مے خندم:از دست تو!
مهربان مے گوید:حالت خوبہ؟ حالِ آقا پسرت چطورہ؟
لبخند میزنم:هر دوتامون خوبیم!
_خدا رو شڪر!‌ حرم امام رضا خیلے بہ یادت بودم،زنگ زدم حالت رو بپرسم.
حالا برگشتم تهران مفصل صحبت میڪنیم!
_زیارت قبول عزیزم! بہ آقا محمدحسین سلام برسون و رویِ حنا رو از طرف من ببوس!
_قبول حق! همراہ حنا روے ماهت رو از راہ دور مے بوسیم.
فعلا ڪارے با من ندارے؟
_نہ!‌ خدافظے!
_خدافظے!
موبایل را از گوشم جدا میڪنم،چند دقیقہ بعد رانندہ از داخل آینہ نگاهم مے ڪند و مے پرسد:برم داخل همین ڪوچہ خانم؟!
میخواهم دهان باز ڪنم ڪہ یاسین سریع مے گوید:بلہ برید داخل همین ڪوچہ!
با لبخند نگاهش میڪنم و آرام مے گویم:نَمیرم براے غیرتت؟!
لبخند مردانہ اے میزند و بہ رو بہ رو خیرہ میشود،با وارد شدن ماشین بہ داخل ڪوچہ بدنم سست میشود!
چقدر دلم براے اینجا تنگ شدہ بود،نگاهم را بہ آپارتمان مان مے دوزم.
احساس میڪنم فشارم افتادہ،انگشت هایم را در هم قفل و اخم میڪنم!
یاسین بہ آپارتمان اشارہ میڪند و مے گوید:همینجاست! پلاڪ چهاردہ!
رانندہ سرے تڪان میدهد و پارڪ میڪند،یاسین ڪرایہ را حساب میڪند و پیادہ میشویم.
نگاهے بہ آپارتمان مے اندازم و مردد دستہ ڪلیدم را از داخل ڪیفم بیرون مے ڪشم،با قدم هاے لرزان و ڪوتاہ مقابل در مے ایستم و ڪلید را در قفل مے چرخانم.
اولین قدم را برمیدارم،یاسین پشت سرم مے آید.
از حیاط جلویے عبور میڪنیم و وارد طبقہ ے هم ڪف میشویم،یاسین مقابل آسانسور مے ایستدد و دڪمہ را میفشارد.
چند لحظہ بعد در آسانسور باز میشود،همراہ یاسین سوار مے شویم.
از اینجا آمدنم پشیمان میشوم! یاسین مشڪوڪ نگاهے بہ چهرہ ام مے اندازد و روے مانیتور عدد پنج را میفشارد.
آسانسور ڪہ حرڪت میڪند نفس بلندے مے ڪشم،خاطرات مختلفے جلوے چشم هایم رژہ مے روند و قلبم را بہ تپش مے اندازند!
دستم را روے شڪمم میگذارم،پسرڪم هم ڪمے ناآرام است! گویے متوجہ ے حالِ ناآرام مادرش شدہ!
آسانسور متوقف میشود،نگاهم بہ واحدِ پانزدہ مے افتدد!
✍ 🏻 نویسنده:لیلے سلطانے
Instagram:Leilysoltaniii
•○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•
👈 ڪپے تنها با ذڪر نام نویسندہ و منبع مورد رضایت است👉
‍ ‍ •○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•

🌹 نـــ✒ ــون وَ الْــــقَــلَــم 🌹
#آیه_های_جنون
#قسمت_هشتاد_و_پنجم/بخش_اول
#بخش_سوم
اینجا هنوز خانہ ے من است! آب دهانم را قورت میدهم و بے رمق بہ سمت خانہ قدم برمیدارم.
چشمانم را مے بندم و ڪلید را بہ دست یاسین میدهم:تو در رو باز ڪن داداشے!
یاسین در را باز میڪند،چشم هایم را باز میڪنم و آرام در را هل میدهم.
میخواهم وارد خانہ بشوم ڪہ با دیدن ڪسے داخل خانہ چشم هایم گرد مے شود!
او هم رنگ پریدہ و مضطرب بہ من خیرہ شدہ! همین چند ساعت پیش با آمدنش بہ خانہ ے مان غافلگیرم ڪردہ بود حالا هم اینجا!
سریع بہ خودش مے آید و من من ڪنان مے گوید:گُ...گفتم بیا یہ سرے بہ اینجا بزنم مشڪلے پیش نیومدہ باشہ!
مردمڪ چشم هایش از صورتم فرارے اند!
متعجب و با اخم نگاهش میڪنم:با اجازہ ے ڪے وارد خونہ ے من شدید؟! ڪلید از ڪجا آوردید؟!
فرزاد نفس بلندے مے ڪشد و مے گوید:من قصد بدے نداشتم!
نگاهے بہ یاسین مے اندازد و ادامہ میدهد:من دیگہ برم! عذر میخوام!
سپس با عجلہ از خانہ خارج میشود و سوار آسانسور میشود!
یاسین گیج نگاهم میڪند:فرزاد اینجا چے ڪار مے ڪرد؟!
نفسم را با حرص بیرون میدهم:نمیدونم!
نگاهے بہ خانہ ے مرتبم مے اندازم،نزدیڪ شش ماہ بود ڪہ بہ اینجا نیامدہ بودم!
بہ مبل ها اشارہ میڪنم و بہ یاسین مے گویم:اینجا بشین تا من بیام!
یاسین بدون حرف بہ سمت مبل ها مے رود،با قدم هاے بلند خودم را بہ اتاق خواب مے رسانم و در اتاق را باز میڪنم.
با باز شدن در اتاق خواب صحنہ اے از گذشتہ ها مقابل چشم هایم نقش مے بندد!
"_انگار ڪہ همہ ے دنیا نمیخوان ڪہ من و ...
مڪث میڪنم،چہ سخت است #تو خواندنش!
لبخند ڪجے میزند:ڪہ...؟!
آب دهانم را با شدت قورت میدهم،آهستہ نجوا میڪنم:ڪہ من و تو مالہ هم باشیم!
خون در صورتم مے دود!عشق،خجالتے ترت میڪند!
میخواندم:آیہ!
بے اختیار بہ چشم هایش زل میزنم‌،نمیدانم فهمید یا نہ! ولے از زمانے ڪہ نام ڪوچڪم را صدا زد،عاشقِ این سہ حروفِ الفبا شدم!
طورے این سہ حرفِ،الف و ے و ہ را ادا میڪرد ڪہ گویے وردِ معجزہ آساست براے بے تابے هاے قلبم!
__ڪل دنیا نخواد مالہ من باشے! تو میخواے یا نہ؟!
نفس در سینہ ام حبس میشود،صداے گروپ گروپ قلبم دیوانہ ام میڪند!
دلبرانہ ادامہ میدهد:همہ ے دنیا یہ طرف! تو طرفِ من باش!"
قطرہ ے اشڪے روے گونہ ام سُر میخورد،زمزمہ میڪنم:من‌ همیشہ طرفِ تو بودم‌ بے معرفت...!
✍ 🏻 نویسنده:لیلے سلطانے
Instagram:Leilysoltaniii
•○● @Ayeh_Hayeh_Jonon ●○•
👈 ڪپے تنها با ذڪر نام نویسندہ و منبع مورد رضایت است👉
•○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•

🌹 نـــ✒ ــون وَ الْــــقَــلَــم 🌹
#آیه_های_جنون
#قسمت_هشتاد_و_پنجم /بخش_دوم
#سوره_ی_هفتم
#بخش_اول
قهوہ جوش را برمیدارم و براے خودم قهوہ میریزم،یلدا ڪش و قوسے بہ بدنش مے دهد و خستہ مے گوید:فڪر ڪنم تموم شد!
ڪاغذها را مرتب مے ڪند و ادامہ میدهد:خیلے ممنون بابت ڪمڪت!
همانطور ڪہ فنجان قهوہ را برمیدارم مے گویم:خواهش میڪنم! برات قهوہ بریزم؟
لبخند میزند:نہ عزیزم! باید برم سریع اینا رو تحویل آقاے رضایے بدم!
سرے تڪان میدهم،یلدا از دفتر خارج میشود.
نگاهے بہ ساعت مے اندازم و قهوہ ام را مے نوشم،یڪ هفتہ از آمدن آوا بہ شرڪت گذشتہ.
دو سہ روزیست روزبہ خیلے جدے و سرد شدہ،ڪمے هم عصبے و ناراحت بہ نظر مے رسد!
حامد سینے بہ دست نزدیڪ میزم مے شود و مے پرسد:مهندس چاے یا قهوہ نمیخوان؟! از صبح ڪہ اومدن چیزے نخواستن!
شانہ اے بالا مے اندازم:بہ من ڪہ چیزے نگفتن!
حامد مردد بہ سمت اتاق روزبہ مے رود و چند تقہ بہ در میزند،چند لحظہ بعد صداے روزبہ مے پیچد:بفرمایید!
حامد با اجازہ اے مے گوید و وارد اتاق روزبہ مے شود،صداے زنگ موبایلم باعث مے شود نگاهم را از اتاق روزبہ بگیرم.
موبایلم را از روے میز برمیدارم و بہ نام تماس گیرندہ نگاہ میڪنم،شمارہ ناشناس است!
چند لحظہ مڪث میڪنم و مردد جواب میدهم:بعلہ؟!
صداے جدے شهاب مے پیچد بے مقدمہ مے گوید:باید ببینمت!
اخم میڪنم:اتفاقا دنبال شمارہ ت بودم!
مے خندد:چہ خوب! آرزو هم خیلے سراغت رو مے گیرہ!
با شنیدن نام آرزو مڪث میڪنم،ادامہ میدهد:ڪجا همدیگہ رو ببینیم؟!
جدے مے گویم:تمایلے بہ دیدن شما ندارم! با آرزو ڪار دارم!
دوبارہ مے خندد:منم تمایلے ندارم تو با خواهرم ڪارے داشتہ باشے!
با تحڪم مے گویم:چرا راجع بہ من و مهندس ساجدے بہ نامزدش دروغ گفتے؟! تو سرت چے میگذرہ؟!
نفس عمیقے مے ڪشد:راجع بہ روزبہ حرفے ندارم! اما ساعت چهار تو خیابون شرڪت منتظرتم!
میخواهم حرفے بزنم ڪہ قطع مے ڪند،متعجب موبایل را از گوشم جدا میڪنم و نفس عمیقے مے ڪشم.
باید با آرزو صحبت ڪنم،بے گناہ ترین فردِ این ماجرا ڪہ از همہ طرف نادیدہ گرفتہ شدہ...
🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸 🌸
موبایلم را داخل ڪیفم مے گذارم و از روے صندلے بلند مے شوم،همین ڪہ مے ایستم روزبہ از اتاقش بیرون مے آید،بدون اینڪہ نگاهم ڪند مے گوید:خستہ نباشید!
جدے جواب مے دهم:ممنونم! شما هم خستہ نباشید!
در اتاقش را قفل مے ڪند و بہ سمت در خروجے راہ مے افتدد،پشت سرش با فاصلہ راہ مے افتم و در راہ از حامد خداحافظے میڪنم.
روزبہ مقابل آسانسور مے ایستد و نگاهے بہ ساعت مچے اش مے اندازد،نفس عمیقے مے ڪشد و نگاهش را بہ در آسانسور مے دوزد و دڪمہ را مے فشارد.
با فاصلہ ڪنارش مے ایستم تا آسانسور بیاید،چند لحظہ بعد در آسانسور باز مے شود.
روزبہ وارد آسانسور مے شود،من هم پشت سرش! نگاهے بہ من مے اندازد و دستہ ے ڪیفش را محڪم مے فشارد!
جدے بہ رو خیرہ مے شود و اخم ڪم رنگے میان ابروهایش مے نشاند!
نگاهم را از نیم رخ جدے اش مے گیرم و بہ آینہ مے دوزم،رفتارش تغییر ڪردہ!
چند لحظہ بعد آسانسور متوقف مے شود،سریع مے گویم:خدانگهدار!
سرش را تڪان میدهد:خدانگهدار!
با عجلہ از آسانسور خارج مے شوم و با قدم هاے بلند از شرڪت خارج مے شوم،نگاهم را در اطراف مے چرخانم.
ڪوچہ ڪاملا خلوت است،جز چند نفر از ڪارمندان شرڪت ڪہ سوار ماشین هایشان شدہ اند و بہ سمت خیابان حرڪت مے ڪنند خبرے از ڪسے نیست.
چند لحظہ بعد ماشین از ڪوچہ خارج مے شوند و دویست و شش آبے رنگِ آشنایے را ڪہ سر ڪوچہ پارڪ ڪردہ مے بینم!
چند قدم بہ سمت جلو بر مے دارم ڪہ شهاب از ماشین پیادہ مے شود،دستانش را داخل جیب هاے شلوار جین تیرہ اش مے برد و با لبخند عجیبے بہ من چشم مے دوزد.
سرفہ اے میڪنم و با استرس دستے بہ چادرم مے ڪشم،بہ چند قدمے اش مے رسم.
بدون اینڪہ نگاهش ڪنم مے گویم:چطور مے تونم با آرزو ارتباط بر قرار ڪنم؟!
نفس عمیقے مے ڪشد و با لحن عجیبے مے گوید:اینطورے!
چند لحظہ مے گذرد و چیز دیگرے نمے گوید،متعجب سر بلند مے ڪنم ڪہ اسپرے اے را بہ سمت چشم هایم مے گیرد!
ڪسرے از ثانیہ نمے گذرد ڪہ چشمانم مے سوزند،احساس میڪنم چشمانم آتش گرفتہ!
سریع چشم هایم را مے بندم و دست هایم را مقابل چشم هایم مے گیرم و بلند مے گویم:آے چشمام! سوختم!
نفس نفس میزنم و چشم هایم را تند تند با دست مے مالم،حس میڪنم ڪسے چادرم را گرفتہ و بہ سمتے مے ڪشاندم!
جیغ خفیفے مے ڪشم و مے گویم:ڪمڪ!
شهاب با حرص مے گوید:خفہ شو!
فریاد مے ڪشم:ولم ڪن! چے ڪار ڪردے عوضے؟!
✍ 🏻 نویسنده:لیلے سلطانے
Instagram:Leilysoltaniii
•○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•
👈 ڪپے تنها با ذڪر نام نویسندہ و منبع مورد رضایت است👉
•○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•

🌹 نـــ✒ ــون وَ الْــــقَــلَــم 🌹
#آیه_های_جنون
#قسمت_هشتاد_و_پنجم/بخش_دوم
#بخش_دوم
با شے فلزے اے برخورد میڪنم و ڪتفم درد مے گیرد،از شوڪ بیرون مے آیم و سریع بلند چند بار پشت سر هم جیغ مے ڪشم.
دستے سریع سرم را خم میڪند و روے چیرے هلم مے دهد،میفهمم روے صندلے ماشین پرت شدہ ام!
صداے باز شدن در ماشین مے آید،شهاب با خندہ مے گوید:دختر خوبے باشے زیاد اذیتت نمے ڪنم میگم چہ برنامہ اے برات دارم عزیز دردونہ ے حاج مصطفے نیازے!
سپس محڪم در را مے بندد،با یڪ دست چشم هایم را مے گیرم و با دست دیگر دنبال شے اے مے گردم تا بہ آن ضربہ بزنم!
در ڪسرے از ثانیہ صداے بستہ شدن در سمت رانندہ و روشن شدن ماشین مے آید.
ضربان قلبم بالا مے رود،دستم با شیشہ برخورد مے ڪند،با دست پے در پے روے شیشہ ضربہ مے زنم و با التماس مے گویم:ڪمڪ! ڪسے نیست؟!
ماشین با سرعت زیادے حرڪت مے ڪند،سوزش چشم هایم بیشتر مے شود.
احساس میڪنم نفسم بند آمدہ،بہ زور مے گویم:چشمام دارہ میسوزہ! تو رو خدا بذار برم!
سپس دستم را روے در ماشین مے ڪشم و نفس نفس زنان بہ دنبال دستگیرہ ے در مے گردم!
با لحن خونسردے مے گوید:خودم تا شب مے رسونمت خونہ! الڪے هم دستتو روے در نڪش قفلہ!
بغضم مے گیرد فریاد میزنم:چرا این ڪارا رو میڪنے؟! اختلاف تو و پدرم بہ من چہ؟!
با هر دو دست چشم هایم را مے گیرم و مے نالم:خواهش میڪنم ماشین رو نگہ دار دارم ڪور میشم!
اشڪ در چشم هایم جمع شدہ و سوز چشم هایم را بیشتر ڪردہ!
جدے مے گوید:تو این چند لحظہ ڪہ دنیات تاریڪ بودہ چہ حسے داشتے؟!
با حرص ادامہ میدهد:خواهرِ من هیفدہ سالہ دنیاش همین شڪلیہ!
جیغ مے ڪشم:مگہ تقصیر منہ لعنتے؟!
مے خندد:نہ! ولے با تو میشہ باباے نامردتو اذیت ڪرد!
با یڪ دست محڪم روے شیشہ مے ڪوبم و فریاد میزنم:پیادہ م ڪن!
توجهے نمے ڪند،ضربات دستم را روے شیشہ بیشتر میڪنم طورے ڪہ دستم درد مے گیرد.
دوبارہ جیغ مے ڪشم:گفتم پیادہ م ڪن!
شهاب فریاد مے ڪشد:خفہ شو! از وقتے باباتو پیدا ڪردم ڪلے فڪر و نقشہ بہ سرم زد!
ڪلے بلا میشد سرش آورد اما اون فڪر ڪرد من میام سراغ تو!
از ترس من سریع شوهرت داد ڪہ دستم بهت نرسہ و احتمال اینڪہ بخوام بهت نزدیڪ بشم ڪلا وجود نداشتہ باشہ!
میدونے چرا؟!
چون براش مهم بودے!
انگار ترسید و نشون داد یہ ذرہ غیرت و پدرے تو وجودش هست!
هر ڪارے مے ڪرد تا من بہ تو نزدیڪ نشم و بهت آسیب نرسونم حتے وقتے همہ چیز رو بہ خانوادہ ت گفت!
اما یڪ بار هم سراغِ آرزو رو نگرفت!
سراغِ آرزویے ڪہ از رگ و ریشہ و وجود خودشہ رو نگرفت! فرق تو و آرزو چیہ هان؟!
چطور تو دخترشے اما آرزو نہ؟!
یڪ بار هم نگفت حالِ دخترے ڪہ شونزدہ هیفدہ سالہ ولش ڪردم و یہ بار هم وجود پدر رو تو زندگیش حس نڪردہ بپرسم!
چرا هیچ سراغے از آرزو نمے گیرہ؟!
چرا یڪ بار هم نخواست آرزو رو ببینہ؟!
اصلا مے فهمے تو تمام این سال ها آرزو چے ڪشیدہ؟!
از ڪارایے ڪہ با مادرم ڪرد بتونم بگذرم از حقِ خواهرم نمے تونم بگذرم!
چرا تو براش مهمے و هر ڪارے ڪرد ڪہ من بهت آسیب نرسونم ولے اسم آرزو رو هم نمیارہ؟!
هان؟! چرا خفہ شدے جواب نمیدے؟!
بغض گلویم را مے فشارد،با لحن ملتمس مے گویم:من از ڪجا باید بدونم؟! گناہ من این وسط چیہ؟!
پوزخند مے زند:گناہ تو این وسط دقیقا بے گناهیہ! گناهت اینہ ڪہ براے بابا جونت مهمے!
صداے بوق ماشینے از نزدیڪ بلند مے شود،چند بار پشت سر هم بوق میزند!
امیدوار‌ میشوم،سعے میڪنم چشم هایم را باز ڪنم دوبارہ با دست بہ شیشہ مے ڪوبم و فریاد میزنم:ڪمڪ!
سرعت ماشین بیشتر مے شود،با حرف شهاب روح از تنم پرواز مے ڪند!
_گفتم ڪلے نقشہ بہ سرم زدہ! اما این یڪے همین دیروز بہ ذهنم رسید بہ نظر خودم از همہ شون قشنگترہ!
خون در رگ هایم یخ مے زند،هر لحظہ سوزش چشم هایم بیشتر مے شود و از شدت استرس تنگے نفسم بیشتر!
جدے ادامہ میدهد:چشم در برابر چشم! چشماے تو بہ جاے چشماے آرزو! عواقبش هم اصلا برام مهم نیست!
بہ قدرے جدے این را مے گوید ڪہ روح از تنم پرواز میڪند،احساس میڪنم هر آن ممڪن است غش ڪنم!
✍ 🏻 نویسنده:لیلے سلطانے
Instagram:Leilysoltaniii
•○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•
👈 ڪپے تنها با ذڪر نام نویسندہ و منبع مورد رضایت است👉
•○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•

🌹 نـــ✒ ــون وَ الْــــقَــلَــم 🌹
#آیه_های_جنون
#قسمت_هشتاد_و_پنجم/بخش_دوم
#بخش_سوم
نمیدانم چرا هر چہ دهانم را باز میڪنم نمے توانم حرفے بزنم،گویے ڪلمات از ذهنم پاڪ شدہ اند!
دوبارہ صداے بوق ماشین نزدیڪمان بلند مے شود،صداے هاے فریاد ڪسے را مے شنوم!
بے رمق فریاد میزنم:ڪسے صدامو میشنوہ؟! تو رو خدا ڪمڪم ڪنید!
چند ثانیہ بیشتر نمے گذرد ڪہ صداے ڪشیدہ شدن لاستیڪ هاے ماشینے بہ گوشم مے رسد و چند لحظہ بعد سپس برخورد ماشین با شے سختے و صداے شڪستہ شدن شیشہ!
سرم محڪم بہ شیشہ ڪوبیدہ مے شود و درد بدے در سر و تمام بدنم مے پیچد!
صداے بوق ممتدد ماشین ها در گوشیم مے پیچد و فریادهاے افراد ناشناس!
چندبار پلڪ مے زنم بلڪہ بتوانم چشم هایم را باز ڪنم اما نمے توانم!
خیسے خون را روے صورتم احساس میڪنم و سوزش بدے ڪہ در تمام صورتم پخش شدہ!
صداے همهمہ اے نزدیڪ مے شود،نالہ میڪنم و بہ زور لب میزنم:ڪمڪ!
در ماشینے باز و بستہ مے شود و انگار ڪسے بہ سمتمان مے دود!
صداے آشنایے مے خواندم:خانم نیازے؟!
و سپس بلند فریاد مے ڪشد:یڪے زنگ بزنہ آمبولانس!
صداے همهمہ بیشتر مے شود،دستِ لرزانم را بالا مے برم و لبانم را چند بار تڪان میدهم.
سریع مے گوید:تڪون نخور! نمیشہ فعلا در ماشینو باز ڪرد!
در بدے در ڪتفم مے پیچد نفس بلندے مے ڪشم و دیگر چیزے نمے فهمم...
خدا را شڪر ڪہ آمد...
✍ 🏻 نویسنده:لیلے سلطانے
Instagram:Leilysoltaniii
•○● @AYEH_HAYEH_JONON ●○•
👈 ڪپے تنها با ذڪر نام نویسندہ و منبع مورد رضایت است👉

دانلود نرم‌افزار اندروید ویسگون دانلود از بازار

ارسال دیدگاه

Loading...